از کانال تلگرام بهزاد مهرانی
حسین جنتی، فرزند احمد جنتی، در اوایل دهه ۱۳۵۰ به سازمان مجاهدین خلق ایران پیوست. او چند بار در دوره شاه بازداشت شد و در سال ۱۳۵۴ به حبس ابد محکوم شد، اما در آبان ۱۳۵۷ همراه شماری از زندانیان سیاسی آزاد شد.
پس از انقلاب، مسیر پدر و پسر کاملاً از هم جدا شد. احمد جنتی به یکی از چهره‌های اصلی جمهوری اسلامی تبدیل شد، اما حسین جنتی فعالیت خود در مجاهدین خلق را ادامه داد، مدتی مسئول دفتر این سازمان در اصفهان بود و در انتخابات دوره اول مجلس نیز نامزد شد، اما رأی نیاورد.
با آغاز درگیری مسلحانه میان مجاهدین و جمهوری اسلامی در سال ۱۳۶۰، حسین جنتی به زندگی مخفی رفت و بعدها در جریان عملیات نیروهای حکومتی علیه خانه‌های تیمی مجاهدین کشته شد.
اما نکته جالب در خاطرات عزت شاهی، ماجرایی از دوران زندان حسین جنتی است. شاهی می‌نویسد که اسدالله لاجوردی و محمدعلی هاشم‌بیگ لشکری در زندان با جنتی آشنا شدند. در همان دوران، شیخی به نام «شیخ گلرو» - حجت‌الاسلام کاظم گلرو_مدام برای حسین جنتی مزاحمت ایجاد می‌کرد تا اینکه ماجرا به گوش لاجوردی رسید.
لاجوردی گفت صدای موضوع را درنیاورند تا خودش ترتیب قضیه را بدهد.
عزت شاهی می‌نویسد:
«طولی نمی‌کشد که سر سفره غذا، سر قاشق و چنگال بهانه تراشیده، با گلرو درگیر می‌شوند و حسابی او را کتک می‌زنند. با دخالت مأمورین، گلرو را به انفرادی می‌برند و یک ماه بعد آزادش می‌کنند.»
منبع: خاطرات عزت شاهی، انتشارات سوره مهر، ص ۷۲.
