به جای موسوی خوئينی حاضر به پاسخگويی هستيم، گفتگوی ادوارنيوز با فريبا داوودی مهاجر

ادوارنيوز: خانم فريبا داوودی مهاجر فعال جنبش زنان و عضو شورای سياستگذاری سازمان ادوار تحکيم وحدت در مصاحبه با ادوارنيوز نظراتشان را در باب بازداشت مهندس موسويو جنبش زنان ابراز کرده اند ايشان همچنين به برخی انتقادات مطرح در خصوص فعاليتهای جنبش زنان علی الخصوص تجمع ۲۲ خرداد پاسخ گفته اند متن مصاحبه را در پی می خوانيد:

ادوارنيوز: مهندس موسوی خوئينی دبير کل سازمان ادوار تحکيم در تظاهراتی که مربوط به طرح مطالبات زنان بود دستگير شدند. زنان چه فعاليتهايی در راستای آزادی ايشان انجام داده اند؟

بله متاسفانه در حاليکه بيش از ۴ ماه از بازداشت ايشان در تظاهرات مسالمت آميز و قانونی ۲۲ خرداد در ميدان هفت تير می گذرد ، هيچ خبر اميدوارکننده ای از آزادی ايشان در دست نيست و از انجاييکه تمام بازداشت شدگان در آن حوادث آزاد شده اند به نظر می رسد تداوم بازداشت ايشان به دلايل ديگری همچون نحوه عملکرد ايشان در دوران نمايندگی مجلس، عقايد و انديشه ها و سخنانی است که حداقل آزادی همه آنها در قانون اساسی و در اصول مختلف تصريح شده است.

اما به هر حال صرفنظر ازبيانيه های مختلف و مشارکت در تمامی برنامه هايی که تاکنون برای آزادی ايشان برگزار شده است، به دليل اينکه ايشان در دفاع از حقوق زنان در اين مراسم شرکت کرده بودند و همواره از برابری زنان و مردان دفاع می کردند. و از آنجاييکه اين تظاهرات به فراخوان نفراتی مشخص برگزار شده بود من به عنوان يکی از افرادی که در اين فراخوان حضور داشتم ، آمادگی خودم را برای هرگونه پاسخگويی به جای جناب موسوی خوئينی اعلام می کنم و تصور می کنم زنان ديگر نيز آماده برای هرگونه پاسخگويی در دفاع از عقايد و عملکرد خود به مناسبت آن گردهمايی هستند و شايسته نمی دانند که خود بيرون از زندان و مهندس موسوی که يک شرکت کننده درآن مراسم بود بيش از اين در زندان بمانند و فشارهای ناشی از زندان و انفرادی را تحمل کنند.

ادوارنيوز: در تحليلهای مختلفی که در مورد حاکميت می شود به جنبش زنان با ديده ترديد و توهم توطئه و زمينه ساز انقلابهای آرام نگاه می شود نظر شما چيست؟

من تصور نمی کنم که خواسته های زنان مبنی بر اصلاح قانون مدنی مربوط به حقوق خانواده و حقوق زنان درخواستهای راديکال و افراطی باشد بديهی است نمی توان برای جامعه ای در حال رشد و تحول قوانين و الگوهای سنتی ارائه کرد. اين چالش بحرانهای بی شماری از جمله آمار بالای طلاق، بيمارهای جسمی و روانی، فرار، خودکشی و انواع آسيبهای اجتماعی را به جامعه تزريق می کند.

قوانين بايد با تحولات ، نيازها و دغدغه های مردم کارآمد و به روز شود مگر می شود از زنانی که نزديک به ۶۵% وارد دانشگاه می شوند و در معرض گردش اطلاعات قرار دارند و مايلند که نقشهای تعريف شده تاريخی را بازتعريف نمايند از طريق رسانه ها و تبليغات و آموزش تلقين کرد که شما به دليل تفاوتهای بيولوژيک ، حقوق و تکاليف متفاوت با مردان داريد.و هر کجا که قدرت و ثروت و منزلت است ، مردان نه تنها بر شما مقدم هستند بلکه در انحصار آنان است و زنان به دهها دليل حق ورود به اين حريمهای مردانه را ندارند.

در کمال تاسف اين مطالبات را ربط به انقلابهای رنگارنگ می دهند و سعی می کنند با اين وصله نامربوط از بن ريشه اين درخواستها را بزنند. من تصور نمی کنم طرح اين مسائل به منزله تغيير حکومت باشد و نمی دانم حکومت چرا اصرار دارد اين نيازهای به حق را به اين بهانه نفی کند در حاليکه در ۱۰۰ سال گذشته همواره زنان آزاديخواهی بوده و هستند که سعی کرده اند ثابت نمايند زنان از حقوق انسانی مساوی با مردان برخوردارند و تنها برای خدمت به مردان آفريده نشده اند.

ادوارنيوز: اما بعضی از زنان ، اين گردهمايی را در زمان حاضر و شرايط پيرامونی به صلاح نمی دانستند نظر شما چيست؟

برای زنان هيچگاه شرايط مناسب نيست مگر انکه دنباله رو مردان ، مشارکت سياسی و اجتماعی را تجربه کنند. هرگاه حرکتی و تصميمی از ناحيه خود زنان گرفته شده با برخوردهای مختلفی روبرو بوده است. ۲۲ خرداد سال گذشته هم عده ای به بهانه انتخابات مخالف بودند. ۸ مارس بعضی معتقد بودند شرايط بين المللی مناسب نيست و آب به آسياب دشمن ريختن است. ۸ مارس قبل از آن می گفتند حرکت زنان چرا؟ ، بايد به همه پشت سر اصلاحات حرکت کنيم. يک عده هم انقلاب مخملين را به عنوان دليل ارائه می دادند و حتی بعضی دوستان نزديک معتقد بودند وقتی به خيابان می رويد يعنی با دست خودتان تور پهن می کنيد تا دانه درشتها را بگيرند.

همواره و در سالهای مختلف انواع دلايل برای به عرصه نيامدن زنان وجود دارد برای آنکه در حاشيه بمانيم تا وقتی صحبت از حقوق زنان می کنيم بعضی با نگرشهای مختلف اين مسائل را به ريشخند بگيرند و ما را راديکال و افراطی بخوانند. و بدون برداشت از مفهوم واقعی فمينيست ، انچنان اين کلمه را لق لقه زبان کنند که انگار ناسزا می گويند.

ما نيز گفته ايم که شرايط بيرونی با انواع دلايل از طرح مطالبات جلوگيری کند . هرکه می خواهد رييس جمهور باشد . مجلس و دولت در دست هرگروه با هر عقيده و منشی می خواهد باشد ، ما از طرح نيازهای اين قشر از جامعه کوتاه نمی آييم. مگر می شود حرف از عدالت و ارزشها و اصلاحات و دموکراسی زد اما صراحتا بخشی از جامعه را از دستيابی به فرصتهای برابر حذف کرد؟

مگر می شود آمار قتلهای ناموسی که به بهانه خون و شرف صورت می گيرد، اعمال خشونتهای جسمی و جنسی و روانی ، خودکشی و خودسوزی را نديد؟ يا از آمار فرار دختران و طلاق و قاچاق زنان صرفنظر کرد؟ ده ها بار فرياد زده ايم و از نداشتن امنيت زنان ، مزاحمتهای خيابانی از باندهای قاچاق دختران به کشورهای حاشيه خليج فارس و حراج آنان، از دختران ربوده شده و تعرض به آن گفته ايم و گوش شنوايی نيافته ايم و نمی دانيم که طرح اين مسائل چه ربطی به انقلاب مخملين دارد .

به نحوی عمل کرده اند که مطبوعات مدعی استقلال هم در يک خودسانسوری وحشتناک حاضر به چاپ صريح فعاليت زنان در کشور نيستند همه چيز و همه جا خط قرمز است و ما هرکجا پا می گذاريم يک خط قرمز جديد ترسيم می کنند . آن هم در کشوری که در قانون اساسی اش به آزادی بيان و تظاهرات و مطبوعات و انديشه تاکيد شده است و بر هر خط آن خون دهها و صدها شهيد قبل از انقلاب ريخته شده است.
بنابر اين همواره شرايط برای ما مناسب نيست. بسياری از مردان مدعی اصلاحات در حاليکه در ۲۲ خرداد گذشته طرح حقوق برابر را سطح مطالبات خود نمی دانستند، شعار حقوق زنان را در صدر تبليغات انتخابا تی شان قرار داده بودند.
مردان مدعی اصول گرايی هم با باتوم و چکمه به جان زنان شرکت کننده در تظاهرات افتادند و از اعمال هيچگونه خشونتی دريغ نکردند.
و زنان در ميان تيغ دو دم تکفير و تهديد به راه خود ادامه می دهند اما بی شک وقتی از اينهمه تبعيض در ابعاد مختلف چه در حريم خصوصی و يا عمومی به تنگ آمده باشيد، در هر شرايطی ولو کند و آهسته حرکت می کنيد و البته هزينه های آن را هم در هر دو حوزه خانه و اجتماع پرداخت می کنيد .