پس از پایان اکران فیلم " جنس آب" رسول‌اف به‌همراه کارگردان فیلم سومالیایی «زمزمه‌هایی از یک عطر سوزان» به دعوت رئیس جشنواره روی صحنه آمدند و حضار چند دقیقه ایستاده آن‌ها را تشویق کردند. رسول‌اف در سخنانش از همان ابتدا به کشتار و سرکوب در ایران اشاره کرد و در ادامه، تحت تأثیر احساسات، با گریه از ادامه صحبت بازماند. در این لحظه، کارگردان همراهش او را در آغوش گرفت و سالن با تشویق ممتد تماشاگران طنین‌انداز شد.

او در بخشی از سخنانش گفت:

«بیش از آنکه عاشق ایران باشم، عاشق انسانیت هستم و آنچه در ایران اتفاق می‌افتد ضد انسانیت است. این رژیم به پایان خود نزدیک شده است.»

پتیشن در محکومیت سرکوب

جشنواره فیلم روتردام در اقدامی دیگر، با همکاری انجمن فیلم‌سازان، بیانیه و پتیشنی در محکومیت کشتار در ایران و حمایت از فیلم‌سازان زندانی و تحت فشار منتشر کرد.

افراد مورد حمایت این بیانیه عبارت‌اند از:

• مریم مقدم و بهتاش صناعی‌ها (کارگردانان فیلم «کیک محبوب من»)

داوود اکبری، فیلم ساز

نصرالدین باقرزاده، بازیگر

ملیکا مالک محمدی، دستیار کارگردان

غزال شاهی، بازیگر

غزاله وکیلی، فیلم ساز

نوید زارع بین، فیلم ساز

پنجاه‌وپنجمین جشنواره فیلم روتردام امسال نشان داد که فراتر از یک رویداد سینمایی، می‌تواند تریبونی جهانی برای دفاع از آزادی، کرامت انسانی و صدای هنرمندانی باشد که در سکوت تحمیلی، همچنان ایستاده‌اند.

سهیلا گلستان، بازیگر فیلم دانهٔ انجیر معابد به کارگردانی محمد رسول‌اف، که سال گذشته جمهوری اسلامی مانع حضور او در هیئت ژوری این جشنواره شد، امسال به‌عنوان عضو هیئت داوران "جایزهٔ ببر" در جشنواره حضور داشت. او هنگام معرفی و اهدای جایزه از سوی هیئت داوران، در سخنانی کوتاه به کشتارهای اخیر در ایران اشاره کرد و یادآور شد که در ایران چند هزار نفر کشته شده اند. او همچنین از کشتار در فلسطین و سوریه به عنوان آنچه او بخشی از دغدغه جهانی نامید، نام برد.

رویکرد هنرمندان ایران به جشنواره فجر چه خواهد بود؟

چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر قرار است در روزهای ۴ تا ۱۴ بهمن‌ماه در ایران برگزار شود؛ رویدادی که امسال هم‌زمان شده است با خونین‌ترین و دردناک‌ترین برهه از تاریخ معاصر ایران.

در شرایطی که خون‌های بی‌شماری بر زمین ریخته شده، خانواده‌های بی‌شماری داغدارند و ده‌ها هزار نفر با زخم، زندان و سرکوب دست‌وپنجه نرم می‌کنند، انتظار می‌رود هنرمندان و سینماگران، به احترام این رنج عظیم انسانی، از حضور در جشنواره‌ای حکومتی انصراف دهند و سکوت نکنند.

با این حال، تا این لحظه، انصراف رسمی تنها یک کارگردان، سعید زمانیان، و دو بازیگر، هدی زین‌العابدین و صحرا اسداللهی، تأیید شده است؛ آماری اندک در برابر گستردگی فاجعه‌ای که جامعه ایران با آن روبه‌روست.

اکنون بیش از هر زمان دیگری، مسئولیت اجتماعی هنرمندان در برابر تاریخ قرار دارد. امید می‌رود تا آغاز جشنواره، جمع قابل‌توجهی از سینماگران با انصراف از حضور در این رویداد حکومتی، همبستگی عملی خود را با مردم ایران، خانواده‌های دادخواه، زندانیان سیاسی و قربانیان سرکوب اعلام کنند. این حداقل کاری است که هنرمندان می توانند انجام دهند.