بر اساس بررسی منابع فارسیزبان، به نظر میرسد فضای درون پایگاه حامیان حکومت در حال تغییر است؛ فضایی که پیشتر بر «انسجام در برابر فشار» تأکید میکرد، اکنون نشانههای آشکار شکاف و اختلاف داخلی را نشان میدهد.
«ادعای پیروزی در آتشبس» که حکومت تبلیغ میکند، بهطور فزایندهای از سوی بخش رادیکالترِ حامیان نظام زیر سؤال میرود. این جریانها هرگونه توافقی را که حزبالله را در بر نگیرد، «خیانت به اسلام» تعبیر میکنند و آن را عقبنشینی از اصول ایدئولوژیک میدانند.
همزمان، ادامه غیبت علنی مجتبی خامنهای، در کنار ترور یا حذف چهرههای بلندپایه، گمانهزنیها درباره «نفوذ در بالاترین سطوح حکومت» را تشدید کرده و فضای بیاعتمادی را افزایش داده است. این وضعیت باعث شده گمانهزنیها درباره شکاف در حلقههای تصمیمگیری قدرت افزایش یابد.
با این حال، هنوز نشانهای فوری از فروپاشی ساختاری دیده نمیشود. اما دامنه مانور مسئولان بهتدریج محدودتر شده است؛ چرا که جناحهای رادیکالتر برای آغاز دوباره جنگ فشار میآورند تا بهگفته خود «آبروی انقلابی آسیبدیده» را جبران کنند.

مارک دوبوویتز














