این تهدید پس از موج جدیدی از حملات آمریکا به اهدافی در نزدیکی تنگه هرمز مطرح شد؛ حملاتی که در پی هفته‌ها بن‌بست در مذاکرات برای پایان دادن به جنگ انجام شده است. رژیم ایران نیز اعلام کرد در پاسخ، تأسیسات نظامی آمریکا در بحرین، کویت و اردن را هدف قرار داده است؛ اقدامی که خطر فروپاشی آتش‌بس شکننده موجود و بازگشت به یک درگیری تمام‌عیار نظامی را افزایش داده است.

تصرف جزیره خارک که حدود ۹۰ درصد صادرات نفت ایران از طریق آن انجام می‌شود، تشدیدی چشمگیر در سطح درگیری محسوب خواهد شد و به احتمال زیاد نیازمند حضور نیروهای زمینی خواهد بود.

در صورت اجرای این رویکرد، تکیه مستقیم بر فشار نظامی سومین تغییر عمده در سیاست ترامپ در قبال جمهوری اسلامی خواهد بود.

او در ماه فوریه با دستور حملات هدفمند علیه رهبران جمهوری اسلامی، امیدوار بود تغییراتی در رأس حاکمیت ایران ایجاد شود و رهبری جدیدی با خواسته‌های هسته‌ای واشنگتن همراهی کند. اما پس از آتش‌بس ماه آوریل، راهبرد خود را به فشار اقتصادی، تحریم‌ها و محاصره تغییر داد تا تهران را به توقف برنامه هسته‌ای و کنار گذاشتن ذخایر اورانیوم غنی‌شده وادار کند.

اکنون ترامپ به سراغ گزینه‌ای مستقیم‌تر رفته و از قدرت نظامی برای افزایش فشار بر ایران استفاده می‌کند. با این حال، اگر تهران همچنان در برابر خواسته‌های آمریکا مقاومت کند، این رویکرد می‌تواند ایالات متحده را بدون تضمین موفقیت، بیش از پیش در جنگ خاورمیانه درگیر کند.

رمزی مردینی، تحلیلگر مؤسسه مشاوره ریسک «ژئوپول لبز»، می‌گوید چند حمله هوایی بعید است موضع ایران در مذاکرات را تغییر دهد؛ زیرا تهران پیش‌تر نشان داده که توان و آمادگی تحمل هزینه‌های سنگین را دارد. به گفته او، ایران خواهان دریافت تضمین‌ها یا امتیازهای ملموس پیش از هر توافقی است، چرا که اعتماد چندانی به پایدار ماندن توافق با دولت کنونی آمریکا ندارد.

آمریکا نخستین بار در ماه مارس جزیره خارک را هدف قرار داد و مواضع نظامی واقع در اطراف تأسیسات نفتی این جزیره را بمباران کرد. ترامپ در آن زمان گفته بود که تصمیم گرفته تأسیسات انرژی خارک را «نابود نکند»، اما هشدار داده بود اگر رژیم ایران همچنان تنگه هرمز را بسته نگه دارد، در این تصمیم تجدیدنظر خواهد کرد.