یورونیوز - سلطان الجابر، وزیر صنعت و فناوری پیشرفته امارات عربی متحده و مدیرعامل شرکت ملی نفت ابوظبی (ادنوک)، در پیامی به بررسی تبعات تنشها در مسیرهای دریایی پرداخت.
او با ارائه آماری از وضعیت تنشها از تاریخ ۱۰ اسفند (۲۸ فوریه) اعلام کرد که دستکم ۲۲ کشتی مورد حمله قرار گرفته و ۱۰ خدمه جان خود را از دست دادهاند. به گفته او، حدود ۲۰ هزار دریانورد قادر به عبور ایمن نیستند و تخمین زده میشود ۸۰۰ شناور تجاری از جمله نزدیک به ۴۰۰ نفتکش سرگردان شده باشند.
سلطان الجابر تاکید کرد که تنگه هرمز هرگز متعلق به ایران نبوده که بخواهد آن را ببندد یا محدود کند. او هشدار داد که هرگونه تلاش برای این اقدام، یک موضوع منطقهای نیست، بلکه مختل کردن شریان حیاتی اقتصاد جهانی و تهدید مستقیم برای امنیت انرژی، غذا و سلامت تمام ملتهاست.
👈مطالب بیشتر در سایت یورونیوز
او در پایان خاطرنشان کرد که ایجاد چنین رویهای غیرقانونی، خطرناک و غیرقابل قبول است و جهان نه میتواند هزینه آن را بپردازد و نه باید اجازه چنین کاری را بدهد.
پاسخ ابراهیم روشندل :
این اظهارات از نظر حقوقی نادرست است. از منظر حقوق بینالملل دریاها و در چارچوب کنوانسیون حقوق دریاها ۱۹۸۲، ایران بهعنوان دولت ساحلی، بر بخشهایی از تنگه هرمز که در محدوده آبهای سرزمینی آن قرار میگیرد، دارای حاکمیت سرزمینی و صلاحیتهای حقوقی مشخص از جمله وضع و اجرای مقررات در حوزههای ایمنی دریانوردی، حفاظت محیط زیست و امنیت است؛ این حاکمیت، بهموجب قواعد عرفی و قراردادی حقوق بینالملل، بههیچوجه قابل نادیدهگرفتن یا انکار نیست. در عین حال، بهدلیل ماهیت بینالمللی تنگه هرمز بهعنوان گذرگاه حیاتی کشتیرانی جهانی، اعمال این حاکمیت در قالب رژیم «عبور ترانزیتی» مقید میشود که بر اساس آن، ایران مکلف است مسیر عبور مستمر، سریع و ایمن کشتیها و هواپیماها را بدون تبعیض و بدون ایجاد مانع غیرموجه تضمین نماید. بنابراین، التزام ایران به باز نگه داشتن تنگه در چارچوب موازین بینالمللی، نه به معنای نفی مالکیت یا فقدان صلاحیت حاکمیتی آن است و نه میتواند مستمسکی برای ادعای بیاساس عدم تعلق تنگه به ایران تلقی شود، بلکه بیانگر نوعی «حاکمیت مقید» است که در آن، صلاحیتهای سرزمینی ایران با تعهدات بینالمللی در قبال آزادی کشتیرانی جمع و تنظیم میگردد.
