فرزانه روستایی
پرستوهای سپاه و بسیج که شب ها با کلاشینکف صورتی در معیت نیروهای حشدالشعبی و فاطمیون خیابان های تهران را بالا پایین می روند دیر یا زود به سرنوشت دیگر پرستوهای تاریخ دچار خواهند شد. این پرستوها متشکل از اقشار بسیار پایین اجتماعی و فاقد این ادراک هستند که وارد چه بازی کثیف و عفنی شده اند. این روزها عکس و فیلم آنها در همه رسانه ها پخش می شود و به غیر از تحقیر مورد نفرت نیز هستند. آنها با رفتار خود نشان می دهند که هیچ خط قرمزی ندارند و آمده اند تا به بازی گرفته شوند.
در مقایسه با دیگر جرائمی که معمولا در دوران جنگ رخ می دهد پرستوها جرم سنگینی را مرتکب نمی شوند، زیرا بیشتر سوژه تبلیغاتی اند و ابزار بازی دیگران، هر چند بیش از دیگران به چشم می آیند. امروز مردم ایران این پرستوها را به عنوان همکار دشمن می شناسند هر چند خون کسی به دست آنها ریخته نشده است. در فرانسه و در دوران اشغال این کشور از سوی آلمان بین ۲۰ تا ۳۵ هزار نفر از زنان فرانسوی که زندگی افسران نازی در فرانسه را تسهیل می کردند با مجازات مواجه شدند و بسیاری از آنها دیگر هرگز زندگی نرمال را تجربه نکردند.
در فرانسه بسیاری از زنان خدمات جنسی به افسران نازی می دادند و حتی نقش زن همراه را بر عهده داشتند. برخی مترجم و منشی یا دستیار ساده بودند، اما مردم فرانسه همه را به یک چشم مورد قضاوت و تنبیه قرار دادند. وقتی نیروهای آلمان فرانسه را ترک کردند مردم سر همه پرستوها را تراشیدند و برای تحقیر آنها را در خیابان گرداندند. مردم لباسهای آنها را پاره می کردند و به روی آنها آب دهان می انداختند. بسیاری از این پرستوها برای مدتی یک آرم صلیب شکسته را بر پیشانی داشتند تا هنگامی که التهاب پس از جنگ پایان یافت.
اما سوء استفاده از زنان در دوران جنگ و از سوی نظامیان فقط به فرانسه و دادن خدمات جنسی داوطلبانه خلاصه نمی شود. ارتش ژاپن در همه سالهای پیش و در زمان جنگ جهانی دوم از زنان چینی کره ای و فیلیپینی به عنوان برده جنسی استفاده می کرد که به آنها comfort woman یا زنان آسایش می گغتند. این زنان معمولا از خانواده خود ربوده شده و مجبور به اقامت در مراکزی می شدند که اجازه ترک آن را نداشتند. ژاپنی ها بیش از هزار مرکز خدمات جنسی در سراسر حوزه نفوذ خود داشتند که برخی از آنها موقت یا سیار بودند و در همان اولین روزهایی که تسلیم شدند اسناد آن آن را از بین بردند.
در سالهای اخیر در کره چین و فیلیپین و بسیاری دیگر از کشورها برای یادبود زنانی که برده جنسی بودند و ستم کشیدند مجسمه های فلزی از زنان را در مقابل سفارت ژاپن نصب می کنند. دولت ژاپن بارها و بر اساس بیانیه های متعددی مجبور به عذرخواهی از رفتار ارتش خود در زمان جنگ شده و در مواردی به قربانیان غرامت داده است.
بحث سوء استفاده از زنان در دوران جنگ به قدری جدی است که چینی ها آن را یک زخم خون چکان درمان ناپذیر می دانند. به همین دلیل کشورهایی که که درگیر این بحران بوده اند از دولت ژاپن خواسته اند تا به صورت رسمی در کتب درسی ژاپن به این موضوع اشاره شود تا نسل جدید ژاپن در جریان این رفتار زشت تاریخی قرار بگیرند.
امروز ما نیز با زنانی مواجه هستیم که از سوی رژیم مورد سوء استفاده قرار میگیرند تا این روزهای سیاه را سفیدشویی و ذهن مردم را از اشغالگری نیروهای شبه نظامی خارجی پرت کنند. بی شک این روزهای سیاه و ننگین خواهعد گذشت که جمهوری اسلامی روزی دو سه نفر از مردم به گروگان گرفته شده را اعدام می کند. اما با رفتن جمهوری اسلامی تراشیدن سر پرستوهای نظام و چرخاندن آنها در میادین کمترین مجازاتی است که می توان برای آنها در نظر گرفت.
***
