شاید اثر اوفیوکوردیسپسِ اندیشه یا زامبی مورچه ای باشد که سروش در بیانیه های اخیر خود از سپاه تمجید می کند و کودتاگران را مایه غرور ملی و شگفتی جهان می بیند، در حالیکه ریشه همه اعوجاج ها از همین مافیای سپاه است که خود به بیماری زامبی مورچه ای مبتلا هستند. سروش از سپاه تمجید می کند اما سکوت می کند که همین سپاه سازماندهی قتل عام مردم در دیماه را بر عهده داشت.

این اثر زامبی مورچه ای است که سروش از گردانندگان جمهوری اسلامی تمجید می کند، اما هیچگاه اتلاف منابع ملی بر سر پروژه های اتمی غنی سازی و موشکی و حمایت از نیابتی ها را نمی بیند و کلامی در مورد ویرانگری آنها نمی گوید.
چگونه می شود فیلسوف بود و آسمان و زمین را به هم بافت، اما ضجه دهها هزار مادر داغدار ایرانی را ندید، اعدام ها و تیر خلاص به پیشانی شهروندان زخمی روی تخت بیمارستان را ندید، تجاوز به دختران بازداشت شده ایرانی را نادیده گرفت و از نقد استبداد دوباره به دامان استبداد مهاجرت کرد. فقط کسی که به بیماری زامبی مورچه ای دچار باشد صدای پدر سپهر در کهریزک بر گوش او اثر نمی گذارد یا عکس گرفتن ماموران سرکوب با جنازه زن های کشته شده و ارسال آن به موبایل شوهر انها را امری گذرا تلقی می کند.

آقای سروش، نتیجه آن عطر و بوی اندیشه اسلامی که پس از انقلاب فرهنگی آن را در دانشگاهها تبلیغ کردید و آن گلستان مطهری که قرار بود مشام همه دانشجویان را عطرآگین کند این شد که ۱۸ هزار نیروی وحشی حشدالشعبی را به عنوان دانشجو به دانشگاه تهران پمپ کردند تا هرگاه دانشگاه دچار اعتراض و ناآرامی شد نیروی سرکوبگر در دسترس باشد و فرصت معطر کردن دانشجویان با باتون و فحش های رکیک از دست نرود.

آقای سروش گفته های امیرحسین ثابتی مشهور به کیف کش سعید جلیلی و نماینده ۴ درصدی مجلس در جریان جنبش زن زندگی آزادی را به یاد می آورید که گفته بود اگر جلو زن ها را نگیریم فردا می خواهند ش و ر ت خود را در خیابان دربیاورند. امروز در خیابان های تهران برای نیروهای بسیج و نیابتی های عراقی و لبنانی عشرتکده و خانه عفاف و همسریابی راه اندازی کرده اند. اظهارات علی مطهری را یادتان هست که خطاب به زنان گفت: اکنون که دیگر حجاب و مشروب آزاد است دیگر چه می خواهید؟! امروز شما در کنار امثال امیرحسین ثابتی و فرزند کم هوش مرتضی مطهری ایستاده اید که آنها نیز به نوعی از بیماری زامبی مورچه ای دچارند. مردم خواهان حداقل های یک زندگی معمولی هستند مانند صدها میلیون نفر دیگر ساکنان خاورمیانه، آما آنچه از آن کوتاه نمی آیند کرامت انسانی نادیده گرفته شده است، مشارکت در اداره کشوری است که شاید بزودی دیگر چیزی از آن باقی نماند و خفه کردن دستگاه تبلیغات مهوع اسلامی نظام است. اما کاش شما در خیالات ۱۴۰۰ سال پیش سیر نمی کردید و دستی از مردم مظلوم ایران میگرفتید که در داخل و خارج همه در حال روزشماری سقوط متحدان و دوستان اراذل و اوباش شما در حاکمیت هستند.

آقای دکتر سروش شما نماد یک اتفاق مهم در جمهوری اسلامی و دارنده مهمترین حلقه فکری و روشنفکری نظامی هستید که برای چهار دهه تبلیغ می شد هم پیشتاز دنیاست و هم آوانگارد آخرت. شما هیچگاه به زشتی و بدهیبتی و بد دهنی آخوندهای حاکم نبودید. اما آن فکر و اندیشه و متانت و عرفان و مولانا و شمس تبریزی که همه این سالها برای سرپانگه داشتن بدنه جمهوری اسلامی به پای آخوندها ریختید جواب برعکس داد، از بس مردم از این معممان کذاب آسمانی و بهشتی دروغ های شاخدار و آبدار و نان دار شنیدند.

امروز که شما در نیمکت غارتگران و سپس نظامی های طرفدار مسکو نشسته اید خودتان و هر آنچه از آن صحبت یا تبلیغ می کردید تبدیل به لعنت خدا و دشنام دهان خلق خدا شده است. فقط یک روز باید در اتوبوس و تاکسی بنشینید تا مشاهده کنید و بشنوید مردم به غیر از نمادهای دین، به کجای نوامیس ائمه محترم و پیامبران چه ها که نثار نمی کنند.

اگر نمی توانید کنار مردم بایستید یا ملاحظات غیر قابل توضیح در همراهی با حاکمان دارید حداقل سکوت کنید و با سکوت خود، از عراق تا حجاز مانع بیشتر لرزیدن آئمه محترم در گور شوید.