حساب کاربری اتحادیه آزاد کارگران ایران در اینستاگرام نوشت: «طبقه کارگر زیر چرخ دندههای جنگ ویرانگر له شده است، و سفرههای کوچک شش ماه قبل ازجنگ، زیر یوغ و تازیانه تورم ۳۰۰ درصدی برچیده و محو شدهاند.»
این تشکل کارگری اشاره کرد که دردو سال اخیر، گوشت، مرغ، ماهی و مواد پروتئینی «از سفرهها رخت بربسته بود و اینک نان، سیبزمینی و تخممرغ و پنیر تبدیل به کالای لوکس شده است.»
اتحادیه آزاد کارگران ایران تاکید کرد: «قحطی پنهان سراسر کشور را فراگرفته و به تمامی سطوح آن تسری یافته است» و افزود: «خط فقر از مرز ۸۰ میلیون تومان گذشته است.»
به گفته این تشکل، «فاجعه بار اینجاست که زندگی مردم لبنان برای حاکمان ارجح است.»
اتحادیه آزاد کارگران ایران تاکید کرد: «با حاکمان باید با زبان خیابان گفتوگو کرد.»
کدام برای زندگی مردم ضروریتر است؟
یدالله کریمی پور
امروز پیرامون موضوعی خاص پرسش هایی به ذهنم خطور کرد. کاش شما پاسخ های مناسب برایش داشته باشید.
چنان چه نانوایی های تهران یا شهرتان ده روز دست از کار بکشند، چه می شود؟ مردم چه می کنند؟ همین طور است بقالی ها و سوپری ها، تعمیرکاران لوازم خانگی و خودروها و کارگران دستگاه های آب و برق و گاز و بازار میوه و...
حالا می رویم سراغ جاهای دیگر، اگر یکسال مجلس شورای اسلامی و صدا و سیما و روابط عمومی های دستگاه ها و سخنرانی ها و وعظ و خطابه و شوراهای اسلامی و...تعطیل شوند، چه مشکلاتی بروز خواهد کرد؟
کم مانده بود هایده هم به کمک صداوسیما بیاید
قرارگاه خاتمالانبیا: تنگۀ هرمز بسته خواهد شد
