هنوزم چند موجودِ نخاله
روند بر خطِ شوم ِ «استحاله»
نمانْد از قبلهشان، عظمایِ مجنون
بجز تابوت و مقداری تفاله
ولی بازم امیدی بستهاند تا
بیاید از سپاهیها نواله
کنون که شیخ، قدرت میرود تا
نماید بر نظامیها احاله
به امید صله از کاخ جابر
کمی گندیده میوه یا چغاله،
چنین مفلوک و مسکین بر سراچه
نشستند مفلسان با آه و ناله
که اربابِ سخی، ساندیس بر کف
فشاند قطرهای چند در پیاله
دریغا، عادت مفلس چنینست
گهی در یوزد و گاهی زباله!
■■■
(۲)
برفت پنجاه سالی «یارو»، خوشخوش
به سر دنبالِ اربابِ رساله
کنون موسموس کنان پشت سپاهی
کند حتا گر او را پایماله
چنین است عادت مردان کوچک
کنند خود را به درگاهی مچاله
شرف رفت و ندارد باک اینک
نماید گر غرورش را ازاله
وگر بازی دهد چون موش و گربه
گهی کوبد، کند ور دستماله
ندارد باک که میآید کماکان
به کیسه اندکی نان و باقاله!
نمیبیند مهابت در چنین دیو
که اینسان گشته است شیدا و واله
اگر ملا چنان شویِ مهیبست
کذا، چون صیغههای بیقباله!
■■■
(۳)
خیابان گر شود از کُشتهها پُـر
وگر هر باغ گردد باغِ لاله
میان مردم و قصاب، «یارو»
کند رفتار مانند دلاله
بَـرَند او را اگر هر ساله در جنگ
به قلاده و یا سر در دواله،
و یا گویند بیا قعر جهنم
رود با سر به شوقِ استحاله!!
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
توضیح کوتاهی اندر باب «استحاله»:
از زمان منتظری و رفسنجانی مماشات خواهان برای آنکه سرخلایق را شیره بمالند «استحالهی نظام» را تبلیغ میکردند و وعده میدادند که نظام جابر اسلامی بزودی نرمخو میشود و با مردم کنار میآید. از قضا به محض آنکه رفسنجانی و خامنهای قدرت را قبضه کردند دور جدیدی از ترور ایرانیها از درون کشور تا اروپا آغاز شد که در آن چهرههای ناموری چون زندهیادان فریدون فرخزاد و شاپور بختیار و رهبران کرد ایرانی بطرز فجیعی کشته شدند و سالها بعد به قتل پژوهندگان ناموری چون احمد تفضلی نویسنده و پژوهندهی برجسته زبانهای ایران باستان که با دانشنامه ایرانیکا همکاری داشت و دیگر ایرانیان انجامید.
اگرچه خامنهای در طول سالها توانست بتدریج قدرت را قبضه کند اما رفسنجانیِ به اصطلاح «میانهرو» دستش به همان اندازه آلودهی قتلهای زنجیرهای حکومتی بود.
وعدهی استحالهی نظام جبار اسلامی حاکم بر میهن چیزی جز ماندن جمهوری اسلامی و دامن زدن به کشتار در داخل و تروریسم در بیرون مرزها به ارمغان نیاورد.
پس از رسوا شدن تز «استحاله»، همان کالا با کمی تغییر تحت نام جدید «اصلاحطلبی» روانهی بازار مکاره ولایت شد. پس از سالیان مدید فریب دادن خلایق این ترفند هم کارآیی خود را از دست داد.
اینک که دست آنها رو شده و دیگر نمیتوانند زیر نام «اصلاحطلبی» دست به شیوهگری زنند، عدهای از ملینمایان -- و دوقلوهای اسلامگرای آنان -- که مماشات با نظام سرکوبگر اسلامی حاکم بر ایران را تبلیغ میکنند دوباره به واژهی «استحاله» که چیزی جز تبلیغ ماندگاری حکومت اسلامی نیست رو آوردهاند. این افراد وعدهی نرمخو شدن نظامیان اسلامگرا را میدهند، وعدهی نرمخو شدن کسانی که در فرآیند ترورآفرینی در ایران و سوریه و لبنان و عراق مرزهای سبعیت را یکی پس از دیگری درنوردیدهاند و دور جدیدی از جنگهای رو در رو را با اسراییل آغازیدهاند.
روزی روزگاری این شیوه و شگرد کارآیی داشت و ذهنهای ساده را میفریفت ولی سالهاست که این شیوهگریها کهنه و نخنما شدهاند. همگان میدانند که تبلیغ «استحاله» چیزی جز دفاع از «وضع موجود» و ماندگاری نظام اسلامی نیست. این نظام تئوکراتیک نمیتواند از پوستهی سخت امنیتی بیرون بیاید و نرمی کند چون هم مردم عاصی بر سرش خواهند ریخت و هم آن پنج درصد هواداران خودش. لاجرم باید با خون و خنجر و دوشکا بر سر میدان حکومت کند.
اغلب کسانی که «استحالهی تدریجی» نظام اسلامی را تبلیغ میکنند مخالفان سرسخت اسراییل هستند.
مهم نیست که سوی مقابل اسراییل چه کسی باشد، چه حماس باشد و چه سوریه و چه اسلامگرایان شیعه، آنها همیشه طرف کسی ایستاده اند که دارد با اسراییل میجنگد. این افراد که مردِرندانه «کنشگری علیه اسراییل» را در قالب «تحلیل» عرضه میکنند از صمیم دل خواهان آن هستند نظام ملا-سپاهی بر پا بماند تا با اسراییل بجنگد و برای تحقق این هدف بیشرمانه مردم را با وعدهی استحاله و نرمخو شدن این نظام میفریبند.
ایران شاید تنها کشوری باشد که برخی از افرادی که در آن ادعای میانهروی دارند از برخی چپگراها ضداسراییلتر و ضدغربتر هستند. اگر تفاوتی در میان باشد این است که این دسته از به اصطلاح «میانهرو»ها ضدغربی بودن را محدود کردهاند به ضدیت با آمریکا یا با حزب جمهوریخواه در آمریکا وگرنه تا آنجا که به اسراییل مربوط میشود از بسیاری جهات جایگیری سیاسی آنها مانند چپگرایانی است که در خط ولایت اسلامی حرکت میکنند.
کسانی که تبلیغ «استحاله» میکنند امتگرایانِ ضدایرانی هستند و برای آنها بهای سنگینی که مردم ایران هر روزه با خون و تن و جان و مال و سرمایههای کشور میپردازند اهمیتی ندارد.
ماندگاری این نظام برابر است با جنگهای ادواری با اسراییل و کشورهای عرب همسایه. تنها راه آسایش از میان رفتن این نظام اهریمنی است.
یوسف جوانْ جاویدان
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
واژگان
اربابِ رساله: ملایان
دواله: ریسمانی که بر گردن نهند
در یوزیدن: به گدایی رفتن؛ یوزیدن به آرِش جستجو کردن هم هست و به هر دو معنی بکار رفته است.
