گزارش روزنامه لوموند نیز این دو ماجرا را مستقیماً به یکدیگر مرتبط می‌کند: مأموران امنیتی هنگام یورش به جلسه، دو گرافیست ایرانی را بازداشت و دو نماینده سفارت فرانسه را برای چند ساعت بازجویی کردند. بنابراین، اخراج متقابل دیپلمات‌ها ظاهراً ادامه همان رویارویی امنیتی بر سر این جلسه فرهنگی است، نه حادثه‌ای جداگانه.

وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی، بدون نام بردن از کسایی و نقی‌لو، این نشست را «قرار مخفی» و بخشی از طرح فرانسه برای «نفوذ و مداخله خارجی» معرفی کرده است. نزدیکان دو هنرمند این روایت را رد کرده و می‌گویند موضوع دیدار، یک همکاری حرفه‌ای و علنی در زمینه طراحی گرافیک بوده و نمونه‌های آن نیز پیش‌تر در صفحات عمومی پروژه و استودیوی کسایی منتشر شده بود.

پرونده دو گرافیست ایرانی بار دیگر بهای سنگین این تصور دیرپای غرب را نشان می‌دهد که می‌توان با جمهوری اسلامی مانند یک حکومت عادی و پیش‌بینی‌پذیر تعامل کرد. دهه‌ها گروگان‌گیری، بازداشت شهروندان خارجی و برخورد امنیتی با فعالیت‌های فرهنگی هنوز نتوانسته است سیاست‌گذاران غربی را از چرخه همیشگی «گفت‌وگو، امتیاز و غافلگیری» بیرون بیاورد.

آریا کسایی، ۴۶ ساله، طراح گرافیک و بنیان‌گذار «استودیوکارگاه»، و الهه نقی‌لو، ۳۶ ساله، از ۲۸ تیر همچنان در بازداشت به سر می‌برند. مقام‌های قضایی و امنیتی تاکنون اتهام رسمی، محل نگهداری و وضعیت پرونده آنان را اعلام نکرده‌اند. نزدیکانشان خواستار دسترسی فوری این دو به وکیل مستقل، اعلام علنی اتهامات و اقدام دولت فرانسه برای روشن شدن سرنوشت آنان شده‌اند.