نکته دیگر تهدید اعتراضات داخلی است. ده تشکل کارگری و مدنی نسبت به «طوفان سهمگین اعتراضاتی که در راه است» هشدار داده‌اند. یک افسر اطلاعاتی اسرائیل نیز با اتکا به داده‌ها و تحلیل‌های میدانی ادعا کرده که با تشدید بحران معیشتی و افزایش قیمت بنزین، موج تازه‌ای از اعتراضات شکل خواهد گرفت. این اعتراضات ممکن است جمهوری اسلامی را در کنار فشار اقتصادی از خارج و اهرم فشار نظامی اسرائیل، با تهدید موجودیتی مواجه کند.

اما آنچه وضعیت جمهوری اسلامی را دشوارتر می‌کند، موقعیت نیابتی‌ها، به‌خصوص حوثی‌های یمن و حزب‌الله لبنان است. اتفاقاتی که در یمن افتاده به نظر من نشان می‌دهد چرا جمهوری اسلامی تمرکزش را به بحث تنگه هرمز منتقل کرده و همه سرمایه را آنجا گذاشته است؛ چون اقتدار خودش را ازدست‌رفته می‌بیند و ناگزیر است به سمتی برود که بتواند با سرمایه‌گذاری روی آن نتایج ملموس‌تری بگیرد و به موازات آن، با اتلاف وقت در آنجا، پروژه دستیابی به بمب هسته‌ای را به زعم خودش تسریع کند.

در یمن، نیروهای دولتی بعد از اینکه طی سه روز در حالت مهار حمله و دفاع بودند، از حالت تدافعی خارج شدند و شروع به تعقیب نیروهای حوثی در جنوب شرقی استان الحدیده کردند. ده‌ها نفر از نیروهای انصارالله و حوثی‌ها را اسیر کردند و نیروهای دولتی به پیشروی خود ادامه دادند. پیشتر نیز آزادسازی کامل شهرستان حَیس در استان الحدیده، شامل مرکز شهر و مناطق روستایی اطراف آن، اعلام شده بود.

در لبنان نیز ابتدا اخبار ضدونقیضی منتشر شد، اما در نهایت تأیید شد که بلندی‌های علی‌الطاهر سقوط کرده است. اسرائیل نبطیه، یکی از مناطق استراتژیک برای حزب‌الله، را زیر آتش سنگین گرفت و ارتش اسرائیل نیز اعلام کرد که تونل‌های منطقه علی‌الطاهر را منفجر کرده است. این وضعیت یکی دیگر از متحدان جمهوری اسلامی را که می‌توانست در صورت دور تازه درگیری‌ها به یاری جمهوری اسلامی بیاید، با مشکل مواجه کرده است. در مورد حشدالشعبی نیز فشارهای اقتصادی، نظامی، امنیتی و سیاسی در عراق بالا گرفته و حتی برخی متحدان سابق این نیروها در حال مرزبندی هستند.

مجموع این شرایط جمهوری اسلامی را به این جمع‌بندی رسانده است که باید تمرکزش را بر تنگه هرمز بگذارد؛ روی این نیروها دیگر با توجه به عزم آمریکا و اسرائیل حساب ویژه‌ای نمی‌شود باز کرد. دوم اینکه برای خرید زمان برای تحرکات مربوط به ساخت سلاح هسته‌ای در کوه کلنگ یا جاهای دیگر، لازم است روی این منطقه جغرافیایی تمرکز شود تا شاید بتوانند «تست گرم» را انجام دهند و بعد به نوعی بازدارندگی ایجاد کنند. من بعید می‌دانم با توجه به حفره‌های امنیتی و باگ‌های اطلاعاتی موجود در ساختار، به لحاظ میدانی امکان انجام این کار را داشته باشند. آمریکایی‌ها تحرکات را زیر نظر دارند و اسرائیلی‌ها هم این را خط قرمز ورود مطرح کرده‌اند.

درباره نویسنده: مصطفی دانشگر، متولد دی‌ماه ۱۳۶۰ در قم، پژوهشگر دین، تحلیل‌گر سیاسی و عضو هیأت علمی دانشگاه صنعتی لولئو در سوئد در حوزه برق و کامپیوتر است. او از نوجوانی تحصیلات حوزوی را در کنار تحصیلات دانشگاهی دنبال کرد و سپس برای ادامه تحصیل در رشته مهندسی برق به آمریکا رفت و دوره دکتری خود را در دانشگاه ایالتی وین گذراند. دانشگر در فعالیت دانشگاهی خود بر کاربرد هوش مصنوعی در رباتیک پزشکی تمرکز دارد و همزمان، با تکیه بر پیشینه مطالعات حوزوی و دینی، در سال‌های اخیر به‌عنوان پژوهشگر مستقل دین و تحلیل‌گر مسائل سیاسی ایران نیز فعالیت کرده و سخنرانی‌ها و برنامه‌های متعددی در زمینه نقد دینی و تحولات سیاسی ایران منتشر کرده است.