بیشتر بر آشفتگی جامعه ایران دامن نزنید!
جمشید اسدی در برنامه آریا کنگرلو در کانال یک، به گزارش گویا نیوز، دو موضوع را مطرح کرد:
۱ـ «شاهزاده، برای مدتی ایران را فراموش کنید.»
۲ـ «چرا اقتصاد بازاربنیاد جزو اصول گفتمانی شاهزاده نیست؟»
نگارنده این سطور نمیخواهد بگوید که جمشید اسدی پهلویستیز است؛ هرگز. اما بیموقع سخن گفتن نیز شرط ادب، اخلاق و سیاست نیست.
آیا اکنون زمان کنارهگیری شاهزاده از مسائل ایران است؟
اصطلاحی مانند «مدتی پروژهای را فراموش کنید» بدین معنی است که شاهزاده دستکم از چهار هفته تا شش ماه درباره ایران سخنی نگویند و رفتار و کرداری نیز نداشته باشند. به قول سعدی:
«زبانبریده به کنجی نشسته صُمٌّ بُکْمٌ
به از کسی که نباشد زبانش اندر حُکم»
آیا این سخن و درخواست خردمندانه است؟ آن هم از شخص فرهیختهای مانند جمشید اسدی؟ آیا حتی یک دقیقه، در این زمان وانفسا و حیاتی، فراموشکردن سرنوشت ایران و از یاد بردن نام ایران و مردمانش اصلاً شایسته بحث و گفتمان است؟
نخیر! لحظهای غافل ماندن از سرنوشت این سرزمین کهن و ۹۰ میلیون مردم ناچار و گرفتارش نابخشودنی است. دو گفتمان که بومی ایران نبودند، وارد ایران شدند: گفتمان چپ مارکسیستی و گفتمان اسلام رادیکال.
حال بازیگران مهم جهانی هر روز برای ایران و سرنوشت ساکنانش تصمیم میگیرند؛ آن وقت شما میگویید دستکم شش ماه سکوت کنید؟ به قول ما آذریها: هیچ دخلی واردی؟
چرا اقتصاد بازاربنیاد در اصول گفتمانی شاهزاده نیست؟
دانایان اقتصاد میدانند که به این پرسش که «آیا اقتصاد مهمترین مسئلهای است که بشر امروز با آن مواجه است؟» نمیتوان با یک بله یا خیر ساده پاسخ داد. این موضوع از بحثبرانگیزترین پرسشهای دوران معاصر بشریت است.
در حالی که اقتصاد، معیشت، بقا و رفاه روزانه انسانها را تضمین میکند، بسیاری از کارشناسان بر این باورند که بدون محیط زیست سالم یا آرامش اجتماعی، «بیارزش» است. این هم اما درست است که بدون یک اقتصاد کارآمد، خدمات اجتماعی از بین میرود و فقر رشد میکند. آری، این پیشرفتهای اقتصادی جهانی بوده است که میلیاردها نفر را در دهههای اخیر از فقر شدید نجات داده است. بیمار را نخست باید از مرگ و نیستی نجات داد تا...
از اقتصاد سال ۵۷ تا «اقتصاد مال خر است»!
اینکه چرا در برنامههای دوران اضطرار شاهزاده، موضوع اقتصاد جای مشخصی ندارد، نگارنده نمیداند. اما در حال حاضر، اولویت نخست همان چهار محوری است که مشخص شده است و درست هم هست. ادامه عمر این نظام، حتی یک روز بیشتر، به تخریب هرچه بیشتر محیط زیست و آنچه هنوز از ایران باقی مانده است منجر میشود.
گرفتاریهای ما مردمان ایران یکیدو تا که نیست!
پاینده بماند ایران
***
یادداشت تحریریه: این نوشته با حفظ دیدگاه و زبان نویسنده، از نظر املایی و ساختاری ویرایش شده است. مسئولیت دیدگاههای مطرحشده بر عهده نویسنده است.

















