چند ثانیه فیلم لحظات اضطراری پرواز مشهد به کرمانشاه هواپیمایی (!) سپهران را می دیدم و با اندوه و حسرت،،، فریاد یا علیِ یکی از مسافران و فریاد وحشت دیگر مسافران را می شنیدم و با خشم به خود می گفتم «ببین جان ارزان مردم را در ایران که در اختیار چند احمق به عنوان صاحبان و مدیران شرکت هواپیمایی فلان قرار گرفته است».

آری خلبان این پرواز توانست هواپیمای بویینگ ۷۳۷ی که بعد از دو نوبت تاخیر به خاطر نقص فنی، بالاخره و به احتمال قوی به خاطر دستور مدیریت شرکت و یا اصرار یکی از مسافران دولتی پروازش را انجام داد بعد از وقوع نقص فنی (که گفته می شود ترکیدن لاستیک و آسیب یکی از موتورها بوده) سالم بر زمین بنشاند و یک بار دیگر مسافران بخت برگشته ی ایرانی توانستند از مهلکه بگریزند.

اما فراموش نکنید که سقوط چند سال پیش هواپیمای آسمان بر فراز کرکس به همین دلایل رخ داد و تمام مسافران و خدمه آن پرواز کشته شدند. آن پرواز هم به زور از تهران به اصفهان انجام شد و در برگشت فاجعه برای آن رخ داد. ظاهرا «آقایی» برای رفتن به اصفهان عجله داشت و خلبان ترابی «مجبور» به پرواز شد.

شما زمانی که از اتوبوس حمل مسافر پیاده می شوید اگر توانستید یک نگاه به لاستیک های هواپیمایی که قرار است سوار آن شوید بیندازید و خودتان مشاهده کنید که لاستیک ها چقدر آج دارند و یا عین کف دست صاف هستند. بعد، عقل سلیم تان هر چه گفت همان کنید. توجه داشته باشید که این لاستیک ها قرار است چند ده هزار کیلو وزن و ضربه ی فرود هواپیما را تحمل کنند.