خبرنامه گویا - کلیسای انگلستان در بیستوپنجمین سالگرد حملات ۱۱ سپتامبر، جایزه «آشتی و همکاری میان ادیان» را به حافظ محمد طاهر محمود اشرفی، روحانی پاکستانی، اهدا کرد؛ مراسمی که تصویر آن خود به نمادی از تناقض این نمایشِ مدارا و تساهل تبدیل شد: نخستین زن اسقف اعظم کانتربری در کنار روحانیای ایستاده بود که همسرش با نقاب کامل، بهگونهای که تقریباً چیزی جز چشمانش دیده نمیشد، در مراسم حضور داشت و در توضیح رسمی تصاویر نیز حتی نامی از او برده نشد.
چنین تصویری، دستکم برای منتقدان، یادآور همان محدودیتها و سرکوبهایی است که زنان در بسیاری از جوامع اسلامی سنتی با آن روبهرو هستند. با این حال، نهادی که خود را مدافع برابری، کرامت زنان و گفتوگوی ادیان معرفی میکند، در تلاش برای نمایش تساهل و فراگیری، چنین چهرهای را شایسته تقدیر تشخیص داده بود.
چند روز بعد، سابقه اشرفی این تناقض را بهمراتب جدیتر کرد. مشخص شد او در سال ۲۰۰۷ اسامه بنلادن را به دلیل «جهاد علیه کفار» ستوده و گفته بود لقب «سیفالله» ــ شمشیر خدا ــ را به او میدهد. کلیسا پس از بالا گرفتن انتقادها جایزه را پس گرفت و گفت این سخنان پیش از مراسم برایش آشکار نبوده است. حاصل ماجرا تصویری عجیب از نوعی «مدارای نمایشی» است: از یک سو چشم بستن بر نمادهایی که منتقدان آنها را نشانه محدود کردن زنان میدانند و از سوی دیگر، نادیده ماندن سابقه ستایش از بنلادن؛ همه برای آنکه نهادی بتواند خود را باز، مداراگر و پذیرای تفاوتها نشان دهد.
آرزوی مداح حکومتی برای «یمنیشدن» ایران
