گفتگوی روزنامه کوردستان با نسرين قاسملو، همسر دکتر قاسملو

- دکتر قاسملو، تنها در گفتار دمکرات نبود، بلکه در عمل نيز ثابت می‎کرد که دمکرات است و عواقب دمکراسی را نيز می‎پذيرفت

رحيم رشيدی و نسرين قاسملو

نسرين قاسملو: کاک رحيم رشيدی، روزنامه‎نگار آگاه، توانمند و خستگی‎ناپذير به من تلفن زد و گفت: "... روزنامه‎ی وزين "کوردستان" می‎خواهند در بيستمين سالگرد ياد و خاطره‎ی ترور وين با شما گفتگو نمايند ...". پرسش‎ها را برايم خواند. تقاضايشان را قبول کردم و بدينگونه پاسخ پرسش‎های "کوردستان" را می‎دهم.
قبل از هر چيزی می‎خواهم بگويم "کوردستان" در روند مبارزه روزنامه‎نگاری کردی و مبارزات انقلابی تا به حال حاضر نقش فعال و شايسته‎ی ستايش را در کردستان ايران ايفا کرده است. اميدوارم با تلاش و کوشش نويسندگان کنونی که بنا به گفته‎ی آقای رشيدی، اکثريت آنها جوانان مستعد و توانمندی هستند، بيشتر رشد و توسعه يابد. خودم پيشتر نيز گفته‎ام که خاطرات بسياری با "کوردستان" دارم، آن زمانی که مخفيانه در تهران زندگی می‎کردم و در چاپ و پخش آن دکتر قاسملو را ياری می‎دادم.
ياد آن روزها به‎خير که مسير زندگی مرا برای هميشه با کرد و مبارزات حق‎طلبانه‎اش گره زد و تا آخرين نفس نيز به کرد و آرمانهايش وفادار خواهم ماند، مطمئنم که اين ملت پيروز خواهد شد.

کوردستان: بيست سال از شهادت رهبر بزرگ ملت کرد می‎گذرد و هر روز بيشتر از پيش خط‎مشی دکتر قاسملو گسترش می‎يابد و عاشقان و مبارزان بيشتری پيرامون اين خط‎مشی گردهم می‎آيند. شما به عنوان همسر باوفای دکتر قاسملو، پس از گذشت اين بيست سال چه احساسی داريد؟ آيا چنين می‎پنداريد که افکار و انديشه‎ی دکتر قاسملو، به موفقيت نزديکتر شده است؟
نسرين قاسملو: از اينکه اين ترور در جامعه‎ای دمکراتيک صورت پذيرفته و در آنجا عدالت اجرا نشده است، بيست سال است احساس نگرانی می‎کنم، از آنهايی که خون رهبران کرد را فدای منافع و مقاصد اقتصاديشان کردند، عصبانيم. انديشه دکتر قاسملو، انديشه‎ی انسان‎دوستی و دمکراسی‎خواهی است، امروز نه‎تنها کردستان، بلکه ملتهای ديگر ايران و آزاديخواهان اين کشور همچون دکتر قاسملو فکر می‎کنند. با توجه به اين موارد، پيروزی با اين خط‎مشی است. کرد اگر به خوبی اين ميراثی را که دکتر قاسملو برايش به يادگار گذاشته، پايبند باشد، موفقيتش تضمين شده است و هيچ ستمگری نمی‎تواند مانع از پيروزی‎اش گردد.

س ـ طی روزهای ۲۲ تيرماه چند سال اخير، بخصوص از سال ۱۳۸۴ بدين سو، توده‎های مردم کردستان همه ساله، يکصدا و يکپارچه با تعطيلی مغاره‎ها و بازارها و خاموشی چراغ منازل و اقداماتی مشابه، ياد دکتر قاسملو را گرامی می‎دارند و جنايت جمهوری اسلامی را محکوم می‎نمايند. به‎نظر شما اين قبيل موضعگيريها که هر ساله وسيعتر و گسترده‎تر برگزار می‎شود تا چه حد تأثيرگذار خواهد بود؟
ج ـ تأثيرات اين قبيل جنبش‎ها بسيار است و من خوشحالم که ملت کرد راه رهبران خويش را گم نکرده و به هر طريق ممکن ياد و خاطره‎ی آنها را گرامی می‎دارد. اين خود بهترين سند است که کرد خواهان جنگ و خونريزی نبوده و نيست. مبارزه‎ای موفق اگر با هزينه‎ای کمتر به پيروزی نائل آيد، بسيار با‎اهميت است. در اين خصوص به ملت کرد و رهبران اين مبارزه تبريک گفته و دستانشان را می‎فشارم.

س ـ مردم کردستان می‎خواهند بيشتر درباره‎ی شخصيت دکتر قاسملو شناخت داشته باشند. آيا رفتار و مبارزات انقلابی دکتر قاسملو بر زندگی روزانه ايشان، تأثيرگذار بوده است؟
ج ـ بدون ترديد سخن و عمل دکتر قاسملو باهم همخوانی داشت. او تنها در گفتار دمکرات نبود، بلکه در عمل نيز ثابت می‎کرد که دمکرات است و عواقب دمکراسی را نيز قبول می‎کرد. ايشان برای مدرنيزه‎کردن مبارزه کرد و حزب دمکرات کردستان، کوشش بسيار نمود. تأثير قاسملو بر مبارزات ملی ـ دمکراتيک ملت کرد از رفتار دمکراتيک و اعتقاد عميق ايشان به دمکراسی نشأت می‎گرفت.

س ـ شما سال گذشته با همکاری کميته حزب دمکرات به ايالات متحده آمريکا سفر نموديد و در چند نشست مهم و سطح‎بالا درباره‎ی پرونده‎ی دکتر قاسملو صحبت نموديد. درصورت امکان می‎شود از نتايج آن برايمان بگوييد؟ آيا طی آن سفر، حمايتی درخصوص پيگيری پرونده‎ی اين ترور صورت گرفت؟
ج ـ در حقيقت اشخاصی در سنای آمريکا از من دعوت نمودند، از آنها پرسيدم که آيا اسناد لازم را جهت به گردش انداختن پرونده‎ی وين دارند. زيرا دولت اتريش تاکنون نيز آماده نيست در اين رابطه هيچگونه گامی بردارد. اين ترور بيشتر قربانی معاملات بازرگانی شد. شما می‎دانيد که حکومت وقت اتريش به ايران و عراق اسلحه فروخته بود، درحالی که اين کشور به عنوان کشوری بی‎طرف در جنگ فيمابين اين دو کشور حق انجام اين کار را نداشت. بدين علت ترسی بسيار داشتند که در شرايط آن زمان موضوع فوق برملا گردد. اما مطمئنم اين پرونده به جريان خواهد افتاد و عدالت اجرا خواهد شد، بدين خاطر افرادی هستند که جهت اجرای اين عدالت تلاش می‎نمايند، شايد من آن را به چشم خويش نبينم اما اين حقيقت تا هميشه پوشيده باقی نخواهد ماند.

س ـ مردم کردستان شما را به عنوان مادر کردها می‎شناسند و ارادت و عشقی خاص به شما دارند. پيامتان برای مردم کرد در رابطه با مبارزه‎ی مشروع ملتمان چيست؟
ج ـ احساسات سرتاپای وجودم را فرا‎می‎گيرد هنگامی که اين کلمات را می‎شنوم. من کاری آنچنانی برای کرد نکرده‎ام که شايسته اين همه احترام و محبت باشم. اما هميشه دلم با آنها و مبارزه‎اشان می‎باشد. می‎دانم آنها شايسته‎ی زندگی‎ای مترقی‎اند. آرزو دارم در ادامه‎ی مبارزه برای آزادی ثابت‎قدم و اطمينان خاطر داشته باشند که موفق می‎شوند.
آرزو دارم هرگز راه و روش قاسملو را رها نکنند تا عشق و محبتشان به مردم و سرزمينشان کاهش نيابد. کردها بايد بدانند که آنها شايسته‎ی آزادی و سعادتند، مثل بسياری از ملتهای ديگر اين جهان.
کردها از اين حق برخوردارند که جهت دستيابی به زندگی‎ای بهتر، با وجود همه‎گونه استثمار و سرکوب، مبارزات مشروع خويش را ادامه دهند. در اين مبارزه هميشه در کنار آنها خواهم بود و آرزوی پيروزی برايشان دارم.

روزنامه‌ "کوردستان"، ۵۱۳