گفتوگو نباشد، یا خشونت جای آن میآید یا فریبکاری، مصطفی ملکیان![]()
خواندنی ها و دیدنی ها
در همين زمينه
9 آبان» حمله زنجانی به زنگنه و وزارت نفت در دادگاه24 مهر» زنگنه از یک دکل نفتی گمشده دیگر خبر داد
پرخواننده ترین ها
» دلیل کینه جویی های رهبری نسبت به خاتمی چیست؟
» 'دارندگان گرین کارت هم مشمول ممنوعیت سفر به آمریکا میشوند' » فرهادی بزودی تصمیماش را برای حضور در مراسم اسکار اعلام میکند » گیتار و آواز گلشیفته فراهانی همراه با رقص بهروز وثوقی » چگونگی انفجار ساختمان پلاسکو را بهتر بشناسیم » گزارشهایی از "دیپورت" مسافران ایرانی در فرودگاههای آمریکا پس از دستور ترامپ » مشاور رفسنجانی: عکس هاشمی را دستکاری کردهاند » تصویری: مانکن های پلاسکو! » تصویری: سرمای 35 درجه زیر صفر در مسکو! اخراج عکاس با سابقه وزارت نفت به دلیل انتشار یک عکس در اینستاگرامبه گزارش نفت ما، چند روز پیش به خاطر یکی از پست های اینستاگرامم از کار در خبرگزاری شانا، رسانه ی اداره کل روابط عمومی وزارت نفت برکنار شدم. طی نامه ای که نه کسی مسوولیت اخراج ام را پذیرفته نه علت آن آمده است. پستی که عکسی از معاون بین الملل وزیر نفت، امیرحسین زمانی نیا بود و اتفاقا به نوعی تمجید از او. پس چند روز که از اخراجم و علت آن مطمئن شدم خواستم هم موضوع را اینجا برای دوستانم بگویم و هم خاطره ای را نقل کنم.
تیرماه 92 در میانه ی دولت آقای احمدی نژاد وقتی مسعودمیرکاظمی وزیر وقت نفت را برکنار کرده بود، درحالی که برای شانا کار می کردم در جلسه ی سخنرانی محمد علی آبادی سرپرست وزارت نفت، سه عکس از خمیازه پیاپی مدیرعامل وقت شرکت ملی نفت، فرمانده وقت قرارگاه خاتم و یکی دیگر از مدیران ارشد نفت روی وبلاگم منتشر کردم که باز نشر این عکس ها توسط خبرآنلاین و باز نشر خبر این سایت توسط ده ها سایت دیگر، باعث شد بلافاصله این عکس ها در مجموع روی این سایت ها ده ها هزار بار کلیک شود. برخلاف انتظار تنها بازخوردی که از مدیرکل وقت روابط عمومی وزارت نفت داشتم چند پرسش از دفتر ایشان بود و به هیچ وجه بازخورد منفی ای نداشتم. در دولتی که تمام و کمال متهم به برخورد خشن با رسانه ها بود و هست. از سال ها پیش از اینکه شبکه های اجتماعی امروزی فعال شود، حتی پیش از اینکه خودم دوربین دیجیتال داشته باشم روی سایتی به نام طوسی وبلاگ داشتم و پس از آن روی سایت خودم و اکنون بیشتر روی شبکه های اجتماعی هر از چندی آنچه در سر دارم می نویسم یا عکسی را نشان می دهم. حتی در سال 88 و پس از آن. این اولین بار است که موضوعی چنین پیش پا افتاده و حتی در کمال تعجب موضوعی مثبت و در تمجید از مجموعه ای باعث چنین بازخورد احمقانه ای از سوی آن مجموعه برایم شده است. این دو موضوع در دو دولت متفاوت و برخورد خلاف انتظار آنها بیش از هر چیز شاید ناآگاهی مدیران حکومتی فارغ از جناح و دسته بندی شان، نسبت به رسانه ها را بازگو می کند. امید که این ماوقع خیر باشد برای شانا و البته برای من.
Copyright: gooya.com 2016
|
||||||||