تاج‌زاده، برند ستم‌ستیزیِ ایرانِ پسا ۸۸، ماشاالله عباس‌زاده

تاج‌زاده از جمله مردانِ صاحب منصبِ سیاسی در نظام فقها بود که گذشته گاه گرانش را به نقد می‌کشد، بعضا عذر هم می‌خواهد، و از سایرین نیز می‌‌خواهد که چنین کنند.در وصفِ نکات نیکوی رقیب، فضیلت اخلاق را پایبند است، جایی که در اوجِ قلع و قمع و زد و خورد‌های انتخاباتی در یکی‌ از نشست‌ها به صراحت از نیکی‌‌ها و آزادی‌های عمومی‌ و اجتماعی عهد پهلوی سخن به میا‌‌ن آورد

تبليغات خبرنامه گويا	[email protected]

از میا‌‌ن مردانِ جمهوری اسلامی هستند کسانی‌ که " همه نسلی " هستند. به تعبیری، مختصاتِ مطالباتیِ نسل‌های متفاوت را در خود دارند، به آزادی‌های حد اکثریِ از جنس شهروندی - اجتماعی جوانان، احترام و اهتمام دارند، به طبقه دانشجویان و فرهیختگان عنایت و التفات دارند و ازهمه مهمتر میا‌‌نسالگان و سالخوردگانِ عمل اندیش عرصه سیاست را نیز همپایگان اند. آنگاه که در "پوزوسیون" هستند نقشی‌ "اپوزسیونی" دارند و به تار و پودِ تمامیت خواهان می‌‌تازند، ذره‌ای در برابر خواست یغماگران تمکین نمیکنند و همواره مصداقی از مدیران سیاسیِ منصف و مردمیِ راستین هستند. از جمله آنان سید مصطفی تاج‌زاده بود و هست

در انتخابات مجلس ششم آنگاه که هاشمی رفسنجانی به شمارگان انتهایی نزول کرده بود در بر کشیدنش نکوشید، آنگاه که علیرضا رجایی ششمین نفر شده بود و خواست و منویات آقا بر جایگزینیِ حداد عادل به جای آن عنصر ملی‌ مذهبی قرار گرفت، تا آخرین لحظه مقاومت کرد و ذره‌ای نه سفارش پذیر بود و نه در تبانی و تعامل با لایه‌های سخت قدرت کنار آمد. رویارویی‌اش با احمد جنتی به دولتیان و ساکنانِ ساختمان آجری رنگِ میدان فاطمی ( وزارت کشور) وجهه و وزنی مزید و مضاعف افزود. نام تاج‌زاده"برند"ِ ستم ستیزیِ و استبداد گریزیِ وقت بود و صد البته همچنان است. "برند" همان واژه‌ای که بعضی از بازیگران عرصه قدرت ایران می‌‌گویند: اصلا از این کلمه خوشم نمیاید.

تاج‌زاده از جمله مردانِ صاحب منصبِ سیاسی در نظام فقها بود که گذشته گاه گرانش را به نقد می‌کشد، بعضا عذر هم می‌خواهد، و از سایرین نیز می‌‌خواهد که چنین کنند.در وصفِ نکات نیکوی رقیب، فضیلت اخلاق را پایبند است، جایی که در اوجِ قلع و قمع و زد و خورد‌های انتخاباتی در یکی‌ از نشست‌ها به صراحت از نیکی‌‌ها و آزادی‌های عمومی‌ و اجتماعی عهد پهلوی سخن به میا‌‌ن آورد . به گمانِ راقم این سطور، ارادتش به آرمان‌های آیت الله خمینی و بعضا توجیه و دفاع ایشان از آن فقیهِ تندخوی، قطعاً در تنگهِ تنگِ تاکتیک‌ها هست که راهی‌ پیش پایش نیست

تاج‌زاده ،در جنبش دانشجویی ۱۸ تیر و بحران کوی دانشگاه تمام قد به دفاع از دانشجویان آسیب دیده ایستاد. شب‌ها و روزهای زیادی بی‌ خواب و خور در طبقه هفدهم وزارت کشور می‌‌ماند تا مجروحی را از تخت و یا بازداشتی بی‌ نشانی‌ را از بازداشت گاه‌های بی‌ نام و نشان برهاند. کارنامه کامیاب ایشان در برگزاری انتخابات ، تجمعات دانشجویی، جنتی ستیزی به مثابه مصداقِ نمایندگی لایه سخت نظام و از همه مهمتر از جوانگریی و اهتمام به امور دانشجویان وی را در دو سوی محبوبیت و مغضوبیت سوق داده بود. محبوب نسلِ نوی ایرانی‌ و مغضوب کاست فقها و نئو نظامیان حاکم منتسب به نهاد رهبری

از جمله زندانیان سال ۸۸ بود که از نخستین لحظات خیزش جنبش سبز از سوی سپاهیانِ استبداد و ذوب شدگان در محضر حضرت آقا بازداشت شد و با تحمل تمام و کمال ساعات و ثانیه‌های حبسش، سرفرازانه آزاد شد. او بیش از هر کسی‌ دیگر تاوانِ کینه توزی‌های شخص اول نظام را پرداخت

پس از سالیانِ برون نشینی‌ام ، همواره حسرتِ حبس ایشان را خوردم که کاش می‌‌ماندم و بسان اینان سهمی در ستم ستیزی می‌‌داشتم . آزادی‌اش مبارک خانواده‌اش خاصه همسر فداکارش و همه جامعه کنشگران سیاسی مدنی ایران باد