Tuesday, Nov 19, 2019

صفحه نخست » وقتی خشم به اوج برسد، از کشتن و کشته شدن جلوگیری نتوان کرد!؛ ف. م. سخن

7C10E534-1E25-4E98-A26B-76AD127565ED.jpegکسانی که این مطلب را می خوانند حتما در طول زندگی شان چند باری دچار خشم بسیار شدید و غیر قابل کنترل شده اند.

خشم بسیار شدید انسان را کور و منطق را بی اثر می کند.

این ها ایراد نیست؛ واقعیت فیزیک و روانِ بشر است.

وقتی خشم بسیار شدید بر انسان عارض گردد، انسان تمام حسابگری های عادی اش را از دست می دهد.

خشم شدید، انسان را داوطلبانه تا پای مرگ می برد و کشتن را هم برای او امری غیر قابل جلوگیری می کند.

با فرمان و با منطق نمی توان به مبارزه با خشم بسیار شدیدی که شعله اش افروخته شده برخاست. اگر خواهان عوارض وحشتناک خشم بسیار شدید نباشیم، باید جلوی خشمگین شدن تا حد از دست رفتن کنترل انسانی را بگیریم.

کسی که خشمگین می شود در این حالت «مطلقا» تقصیری ندارد. سیستم روانی او بر اساس پارامترهای زندگی عادی عمل نمی کند. مقصر در این حالت کسی است که خشم را بر شخص عارض می کند.

مبارزه، مقاومت، و مقابله ی مردم با حکومت نکبت اسلامی، در اثر عملکرد خبیثانه و شرورانه حکومت، آهسته آهسته به خشم شدید اجتماعی تبدیل می شود.

از اجتماع، در خواست آرام شدن و بر خشم خود عنان زدن، خودْ مثل بنزینی است که بر آتش خشم مردم ریخته می شود و آن را مشتعل تر می کند.

فیلم های ارسالی از ایران نشان می دهد که مردم، با دیدن صحنه زدن و کشتن آدمکشان حکومتی، چنان به خشم می آیند که حتی برای نجات جان خود و جلوگیری از صدمه ی احتمالی، محل درگیری را ترک نمی کنند. نه تنها ترک نمی کنند بلکه با بغض و عصبانیت، در حالی که حکومت نکبت را با صدای بلند به ناسزا می گیرند، به سمت محل ضرب و شتم و کشتار می روند و از این جا به بعد دیگر کنترلی بر مردم وجود ندارد.

ما در جنگ، بروز این خشم را در کشتن اسیران به چشم دیده ایم. در یک لحظه خشم از دشمن و جنایات او، باعث می شود انسان بی هیچ اختیاری، سربازان طرف مقابل را به گلوله ببندد.

در زندان ها، مورد رسیدن زندانی تحت شکنجه به نهایت خشم را داریم، که دیگر بدن او درد حداکثری را حس نمی کند و زندانی، با فریاد و نعره، به شکنجه گر می گوید هر ... می خواهی بخور! هر قدر می خواهی بزن! و چنان مقاومتی به صورت دست بسته از خود نشان می دهد که شکنجه گر متخصص، پی می برد که از این شخص، از این لحظه به بعد هیچ اطلاعاتی به دست نخواهد آمد.

حال این واقعیت را حکومت اسلامی، شخص سید علی، فرماندهان سپاه، عمال دولت، یا نمی فهمند، یا می فهمند ولی تصور می کنند بالاخره می شود مردم خشمگین را با اعمال زور بیشتر ساکت کرد.

اگر این اتفاق بیفتد و مردم ساکت شوند، خشم فروخورده همچنان با آن ها خواهد بود و وای به حال روزی که این خشم غیر قابل کنترل انباشته شده، مجددا فوران کند که در آن صورت مرگ فجیع سید علی و عمال حکومت اش از مرگ فجیع قذافی به مراتب وحشتناک تر خواهد بود.



Copyright© 1998 - 2019 Gooya.com - Contact: info@gooya.com Ads: advertisement@gooya.com