به گفته این منبع، تعدادی از پایگاه‌های پرتاب موشک و پهپاد تماس خود را با مرکز فرماندهی از دست داده‌اند و در برخی موارد عملاً بدون هماهنگی مستقیم عمل می‌کنند.

در چنین شرایطی، برخی از این سامانه‌ها به حالت نیمه‌خودکار درآمده‌اند و تصمیم‌گیری‌های عملیاتی در سطح محلی انجام می‌شود؛ وضعیتی که در ادبیات داخلی جمهوری اسلامی از آن با عنوان «آتش به اختیار» یاد می‌شود.

این وضعیت می‌تواند نشان‌دهنده فشار شدید بر ساختار فرماندهی نظامی ایران باشد؛ فشاری که احتمالاً ناشی از حملات و اختلالات گسترده در شبکه‌های ارتباطی و فرماندهی است.

با وجود این آشفتگی‌ها، افراد نزدیک به قالیباف همچنان موضعی بسیار تندرو و جنگ‌طلبانه نسبت به ادامه درگیری‌ها دارند.

به گفته یحیی‌نژاد، این حلقه نزدیک معتقد است که در نهایت ایران در این جنگ پیروز خواهد شد و روند تحولات به نفع جمهوری اسلامی تغییر خواهد کرد.

آن‌ها همچنین باور دارند که امریکا در نهایت از ادامه درگیری عقب‌نشینی خواهد کرد و تمایلی به ادامه یک جنگ فرسایشی نخواهد داشت.

در نگاه این جریان، اگر ایران بتواند از این مرحله عبور کند، حملات و فشارهای فعلی ممکن است در بلندمدت به نوعی مصونیت راهبردی برای حکومت تبدیل شود.

حامیان این دیدگاه معتقدند حجم بی‌ثباتی و بحران‌هایی که جمهوری اسلامی طی سال‌های گذشته در منطقه ایجاد کرده، در نهایت می‌تواند شرایطی به وجود آورد که بازدارندگی جدیدی در برابر حملات آینده شکل بگیرد.

***