کانون نویسندگان ایران طبق روالی که از بدو تآسیس این کانون( اردیبهشت 1347) رعایت شده است در رابطه با درگذشت اعضایش بیانیه صادرکرده است. در بیانیه ضمن برشمردن آثار و فعالیت های ادبی و فرهنگی عضو از دست رفته، همراه با اعلام همدردی با خانواده و دوستان، به جامعه فرهنگی و هنری و به ملت ایران تسلیت گفته شده است.
به تازگی یکی از اعضای برجسته و مؤثر کانون نویسندگان ایران، مهدی خانبابا تهرانی، که خدمات بسیاری در رابطه با کانون نویسندگان ایران انجام داده است، در گذشت. هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران که در صدور بیانیه شهره است در پیوند با درگذشت این عضو کانون سکوت کرده است، و در پاسخ به پرسشی که از اعضای کانون در درقبال چرائیِ این سکوت مطرح کرده ام، در ای - میلی خبر دادند که مراتب به اطلاع هیئت دبیران رسید!
برای اعضای صادقِ کانونی که تاریخ کانونشان را نمی دانند، می نویسم:
مهدی خانبابا تهرانی به عنوان روزنامه نگار، مترجم و فعال فرهنگی با پیشنهاد و توصیه احمد شاملو، هوشنگ گلشیری و باقر پرهام عضو کانون نویسندگان ایران شد. تهرانی در تهیه و تدوین بسیاری از اسناد، بیانیه ها و اطلاعیه های دموکراتیکِ کانون نویسندگان نقش داشت. پس از یورش به دفتر کانون در خیابان مشتاق( تیرماه 1360)، برای مدتی جلسات هیئت دبیران کانون درآپارتمان وی، روبروی پارک لاله برگزار می شد.
کانون نویسندگان ایران در تبعید نیز در رابطه با درگذشت مهدی خانبابا تهرانی به همان روش و منش کانون نویسندگان ایران عمل کرده است وبا تآسی از کانون نویسندگان در داخل کشور سکوت و بی اعتنائی در پیش گرفته است. مهدی خانبابا تهرانی بهمراه غلامحسین ساعدی، ناصرپاکدامن، هما ناطق و... از بنیانگذاران کانون نویسندگان ایران در تبعید( تابستان سال 1362)، و عضو فعال و مؤثر این کانون بود. بدون تلاش و حضور مهدی خانبابا تهرانی بسیاری از فعالیت های این کانون به ویژه جلسه های مهم و مجامع عمومی کانون در فرانکفورت و آلمان امکان تحقق و برگزاری نمی یافت. پاسخِ پرسش از برخی از اعضای کانون نویسندگان ایران در تبعید که آیا کانونتان در رابطه با درگذشت یکی از بنیانگذاران وعضو فعال اش در حد همدردی با خانواده وی بیانیه داده است؟ سکوت بود، و یا خبر دادند که خبر ندارند.
پرسش هنوز باقی ست و باقی خواهد ماند، چرا که این نوع سکوت های معنادار با مرامنامه و اساسنامه هر دو کانون همخوانی ندارند؟
مسعود نقره کار
28اکتبر 2026/ 6آبان 1405



















