پسر عیسی سحرخیز: پدرم راهی جز اعتصاب غذا ندارد، او قربانی کینه‌ی شخصی برخی مسئولان شده است، کلمه

چکیده :در حال حاضر پدر من از نظر جسمی ۳ مشکل اساسی دارند. یکی غده ای در بدن ایشان پیدا شده که باید دید آیا این غده سرطانی هست یا نه. دوم اینکه، نوسان شدید فشار خون دارند که بعضی اوقات باعث سر درد و سرگیجه و غش در زندان می شود و مهمتر از همه این است که ۲ مهره گردن و ۴ مهره کمر ایشان جابجا شده است....

کلمه- زهرا صدر: در خبرها آمده است عیسی سحرخیز در اعتراض به عدم رسیدگی به وضع وخیم جسمی اش اعتصاب غذا را شروع کرد و این آغاز یک نگرانی است. نگرانی های یک خانواده در بی خبری از پدر یک سوی ماجرا است و تجسم اضطراب هم بندان عیسی سحرخیز و یادآوری خاطرات تلخی که زندان های کشور در ماه های گذشته داشته تلخی این تصمیم را به اوج می رساند.

به گزارش منابع خبری از زندان رجایی شهر کرج، عیسی سحرخیز، زندانی سیاسی و فعال مطبوعاتی محبوس در این زندان، با گذشت ۸٢٧ روز بازداشت، مجددا به دلیل عدم رسیدگی مقامات زندان به وضعیت وخیم جسمانیش، از روز پنج‌شنبه دست به اعتصاب غذا زده و همزمان تهدید به اعتصاب دارو نیز کرده است.

مدیرکل مطبوعات داخلی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دولت سید محمد خاتمی تیرماه ۸۸ و در پی بازداشت های گسترده پس از انتخابات ریاست جمهوری دستگیر، و به اتهام “توهین به رهبری و تبلیغ علیه نظام” به سه سال حبس محکوم شد.

مهدی سحرخیز، فرزند وی در گفتگو با کلمه می گوید: جان پدر من در خطر است و راه دیگری ندارد. تنها راهی که در این روزها برای زندانیان سیاسی باقی مانده همین اعتصاب غذا است. ایشان به عنوان زندانی باید می توانست بارها مرخصی بگیرد و از زندان خارج شود درست مثل بقیه ی زندانی ها. ولی به خاطر کینه شخصی برخی مسئولان نسبت به ایشان و چند زندانی دیگر با این تعداد رفتار خاص می شود و باعث شده ایشان و آن افراد در زندان بمانند و این مشکلات برایشان به وجود بیاید.

متن کامل گفتگوی کلمه با مهدی سحر خیز را با هم می خوانیم:

در خبرها آمده است که آقای سحرخیز اعتصاب غذا کرده اند، دلیل این تصمیم را بفرمایید.

دلیل اعتصاب غذا اعتراض ایشان به وضعیت بد جسمی شان است که از سوی مسئولین مورد توجه قرار نمی گیرد. این اعتصاب غذا به همین جا هم ختم نخواهد شد و ادامه اش اعتصاب دارو است اگر این وضعیت که از نظر جسمی برای ایشان اسف بار است پایان پیدا نکند.

درباره ی مشکلات جسمی ایشان توضیح بیشتری می دهید؟

در حال حاضر پدر من از نظر جسمی ۳ مشکل اساسی دارند. یکی غده ای در بدن ایشان پیدا شده که باید دید آیا این غده سرطانی هست یا نه. دوم اینکه، نوسان شدید فشار خون دارند که بعضی اوقات باعث سر درد و سرگیجه و غش در زندان می شود و مهمتر از همه این است که ۲ مهره گردن و ۴ مهره کمر ایشان جابجا شده که اگر به آن رسیدگی نشود و تحت نظر دکتر نباشند باعث می شود که ایشان دوباره ناچار شوند برای حرکت از صندلی چرخدار استفاده کنند.

تمام زندانیان سیاسی فقط با دستور مستقیم دادستان برای معالجه می روند و ایشان هم برای بیماران اورژانسی بیشتر از چند ماه معطل می کند تا دستور بدهد و به احتمال زیاد با شرایطی که پدرم دارد احتیاج به آب درمانی و فیزیوتراپی دارد که هیچگونه کاری برایش انجام نشده است.

با توجه به سابقه ای که در این دو سال در برخورد با زندانیان سیاسی و خصوصا کسانی که اعتصاب کردند داشتیم و نگرانی هایی که قطعا خانواده و دوستان دارند فکر می کنید اعتصاب غذا نتیجه می دهد؟

جان پدر من در خطر است و راه دیگری ندارد. تنها راهی که در این روزها برای زندانیان سیاسی باقی مانده همین اعتصاب غذا است. ایشان به عنوان زندانی باید می توانست بارها مرخصی بگیرد و از زندان خارج شود درست مثل بقیه ی زندانی ها. ولی به خاطر کینه شخصی برخی مسئولان نسبت به ایشان و چند زندانی دیگر با این تعداد رفتار خاص می شود و باعث شده ایشان و آن افراد در زندان بمانند و این مشکلات برایشان به وجود بیاید.

یکی از سوالهایی که برای خوانندگان و مردم مطرح می شود همین نکته است که دلیل حساسیت هایی که روی آقای سحر خیز وجود دارد، چیست؟

این کینه شخصی افرادی در راس حاکمیت است. وقتی آقای اژه ای در یک مراسم دولتی کتف پدر من را گاز می گیرد طبیعی است که وقتی هم بتواند در جایی ایشان را زندانی کند، این کار را انجام می دهد. رهبری هم که کوچکترین انتقادی را قبول نمی کند نتیجتا وقتی کسی منتقد باشد همین رفتار را با وی می کنند.

دقیقا اعتصاب غذای آقای سحر خیز از چه روزی شروع شده؟

از روز پنچ شنبه ۱۴ مهر

در این دو روز از ایشان خبری دارید؟

خیر متاسفانه همان طور که می دانید هر دو هفته یکبار خانواده با ایشان ملاقات کابینی ۲۰ دقیقه ای دارند. به غیر از آن نه تماس تلفنی هست نه هیچ تماس دیگری پس تا چهارده روز دیگر ما بی خبریم و این خیلی خطرناک است برای پدر من و اگر خدایی نکرده اتفاقی برای ایشان بیافتد هیچ کسی خبردار نمی شود.

می دانم که احتمالا در شرایط روحی خوبی نیستید اما ممکن است برای کسانی که کمتر در جریان هستند از اوضاع بهداشتی و شرایط زندان رجایی شهر توضیح دهید.

تا آنجا که من می دانم زندان رجایی شهر یکی از کثیف ترین زندانها است و از جهت رفتاری که با زندانیان می شود و همچنین از لحاظ بهداشتی و امکاناتی اصلا قابل زندگی برای یک انسان نیست در واقع آقایان طوری رفتار می کنند که در یک نفر ناچار باشد بدترین شرایط زندگی کند. ساعت هواخوری یا ساعت ۷ تا ۱۰ صبح است یا ساعت ۱ تا ۴ بعد از ظهر که وقت مناسبی برای زندانیان نیست واگر زندانی ها هواخوری نروند از فروشگاه که در حیاط است خرید هم نمی توانند کنند.