همسر محمد توسلی: هنوز از سوی مقامات قضايی پاسخی به سوالات ما داده نشده است

مژگان مدرس علوم - جرس: مهندس محمد توسلی از آبان ماه سال گذشته بدون هيچگونه اتهامی در بازداشت بسر می برد. اين در حالی است که هنوز از سوی مقامات قضايی دليل مشخصی برای نگهداری اين عضو نهضت آزادی ايران ذکر نگرديده است.

خانم يزدی، همسر مهندس توسلی در اين زمينه به "جرس" می گويد: "حدود دو ماه است که قرار وثيقه صادر شده اما ايشان همچنان در زندان بسر می برند. بازپرس همسرم می گويد که از نظر او آقای توسلی آزاد است. اما زمانيکه می پرسم پس اگر آزاد هستند و با وجوديکه وثيقه هم گذاشته شده، چرا در زندان نگهداری می شوند؟ پاسخ می دهند که حکم سال ۸۰ را داريم اجرا می کنيم. سوالات ما اين است: اول، اگر آقای توسلی دارند حکم سال ۸۰ را می گذرانند پس چرا حکم را به ايشان ابلاغ نمی کنند و او را به بند عمومی منتقل نمی کنند؟ دوم اينکه ده سال از روی حکم سال ۸۰ می گذرد و ايشان ده سال پيرتر شده اند و حکم با توجه به سن ده سال پيش ايشان صادر شده است و اگر قرار بوده اين حکم اجرا شود چرا همان ده سال پيش حکم را اجرا نکردند؟ و سوم اينکه وکيل آقای توسلی می گويند حکم مشمول مرور زمان شده و اساسا قابل اجرا نيست. علاوه بر اينها، فقط ايشان در آن زمان محکوم نشدند، بلکه چهل نفر ديگر بخاطر نوشتن آن نامه در سال ۸۰ بازداشت شدند و حکم شامل همه بوده است، چرا از بين همه فقط آقای توسلی؟! چه خصومتی با ايشان دارند؟ خلاصه اين ايرادات و سوالات ماست که اميدواريم هر چه زودتر رسيدگی شود."

شايان ذکر است، مهندس توسلی به همراه ديگر اعضای نهضت آزادی ايران فروردين ماه سال ۱۳۸۰ توسط دادگاه انقلاب اسلامی بازداشت شد و پس از سپری کردن يازده ماه زندان انفرادی با قرار وثيقه سنگين آزاد و پس از آن به هشت سال حبس محکوم گرديد.

خانواده مهندس محمد توسلی در نامه ای خطاب به رئيس قوه قضائيه و وزير اطلاعات، خواستار پاسخگويی دستگاه قضايی و امنيتی جمهوری اسلامی در خصوص پرونده و سرنوشت و وضعيت مهندس محمد توسلی شده اند. در بخشی از اين نامه آمده است: "نقش قوه قضائيه در اين پرونده کجاست؟ بازجو اخيراً به مهندس محمد توسلی، اعلام نموده است که حکمی (دستوری) را از مقامات قضائی دريافت داشته تا ايشان را در بند ۲۰۹ نگهدارد!؟ چرا فرديکه از سال ۴۰، با قلم خود و با توکل و ايمان و نيز با متانت، با بی عدالتی مبارزه کرده، بايد بدليل صرفاً امضای يک نامه روانه زندان شود و با گذشت بيش از دو ماه از تاريخ صدور قرار وثيقه و توديع آن، هنوز در بند ۲۰۹ و در سلولی فاقد هرگونه امکانات نگهداری شود؟"

همسر مهندس توسلی می افزايد: "تاکنون که پاسخی به نامه های ما داده نشده است اما اميدواريم با توجه به اينکه تعطيلات پايان يافته يک ترتيب اثری به نامه ها داده شود."

خانم يزدی به اشاره به شرايط نامناسب جسمانی مهندس توسلی خاطرنشان می کند: "وضعيت جسمانی ايشان مناسب نيست. باتوجه به سن بالای ايشان و وضعيت سلولهای ۲۰۹ که نور ندارد و هفته ای دوبار به مدت يک ربع فقط به هواخوری برده می شوند و شرايط سخت اين محيط باعث تشديد مشکلات جسمانی ايشان می شود. الان چشمشان هم مشکل پيدا کرده و آب مرواريد آورده است و بايد دکتر متخصص ايشان را ببيند (دو هفته يکبار چشم پزشک به آنجا می آيد). خب، نه تلويزيونی است که بخواهند تماشا کنند و نه قلم و کاغذی که بخواهند بنويسند!"

خواهر دکتر ابراهيم يزدی با تاکيد بر شرايط سخت بند ۲۰۹ ادامه می دهد: "کلا بند ۲۰۹ را انفرادی می گويند، به خود آقای توسلی هم گفتم شما مثل اينکه عضو ثابت اين بند شده ايد! گاهی تنها نگهداری می شوند و گاهی يکی و دو نفر را پيش ايشان می آورند و بعد از يکی و دو هفته دوباره آنها را می برند. به هرحال شرايط مناسبی نيست. هر پانزده روز هم يکبار بصورت کابينی می توانيم ايشان را ملاقات کنيم و هفته ای هم يکبار يک تماس کوتاه تلفنی می گيرند. عملا ما پانزده روز تا ملاقات بعدی از وضعيت ايشان بی خبريم مگر همان يک تماس تلفنی که در ميان هفته می گيرند که آن هم نمی توانند راحت صحبت کنند."

مهندس محمد توسلی اولين شهردار تهران بعد از پيروزی انقلاب ۱۳۵۷ بوده و بارها قبل و بعد از انقلاب زندانی و شکنجه شده است. او بر اين باور است که آزادی و دموکراسی و حاکميت ملت از مطالبات تاريخی ملت ايران از انقلاب مشروطيت تا کنون است که در شعارهای انقلاب در سال ۵۷ و اصول فصل سوم و پنجم قانون اساسی نيز منعکس شده است ولی متاسفانه عدم تحقق اين آرمانها مشکل جدی امروز کشور و مانع تحقق عدالت و خواست های واقعی اقشار مختلف مردم است.