ناصر حجازی درگذشت، مهر

دروازه‌بان اسطوره‌ای فوتبال کشورمان پس از تحمل بيماری ريوی صبح امروز دارفانی را وداع گفت.

به گزارش خبرنگار مهر، ناصر حجازی دروازه‌بان اسطوره‌ای فوتبال ايران و تيم استقلال ساعت ۱۰:۵۵ دقيقه صبح امروز دوشنبه به دليل بيماری سرطان ريه در بيمارستان کسری تهران درگذشت.

گروه ورزشی خبرگزاری مهر درگذشت ناصر حجازی را به خانواده آن مرحوم و اهالی فوتبال تسليت عرض می نمايد.

***

حشمت مهاجرانی:
نمی‌توانم حرفی بزنم/ من سال‌ها با حجازی زندگی کرده بودم

مربی پيشين تيم ملی فوتبال کشورمان ضمن تاکيد بر اينکه مرحوم ناصر حجازی از بزرگان و اسطوره‌های فوتبال کشور بود، گفت: توان گفتن هيچ حرفی را ندارم.

به گزارش خبرنگار مهر، حشمت مهاجرانی که بعد از فوت مرحوم ناصرحجازی در محل بيمارستان کسری حاضر شده بود، اظهار داشت: واقعا نمی‎دانم چطور و چگونه بايد در مورد اتفاقی به اين تاسف باری صحبت کنم و چگونه با خانواده ناصر عزيز ابراز همدردی کنم. نمی‌توانم هيچ حرفی بزنم.

وی تصريح کرد: من سال‌ها با ناصر زندگی کرده بودم و به خصوصيات اخلاقی او آشنا هستم. خوب می‌توانم درک کنم که خانواده مرحوم ناصرحجازی الان چه حس و حالی دارند.

مهاجرانی تاکيد کرد: تنها حرفی که می‌توانم بزنم اين است که برای مرحوم ناصر حجازی طلب مغفرت می‌کنم و برای خانواده‌اش طلب صبر.

***

مردم راهی منزل حجازی شدند/ مراسم تشييع پيکر حجازی فردا برگزار می‌شود

به دنبال درگذشت ناصر حجازی مردم و علاقمندانی که مقابل بيمارستان کسری تجمع کرده بودند، برای عرض تسليت راهی منزل اين اسطوره بيادماندنی فوتبال ايران شدند.

به گزارش خبرنگار مهر، جمعيت حاضر در مقابل بيمارستان کسری که به شدت از درگذشت حجازی متاثر بودند و تلاش می کردند خود را به خانواده آن مرحوم برسانند، برای همدردی با خانواده حجازی راهی منزل وی شدند.

پرويز مظلومی نيز دقايقی پيش در بيمارستان کسری حاضر شد تا برای آخرين بار با پيکر مرحوم حجازی وداع کند.

از اتفاقات جالب مقابل بيمارستان کسری تجمع مردم دور احمدرضا عابدزاده بود و در شرايطی که وی به سبب فوت حجازی روحيه مناسبی نداشت مردم خواستار گرفتن عکس يادگاری با او بودند و اجازه نمی‌دادند اتومبيل حامل وی از محل خود جابه‌جا شود.

حجازی پيشکسوت فوتبال کشورمان صبح امروز در اثر بيماری دستگاه تنفسی دار فانی را وداع گفت.

قرار ست مراسم تشييع و تدفين اين اسطوره فوتبال ايران فردا برگزار شود.

ناصر حجازی صبح امروز بر اثر ابتلا به بيماری سرطان ريه در سن ۶۲ سالگی در بيمارستان کسری تهران درگذشت.

***

آتيلا حجازی:
حجازی عاشق مردم بود/ برای تشييع جنازه پدرم همه بيايند

فرزند ناصر حجازی گفت: پدرم عاشق مردم بود و هر حرفی زده برای مردم بوده است.

به گزارش خبرنگار مهر، آتيلا حجازی دقايقی پس از درگذشت پدرش در جمع کثير علاقمندانی که مقابل بيمارستان کسری تجمع کرده بودند، خطاب به مردم گفت: امروز غم بزرگی روی دوش من است و از تمام کسانی که ظرف روزهای اخير در کنار ما بودند تشکر می‌کنم.

آتيلا افزود: حجازی دوستدار مردم بود و هر حرفی که می‌زد برای مردم بود. از همه مردم می‌خواهم برای تشييع جنازه او بيايند.

آتيلا که به شدت متاثر بود از مردم خواست در اين مصيبت بزرگ صبوری کنند و برای آمرزش پدرش فاتحه بخوانند.

پس از صحبت‌های آتيلا حجازی مردم با شعار "عزا عزاست امروز، روز عزاست امروز، ناصر محبوب ما پيش خداست امروز" به حجازی و خانواده او تسليت گفتند.

لحظاتی پيش احمدرضا عابدزاده و فراز کمالوند برای ديدار آخر با ناصر حجازی به بيمارستان کسری آمدند.

هنوز زمان برگزاری مراسم تشييع جنازه و خاکسپاری مرحوم حجازی اعلام نشده است.

***

ناصر حجازی؛ بسکتباليستی که اسطوره فوتبال شد

خبرگزاری مهر - گروه ورزشی: مرحوم ناصر حجازی اسطوره دروازه‌بانی فوتبال ايران در حالی در اين رشته ورزشی به يکی از نوادر تاريخ کشورمان مبدل شد که در ابتدا بسکتباليست بود و به تيم جوانان بسکتبال کشور هم دعوت شده بود.

به گزارش خبرنگار مهر، ناصر حجازی دروازه‌بان اسطوره‌ای فوتبال ايران روز ۲۸ آذرماه سال ۱۳۲۸ ديده به جهان گشود. وی همراه با ۴ خواهر و يک برادرش در خانواده‌ای هشت نفری زندگی می‌کرد. پدرش متولد تبريز بود و آژانس املاک داشت.

حجازی دوره ابتدايی را در دبستان هخامنش و دوره دبيرستان را در دبيرستان‌های سعادت، سينا، سهند و شرق طی کرد. در سال ۱۳۵۰ وارد مدرسه عالی ترجمه شد و بعد از ۶ سال به دليل مسافرت‌های ورزشی موفق شد، ليسانس خود را دريافت کند.

حجازی دارای دو فرزند به نام‌های آتوسا و آتيلاست که هردو فوتباليست بوده‌اند. آتيلا چند سال در تيم استقلال تهران بازی می‌کرد و آتوسا هم نخستين کاپيتان تيم ملی فوتسال بانوان ايران بود. دامادش (همسر آتوسا) سعيد رمضانی هم بازيکن حرفه‌ای فوتبال است و فرزند آنها نيز اميرارسلان نام دارد.

اسطوره چگونه فوتباليست شد
رشته ورزشی اصلی‌اش بسکتبال بود و در ۱۶ سالگی در تيم منتخب دبيرستان ابومسلم بازی می‌کرد و حتی به اردوی تيم جوانان بسکتبال ايران هم دعوت شد. در آن زمان در زمين‌های خاکی واقع در منطقه دامپزشکی فعلی، جامی به نام جام شهرزاد برگزار می‌کردند که حجازی نيز در تيمی به عنوان مهاجم بازی می‌کرد.

حجازی روزی با دوستانش به تماشای مسابقات فوتبال منطقه ۸ می‌رود و در آنجا تيم منتخب مدرسه‌اش بازی داشت که اتفاقا دروازبان تيم آسيب ديده بود. حسين دستگاه (خبرنگار وقت کيهان ورزشی) که مربی تيم مدرسه بود، وی را صدا می‌زند و پست دروازبانی را به او می‌سپارد.

خودش اين ماجرا آن روز را اين چنين تعريف می‌کند: "من فوتبال را تنها به صورت تفريحی دنبال می‌کردم و رشته اصلی‌ام بسکتبال بود و حتی برای تيم جوانان بسکتبال ايران هم انتخاب شدم. ماجرای فوتبال بازی کردنم از اينجا شروع شد که روزی با دوستان به تماشای بازی آموزشگاهی که تيم مدرسه ما هم در آن شرکت داشت رفتيم. در همان روز دروازه‌بان تيم مدرسه ما آسيب ديد مربی تيم مرا صدا زد و گفت ناصر بيا درون دروازه بايست من هم گفتم آقا اصلا من نمی‌توانم من فقط گاهی فوتبال بازی می‌کنم آنهم هافبک تيم نه دروازه‌بان".

حجازی ادامه داد: "‌مربی دست بردار نبود و می‌گفت تو قد بلند هستی و بسکتباليست هم بودی حتما می‌توانی چند توپ هوايی رو بگيری. خلاصه با اصرار مربی و با ترس و لرز و دلهره رفتم درون دروازه. آن روز برای من، روزی بياد ماندنی و خاطره‌انگيز است. خودم هم باورم نمی‌شد با وجود آنکه برای اولين‌بار درون دروازه ايستاده بودم، اينقدر خوب توپ می‌گرفتم. بازی که تمام شد همه تماشاگرانی که برای ديدن مسابقه آماده بودند تشويقم کردند".

دو ماه بعد همراه با تيم کيهان ورزشی که بازيکنانی همچون غلام وفاخواه، مهدی مناجاتی و مجيد حلوايی را به خدمت داشت راهی گرگان می‌شود تا برای اين تيم بازی کند. در گرگان در حالی که تنها ۱۶ سال داشت، عملکرد خوبی را به نمايش می‌گذارد ولی در نهايت تيمش نتيجه را يک برصفر واگذار کرد.

حضور حجازی در عرصه بازيگری

حجازی در دوران بازيگری در تيم‌های فوتبال نادر، تاج، شهباز و استقلال بازی کرد. تيم نادر اولين باشگاه حجازی بود که با دريافت ۳۰۰ تومان با اين تيم قرارداد بست. نادر در آن زمان در دسته دوم باشگاه‌های تهران بازی می‌کرد.

ناصر حجازی سپس دروازه‌بان باشگاه تاج شد. زمانی‌که تيم ملی از ترکيه بازگشت مرحوم علی دانايی‌فرد پيشنهاد بازی در تاج را به حجازی داد و از سويی ديگر مرحوم آقا مدد نيز علاقمند بود که حجازی را به راه‌آهن ببرد. حجازی در نهايت با دريافت مبلغ ۶ هزار تومان با تاج قرارداد امضا کرد و در ماه نيز ۲۵۰ تومان حقوق برايش در نظر گرفته شد.

اين انتقال برای ناصر حجازی بسيار خوش يمن بود و حجازی در همان سال اول، قهرمانی در مسابقات فوتبال جام باشگاه‌های آسيا و ليگ فوتبال کشور را با تيم تاج سابق جشن گرفت.

ناصر حجازی با تيم تاج سابق در سال‌های ۱۳۴۵ و ۱۳۵۰ قهرمان تهران و در سال ۱۳۵۳ قهرمان ليگ دوم تخت جمشيد شد. حجازی در سال ۱۳۵۶ به شهباز رفت و يک سال و نيم بازی برای اين تيم را تجربه کرد و در سال ۱۳۵۸ به استقلال بازگشت.

اسطوره در مرحله دوم حضور در جمع آبی‌پوشان، هفت سال ديگر در اين تيم بازی کرد و با آبی‌های تهران دو بار در سال‌های ۱۳۶۲ و ۱۳۶۴ در حالی که بازوبند کاپيتانی تيمش را بر بازو می‌بست، قهرمان مسابقات فوتبال جام باشگاه‌های تهران شد.

حجازی زمانی که با تيم ملی به فرانسه رفت (پيش از جام جهانی ۱۹۷۸ آرژانتين) با پيشنهاد تيم پاريسن ژرمن فرانسه مواجه شد. نماينده اين تيم در اردوی تيم با مهاجرانی درباره انتقال حجازی صحبت کرد اما حشمت مهاجرانی حجازی را متقاعد کرد که بعد از جام جهانی ممکن است با پيشنهادهای بهتری روبه‌رو شود و به اين ترتيب اين انتقال صورت نگرفت.

وی بعد از حضور در جام جهانی در سال ۱۳۵۶ از طرف باشگاه منچستر يونايتد پيشنهادی دريافت کرد و يک ماه با اين تيم تمرين کرد و ۵ بازی نيز در تيم ذخيره‌های منچستر انجام داد. آنها در نخستين بازی در اولدترافورد ۵ بر صفر بولتون را شکست دادند و حجازی درخشش چشمگيری در آن بازی داشت. بعد از آن ديدار "ديويد فکستون" سرمربی منچستر حجازی را پسنديد تا در يکی ديگر از بازی‌های تدارکاتی حجازی در برابر تيم استوک سيتی برای منچستر يونايتد بازی کرد.

حضور در عرصه ملی

حجازی در ۱۷ سالگی توسط رايکوف به تيم فوتبال جوانان کشورمان دعوت شد. در نخستين بازی‌اش در اين تيم در ديداری دوستانه در امجديه مقابل تيم تاج بازی کرد که بسياری از بزرگان آن زمان حضور داشتند و آن بازی به تساوی ۳ بر ۳ رسيد.

وی پس از چند بازی دوستانه در آستانه حضور تيم ملی جوانان در رقابت‌های آسيايی بانکوک در يکی از تمرينات از ناحيه کتف مصدوم شد و از سفر به تايلند بازماند.

اين دروازه‌بان در سن ۱۸ سالگی و پس از اينکه نامش در اسامی دعوت شدگان به تيم ملی نبود، به فدراسيون فوتبال رفت و با رايکوف صحبت کرد. اين مربی اصرار داشت دروازه‌بانی که کتفش شکسته ديگر گلر نمی‌شود اما اصرار حجازی اصرار داشت و در نهايت انتخاب شد. بعد از دو هفته حضور در اردوی تيم ملی به عنوان دروازه بان اصلی انتخاب و سپس به تورنمنتی در شوروی اعزام شدند.

ناصر حجازی در حالی دروازه‌بان اول تيم ملی فوتبال شد که بزرگانی مثل مهدی کشاورز و مرحوم فرهنگ بادکوبه در تاج قديم و فرامرز ظلی و عزيز اصلی در تيم‌های ديگر، همچنان در حال قدرت نمايی بودند.

در سال ۱۳۴۸ و در سن ۱۹ سالگی دروازه بان اول تيم ملی فوتبال ايران شد و نخستين بازی ملی خود را در ۲۲ شهريور ۱۳۴۸ در آنکارا در مقابل پاکستان انجام داد که با نتيجه ۴ بر ۲ به نفع ايران پايان يافت.

بعد از ملحق شدن به تيم ملی ايران وی توانست با تصاحب جام ملت‌های آسيا در سال ۱۳۴۶ به افتخارات خود بيافزايد. وی قهرمانی در جام ملت‌های آسيا را دوبار ديگر در سال‌های ۱۳۵۰ و ۱۳۵۴ همراه با تيم ملی ايران تجربه کرد. يک قهرمانی در بازی‌های آسيايی ۱۹۷۴، حضور در المپيک ۱۹۷۲ مونيخ و جام جهانی ۱۹۷۸ آرژانتين، کسب سهميه حضور در المپيک ۱۹۷۶ مونترال و مقام سومی جام ملت‌های آسيا ۱۹۸۰ را در کارنامه ورزشی‌اش دارد.

ناصر حجازی، آخرين بار سال ۱۳۵۹ و در حالی که تنها ۲۹ سال داشت و در بازی ايران - کويت درون دروازه تيم ملی قرار گرفت. حجازی تا سال ۱۳۵۹ دروازه بان اول ايران بود اما بعد از آن به خاطر قانون ۲۹ ساله‌ها که حضور در دروازه را برای بازيکنانی که بيش از ۲۹ سال دارند منع می‌کرد، در اوج دوران ورزشی از تيم ملی کنار گذاشته شد و سرانجام در سال ۱۳۶۵ فوتبال را در ۳۶ سالگی کنار گذاشت.

آغاز دوران مربيگری

نخستين تجربه مربيگری حجازی در محمدان بنگلادش بود، نقطه اوج اين باشگاه در سال ۱۳۶۷ با پيروزی بر پرسپوليس و صعود به يک‌چهارم‌نهايی جام باشگا‌های آسيا رقم خورد. حجازی به تيم فوتبال محمدان بنگلادش رفت و بعد از مدت کوتاهی سنگربانی، تبديل به سرمربی موفقی برای اين تيم شد و در آن سال محمدان بنگلادش را به جمع هشت تيم برتر آسيا رساند.

حجازی در مورد آن مسابقه می‌گويد: "رئيس باشگاه گفت می‌خواهم بيايم رختکن بگويم کمتر گل بخوريد آبرويمان نرود. گفتم می‌خواهی بيايی روحيه بچه‌ها را تضعيف کنی؟ لازم نکرده، خودم به رختکن رفتم و گفتم بچه‌ها من پرسپوليس را می‌شناسم اصلا تيم نيست. خلاصه به داخل زمين رفتيم. در نيمه اول با گل کرمانی از ما جلو افتادند. در بين دو نيمه حسابی به بچه‌ها توپيدم. چشم‌تان روز بد نبيند با گل بيژن طاهری بازی را مساوی کرديم. بعد از آن گل خيلی فشار آورديم چون برای صعود نياز به پيروزی داشتيم. بازی طوری شده بود که فنونی‌زاده کاپيتان پرسپوليس می‌گفت بچه‌ها بزنيد زيرش، يک بر يک هم می‌ريم بالا! در دقيقه ۸۸ سانتری شد و مهاجم خارجی و سرعتی ما توپ را از زير دستان سلطانی وارد دروازه کرد تا ۲ بر يک پيروز شويم. اين برد در تاريخ محمدان بنگلادش بی‌سابقه بود. بعد از بازی جشنی گرفتند که باورنکردنی بود. تمام مردم شهر بيرون آمده بودند. در جشن شهردار و وزير امور خارجه هم حضور داشتند".

ناصر حجازی در سال ۱۳۶۹ و در حالی که ۴۰ ساله بود، به ايران بازگشت. وی مربی بسياری از تيم‌های فوتبال از قبيل بانک تجارت، شهرداری کرمان، ماشين سازی تبريز، ذوب‌آهن و سپاهان اصفهان، نساجی مازندران، استقلال تهران، استقلال رشت و استقلال اهواز بوده است.

در زمان مربيگری تيم استقلال تهران، ناصر حجازی توانست با اين تيم به فينال جام باشگاه‌های آسيا برسد ولی در نهايت آبی پوشان را به نايب قهرمانی قاره کهن رساند. در طی دوران مربيگری، ناصر حجازی توانسته است بازيکنانی مانند علی دايی و رحمان رضايی را به فوتبال ايران معرفی کند.

حجازی از محبوب‌ترين و مشهورترين فوتباليست‌های ايرانی به شمار می‌رود و در استقلال تهران از او به عنوان تنها اسطوره اين باشگاه نام برده می‌شود. در سال ۱۳۷۸ کنفدراسيون فوتبال آسيا وی را به عنوان دومين دروازه‌بان برتر قرن بيستمِ اين قاره انتخاب کرد.

ضمن اينکه فدراسيون بين‌المللی تاريخ و آمار فوتبال حجازی را دومين دروازه‏‌بان برتر قرن بيستم قاره آسيا پس از محمد الدعايه عربستانی معرفی کرده‌است.

برخی از افتخارات ناصر حجازی:
در سمت بازيکن (باشگاهی):
قهرمانی جام باشگاه‌های تهران (۱۳۴۷)
قهرمانی جام باشگاه‌های تهران (۱۳۴۸)
قهرمانی جام حذفی (۱۳۴۸)
جام ميلز هندوستان (۱۳۴۸)
نايب قهرمانی جام باشگاه‌های تهران (۱۳۴۹)
نايب قهرمانی جام حذفی (۱۳۴۹)
قهرمانی جام باشگاه‌های آسيا (۱۳۴۹)
جام ميلز هندوستان (۱۳۴۹)
قهرمانی جام باشگاه‌های تهران (۱۳۵۰)
قهرمانی جام دوستی (۱۳۵۱)
نايب قهرمانی جام هندوستان (۱۳۵۱)
قهرمانی جام اتحاد (۱۳۵۲)
نايب قهرمانی جام تخت جمشيد (۱۳۵۲)
قهرمانی جام تخت جمشيد (۱۳۵۳)
قهرمانی جام حذفی کشوری (۱۳۵۶)

در سمت بازيکن (ملی):
حضور در بازی‌های المپيک مونيخ ۱۹۷۲ (۱۳۵۰)
قهرمانی جام ملت‌های آسيا ۱۹۷۲ (۱۳۵۰)
قهرمانی در مسابقات جام ايران (۱۳۵۱)
قهرمانی بازی‌های آسيايی ۱۹۷۴ (۱۳۵۲)
قهرمانی جام ملت‌های آسيا ۱۹۷۶ (۱۳۵۴)
کسب سهميه حضور در بازی‌های الميپيک ۱۹۷۶ (۱۳۵۴)
حضور در جام جهانی ۱۹۷۸ آرژانتين (۱۳۵۶)
مقام سومی جام ملت‌های آسيا ۱۹۸۰ (۱۳۵۸)

در سمت مربی:
قهرمان ليگ کشور ۱۳۷۶
قهرمانی جام پرچم ترکمنستان (۱۳۷۶)
نايب قهرمانی ليگ کشور (۱۳۷۷)
نايب قهرمانی جام باشگاه های آسيا ۱۳۷۷
صعود به جمع ۸ تيم برتر آسيا همراه با تيم محمدان بنگلادش