پيام ايران به بی بی سی فارسی، محمدرضا نسب عبداللهی، نيوزبان

اگر وزير فرهنگ و ارشاد اسلامی هشدار می‌دهد که نبايد با بی بی سی ارتباط داشت، بايد تلاش کند مجوز ساخت و پخش فيلم به آسانی صادر شود، بايد تلاش کند کتاب‌ها برای انتشار سال‌ها در وزارت‌خانه فرهنگ و ارشاد اسلامی معطل نمانند، بايد تلاش کند هيأت نظارت بر مطبوعات، دوشنبه‌ها در جلسات هفتگی خود، جسم و روح رسانه‌ها را نلرزاند

تبليغات خبرنامه گويا	[email protected]

محمد حسينی، وزير فرهنگ و ارشاد اسلامی ايران در تازه‌ترين اظهارنظر در خصوص بی بی سی فارسی گفته هر کس با اين شبکه همکاری کند، «اقدامش در جهت براندازی است و معاند محسوب می‌شود.»

به گفته وی عملکرد بی بی سی فارسی در هنگام حوادث پس از انتخابات رياست جمهوری سال ۱۳۸۸ ايران به گونه‌ای بوده که انگار «مقر فرماندهی اغتشاشات» بوده است.

وزير فرهنگ و ارشاد اسلامی افزوده افراد کاری نکنند که «به نفع دشمن باشد.»

اين اظهرنظر آقای حسينی چند روز پس از آن مطرح می‌شود که شماری از مستندسازان ايرانی به اتهام «همکاری با بی بی سی فارسی» بازداشت شده‌اند.

پيام ايران به بی بی سی

ظاهراً اين افراد به دليل اينکه فيلم‌های مستند خود را برای نمايش به تلويزيون بی بی سی فارسی ارسال کرده‌اند، در معرض چنين اتهامی قرار گرفته‌اند.

البته در چند سالی که از عمر تلويزيون فارسی بی بی سی می‌گذرد، فيلم‌های مستند زيادی از اين شبکه پخش شده که ساخت مستندسازان داخل کشور بوده است اما اين نخستين بار است که چند مستندساز بازداشت شده‌اند.

هر چند تاکنون مقامات قضايی و امنيتی توضيح روشنی درباره علت دقيق بازداشت اين افراد اعلام نکرده‌اند اما اين احتمال وجود دارد که بازداشت اين مستندسازان، پيام روشن ايران به بی بی سی فارسی باشد که به تازگی فيلم مستندی درباره زندگی خصوصی و سياسی آيت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی توليد و پخش کرده است.

ايران که در چند سال گذشته مانع ارسال فيلم‌های مستند توسط مستندسازان به بی بی سی نشده بود، اکنون اين پيام را به بی بی سی داده که اين روزنه را نيز مسدود خواهد کرد.

اگر مقامات جمهوری اسلامی چنين تصميمی گرفته باشند، برنامه «آپارات» که ويژه نمايش فيلم‌های مستند است، از اين پس کمتر شاهد پخش فيلم‌هايی خواهد بود که مستندسازان ايرانی داخل کشور توليد کرده باشند.

با اين حال به نظر نمی‌رسد ايران تصميم گرفته باشد که فيلم‌های مستندی که در چارچوب خط قرمزهای جمهوری اسلامی نيستند، بتوانند در اين کشور به نمايش درآيند.

اگر يک مستندساز خواسته تا فيلمش در شبکه‌ای مانند بی بی سی به نمايش درآيد، يکی از مهم‌ترين دلايلش نبودن شرايط پخش در ايران بوده است.

وزير فرهنگ و ارشاد اسلامی هشدار داده که هنرمندان و روزنامه‌نگاران کاری نکنند که «به نفع دشمن باشد» اما توضيح نداده چه کاری به نفع دشمن است.

آيا نمايش يک فيلم يا انتشار يک خبر اقدامی است که دشمن از آن سود می‌برد؟ دشمن چه کسی است؟

اين واقعيت تلخ را بايد پذيرفت که گاه برخی تصميمات و نوع نگاه مسئولان و سازمان‌های تصميم‌گير داخلی به عرصه هنر و رسانه است که می‌تواند دشمن خودمان شود.

به عبارت ديگر ايجاد سد در برابر فعاليت‌های هنری و رسانه‌ای نه تنها چهره‌ای نامناسب از ايران در افکار عمومی جهانيان به تصوير می‌کشد بلکه سبب می‌شود مخاطب داخلی، نيازش را در فراسوی مرزهای کشورش جست‌وجو کند و اين آغاز به خطر افتادن امنيت يک کشور است.

برنامه ۹۰، الگوی رسانه‌ای موفق

در شبکه‌های خبری ماهواره‌ای فارسی‌زبان، برنامه‌های ورزشی متعددی توليد و پخش می‌شود اما هيچ‌کدام از آن‌ها نتوانسته‌اند تأثير و توانايی برنامه ۹۰ شبکه سوم تلويزيون ايران را در جذب مخاطب داشته باشند.

برنامه ۹۰ يکی از شگفتی‌های صدا و سيمای جمهوری اسلامی ايران است که با همه فشارهايی که برای تعطيل کردنش وجود داشته اما با حمايت مديران شبکه سوم توانسته به حيات خود ادامه دهد.

چون مديران اين شبکه می‌دانند که ميليون‌ها مخاطب از سراسر ايران در ساعات پايانی دوشنبه شب‌ها، برنامه ۹۰ را برای تماشا انتخاب می‌کنند. آن‌ها به خوبی می‌دانند که تعطيل کردن اين برنامه يعنی هل دادن مخاطبان ميليونی به سمت شبکه‌های ماهواره‌ای و به هر حال با عقلانيت و تدبير از دست زدن به چنين اقدامی پرهيز کرده‌اند. برنامه ۹۰ نمونه موفقی است که می‌تواند در همه زمينه‌های فرهنگی، هنری و رسانه‌ای رخ دهد.

بی بی سی، رسانه معتبر جهانی

بی بی سی يک شبکه معتبر جهانی با بيش از ۲۳۰ ميليون بيينده در سرتاسر دنياست. بی بی سی تنها برای ما ايرانی‌ها جذابيت ندارد، نوع روش اين رسانه در پرداختن به رويدادها آن‌قدر حرفه‌ای و جذاب است که می‌تواند اين شمار از مخاطبان را به سوی خود جذب کند.

هنگامی که همه روزنه‌ها برای پوشش برخی خبرها يا نمايش بعضی فيلم‌ها در داخل ايران مسدود باشد، بی‌ترديد هر هنرمند يا روزنامه‌‌نگار و خبرنگاری تمايل پيدا می‌کند خبر يا اثرش را از طريق شبکه‌هايی مانند بی بی سی به مخاطبانش برساند.

اگر وزير فرهنگ و ارشاد اسلامی هشدار می‌دهد که نبايد با بی بی سی ارتباط داشت، بايد تلاش کند مجوز ساخت و پخش فيلم به آسانی صادر شود، بايد تلاش کند کتاب‌ها برای انتشار سال‌ها در وزارت‌خانه فرهنگ و ارشاد اسلامی معطل نمانند، بايد تلاش کند هيأت نظارت بر مطبوعات، دوشنبه‌ها در جلسات هفتگی خود، جسم و روح رسانه‌ها را نلرزاند.

البته اين تنها وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نيست که بايد در ساختار و نگاهش به عرصه فرهنگ و هنر تحول بنيادی ايجاد کند بلکه اين تحول اگر بخواهد پايدار بماند بايد در همه سازمان‌های تصميم‌گير رخ دهد.

اگر امروز فارسی وان با پخش سريال‌های فاقد ارزش هنری و پيش پا افتاده، توانسته جای خود را در ميان خانواده‌های ايرانی محکم کند، مقصر اصلی‌اش سازمان‌هايی هستند که اجازه نمی‌دهند شبکه‌های خصوصی تلويزيونی در ايران تأسيس شوند تا بتوانند با توليدات خود، نياز خانواده‌ها را پاسخ دهند.

تا هنگامی که فضای مناسبی برای توليدات فرهنگی، هنری و رسانه‌ای در ايران ايجاد نشود، نگاه مخاطبان ايرانی همواره به شبکه‌های ماهواره‌ای خواهد بود.

محمدرضا نسب عبداللهی
روزنامه‌نگار در شيراز

منبع:
http://nasabonline.blogspot.com