حماسه سياسی يا هراس از بحران اقتدار؟ مهدی رود

سال ۹۲ در حالی پيش چشم مردم بخت برگشته ماه آغازين خود را پشت سر می گذارند که به رسم ناميمون ۱۹ ساله اخير علی خامنه ای در اولين روز فروردين ,ضمن برشمردن نکاتی که ظن خويش می تواند گره گشای مشکلات جاری کشور باشد , بيان فهرستی از نصايح توخالی را با شعاری جهت دار به پايان می رساند . خلق حماسه سياسی و اقتصادی در شرايطی امسال از رهبر حکومت خودکامه مطرح می شود که با توچه به موقعيت کشور علی الخصوص در چهار چوب سياسی و اقتصادی , نمايی جز بحران روزافزون را متصور نمی سازد . اما در اين رهگذر چه فاکتورهايی از منظر علی خامنه ای و دستگاه عريض و طويل « بيت رهبری» , می تواند بستر ساز حماسه , البته به تعبير تصميم سازان رژيم قلمداد شود؟

انتخابات نمايشی خرداد

بحران اقتدار حکومت پيش چشم سردمدارانش آنجايی نمود بيشتری پيدا ميکند که به تفاوتی مردم به آرمان های نظام , خردادی کابوس وار پيش رويشان رقم زند . اما پرسش اينجاست که آيا صحنه گردانان حکومت راه گريزی برای فرار از اين مهلکه و خلق آنچه حماسه می پندارند می يابند يا خير ؟

طبيعی ست يه ضلع مثلث انتخابات که اصول گرايان باشند , به تصور نگارنده با کثرت نامزدهايشان نخواهند توانست در بهترين حالت بيش از ۱۰ تا ۱۵ درصد واجدين شرايط را پای صندوق رای بکشانند . احمدی نژاد و ممدوفش « مشايی » ضلع ديگر اين مثلث محسوب می گردند , اين طيف که برای رسيدن به مقصد اقشار کم درامد و حاشيه نشين را نشانه گرفته و می کوشند در اين راه از سدی همچون شورای نگهبان عبور کنند . شورای نگهبان و نظارت استصوابی اش مهم ترين چالش پيش روی احمدی نژاد لحاظ می شود , از اين رو رئيس منتصب دولت را بر آن داشته تا از هم اکنون مسيرهايی برای تحت فشار گذاشتن فيلتر حکومت در راستای تاييد صلاحيت مشايی برگزيند . احمدی نژاد به همين منظور تاکتيکی را انتخاب نموده که به نوعی از سخنان رهبری حکومت بر عليه شورای نگهبان طابع وی بهره جويد.

رئيس دولت در جمع استانداران گفته که :« همانگونه که رهبری تاکيد کرده بايد همه سلايق در انتخابات حضور داشته باشند , ملت انتخاب خود را انجام دهد , همه بايد مراقب باشند و در جهت تشويق انگيزه های حضور و مشارکت بالای مردم حرکت کنند » ..... وی در جايی ديگر و در جمع مردم سمنان بيان کرد :« انتخاب حق مردم است , مقام رهبری گفتند من يک رای بيشتر ندارم! اما يک عده می گويند نطر رهبری اين است که اين شخص بيايد و آن شخص نيايد , به شما چه مربوط است ؟! » پايان نقل قول , همانگونه که ملاحظه می شود احمدی نژاد با اين رويکرد, تفسير خود از حضور همه جريان ها و سليقه ها را به شورای نگهبان گوشزد ميکند که با رد صلاحيت کانديد مورد نظرش , مانع از حضور اين طيف و حاميانش در انتخابات نشود تا به شکوه برگزاری انتخابات يا همان حماسه مورد نظر « آقا » خدشه وارد نگردد , از طرفی ديگر با بيان حق «مردم» از شرکت در انتخابات ( و نه حق رهبر ) تاکيد می کند که ارادهء مردم بر آنچه می گزينند حتی از خواست رهبر و شورايی مانند نگهبان بالاتر است . اينکه احمدی نژاد با خط مشی رندانه اش در تلاش باشد مردم را در برابر خامنه ای و تصميم سازان نظام قرار دهد به رفتار عملی نياز دارد تا خود و جريانش را دارای اقبال عمومی نشان دهد , هدف احمدی نژاد از دعوت دولتی ها و اقشاری که به نوعی به خانواده دولت منتسب می شوند در مکانی مانند استاديوم ۱۰۰ هزار نفری آزادی به همين منظور صورت پذيرفت , گرچه آنچنان که تصور می شد مورد استقبال قرار نگرفت اما همين موضوع نيز قبل از آن با واکنش منفی اصول گرايان , فرمانده نيروی انتظامی و رئيس قوه قضائيه رو به رو شده بود . صادق لاريجانی , که سابقه نزاع علنی با احمدی نژاد را در اين يک ساله اخير به همراه دارد , بر جرم بودن برگزاری اين همايش به علت صرف هزينه های سنگين تاکيد کرده , از سوی ديگر علاءالدين بروجردی نمايند نام آشنای مجلس ! صرف برگزاری اين همايش را برای رد صلاحيت برگزار کنندگان آن کافی می داند.

با بيان اين نکات , حال اين احمدی نژاد است که تعيين می کند هنوز با تاکتيک « رای ملت » بالاتر از هر شاخصی حرکت کند و يا قائده بازی را با اتخاذ روشی ديگر تغيير بدهد . اما ان طرف ميدان يعنی اردوگاه اصول گرايان و نامزدهای بضا مستقل نيز به ظاهر اوضاع , سير مطلوب خامنه ای را طی نمی کند . کثرت نامزدها که تعدادشان اکنون به بيش از ۲۰ نامزد باالقوه می رسد انتقاد نظريه پردازان اين طيف را بر انگيخته , احمد توکلی از صاحب نظران اصول گرا با کنايه ای خطاب به نامزدها در اين باره گفته : « گويی حضرت جبرئيل به ديدار برخی می آيد که آنها با چنين قطعيتی از احساس و تکليف شرعی برای نامزدی در انتخابات سخن به ميان می آورند ! » ..... , کيهان نيز در مطلبی تعداد فزاينده نامزدها را موجب « گم شدن پاسخ های معطوف به حکمت و مصلحت و عقلانيت به جهت شلوغی تبليغات طرفين می داند ! که به حيرت و سردرگمی مردم می انجامد » در همين راستا علی سعيدی نماينده ولی فقيه در سپاه و از مطرح کنندگان تئوری مهندسی معقول و منطقی انتخابات ,از تعداد نامزدها ابراز نگرانی کرده و خواهان اتحاد و ائتلاف آنان و معرفی نامزد واحد شده است .

با اين وجود آيا کثرت نامزدها را می توان تنها نگرانی اصول گرايان دانست ؟ تصميم سازان اين طيف پيش از اين در محافل رسمی و غير رسمی به صراحت از رد صلاحيت نامزد طيف های رقيب , اصلاح طلب ( مشخصا خاتمی ) و دولتی ها ( آنچه که رحيم مشائی قلمداد می شود ) , سخن به ميان آورده اند اما باز هم اين رويکرد می تواند پايان چالش پيش روی اصول گرايان حامی خامنه ای باشد؟

مسلما خير , با نگاهی به موضع اخير احمد علم الهدی امام جمعه مشهد واز حاميان جبهه پايداری و مصباح يزدی می توان به نکاتی در اين ارتباط دست يافت . وی در جايی با انتقاد تند نسبت به نامزدهای ائتلاف برای پيشرفت ( ولايتی , قاليباف و حداد عادل ) آنان را « ساکتين فتنه » ناميده و خواستار عذر خواهی شان از مردم بابت سکوت و همراهی با موسوی و کروبی , در حوادث انتخابات گذشته شده است ! اين شماتت علم الهدی در حالی صورت می پذيرد که بسياری از نظريه پردازان نظام بخت نامزد نهايی ائتلاف مذکور را برای به دست گرفتن سکان رياست دولت بيش از اصول گرايان ديگر می دانند . اگر اين کدهای ذکر شده را در کنار تحرکات خاموش علی اکبر ولايتی و آنچه در مورد وی از رويکرد ايجاد راهی پشت پرده برای رابطه با لابی های آمريکايی , بدون گذر از مسير خامنه ای و اظهار نظر باهنر , ديگر نامزد مطرح اصول گرا که گفته بود : « دولت من دولت آقا اجازه نخواهد بود » قرار دهيم به خوبی می توان دريافت که خامنه ای و حاميان نزديک او حتی در ارتباط با تحرکات و مواضع اصول گرايان برسر کسب قدرت نيز بی دغدغه نخواهند بود . دغدغه ای که محمد يزدی از نزديکان رهبر حکومت و عضو شورای نگهبان در گفته هايش نمی تواند پنهان کند و بيان می کند « بايد مراقب باشيم با اين کثرت نامزدها و عدم توجه به نتيجه انتخابات شخصی رئيس جمهور نشود که هر روز و مشکل ايجاد کند!»

به راستی مقصود از درگيری و مشکل که از سوی عضو شورای نگهبان مطرح می شود که اختيار رد صلاحيت نامزدهای غير خودی و خارج از خط ولايت را بر خود قائل است چه می تواند باشد ؟ چگونه است با وجود ولی فقيه و به گفته ايشان درايت و عنايت او برهمه امور باز هم بايد نگرانی باعث تشويش خاطر تصميم سازان بيت و نظام شود؟

با نظر بر مطالب بيان شده و کنکاش در آنچه پيش از اين از پايان فصل الخطلبی علی خامنه ای عيان گرديده بود از باب تذکر ها و توصيه ها و تهديد های پی در پی وی به منظور کنترل ثبات از دست رفته نظام , تنها به يک فاکتور مهم خواهيم رسيد و آن اينکه شعارهايی که از سوی رهبر حکومت تماميت خواه همه ساله مطرح می گردد بيش از پيش سوی بی تفاوتی و عمل ناگرايی به خود گرفته است . اينگونه می باشد که محمد حسن آصفری عضو کميسيون امنيت ملی مجلس تاکيد می کند « سالهاست از فرمايشات رهبری تنها در حد چاپ بنر و برگزاری همايش استفاده می شود » پايان نقل قول , اظهارنظر نماينده گوش به زنگ رهبر خود بيانگر آن است که در ۱۹ سال نامگذاری سالها از سوی علی خامنه ای تنها جنبه تشريفات داشته و نه بيش ازآن ...

هراس انگيز ترين چالشی که اکنون نظام از راس تا بدنه دست به گريبان آنند « بحران اقتدار » است , اقتداری که گرچه از ابتدا بر پايه قتل و جنايت و رعب و وحشت ونه حمايت اجتماعی بنا شده بوده امروز به پايين ترين سطح خود رسيده و اين راهی ست بازگشت ناپذير

مهدی رود