نه اعدام نه آزادی، کمال حسينی

آخرين بار ۲ ماه پيش با يکی از همين اعدامی ها حرف زدم، باوجود اينکه چند ماهی ميشد از زندان مرگ را به انتظار نشسته بود، اما روحيه خوبی داشت.

از وی پرسيدم که مشکلی ندارد؟ گفت: "تنها مشکلم خانواده و دوستان هم بندم هستند که بعد از من بسيار ناراحت خواهند شد".

و اينگونه شد، امروز چندين نفر از زندانهای مختلف کشور از شرقی ترين زندان کشور در طبس تا غربی ترين آن در سلماس که فعالان سياسی کرد در آنها محبوس اند، با من تماس گرفتند که اعدام حبيب الله مايه تاسف و تاثرشان شده بود.

"حبيب الله گلپری پور" را ارديبهشت ماه امسال از زندان سمنان به مهاباد و سپس به اروميه انتقال دادند، که حکمش را اجرا کنند. اما نه، انتخابات و بعد سفر نيويورک در پيش بود خواستند آب از آسياب بيفتد آنگاه چوبه دار را در اولين ساعت بامداد ديروز شنبه ۴ آبانماه با خون سرخ حبيب بيارايند.

در عجبم مسئولان قضايی کشور چگونه دم از قانون مداری و شهروند مداری ميزنند در حاليکه اميد مردم را نااميد و ناز شهروندان را با سيلی پاسخ ميدهند!

آخرين باری که حبيب الله از بند ۱۲ زندان مرکزی اروميه تماس گرفته بود، ازم پرسيد: "من بسيار اميدوار شدم ديگه داره باورم ميشه که حکمم اجرا نميشود..." گفتم؛ فضای سياسی کشور بسيار تغيير کرده من مطمئنم که حکمت اجرا نميشود... اميدت را از دست نده همه ما دل بسته ايم به "تدبير و اميد"...

جوانی که به تغيير شرايط سياسی کشور دل بسته و دل در گرو تصميمات دولتمردان کشورش دارد چگونه ميشود او را به اتهام اقدام عليه امنيت کشور اعدام کرد!؟

به فرض اينکه عمل اشتباه يا مجرمانه ای از وی سر زده باشد وقتی نتيجه اقدامات او سبب ضرر و زيانی به کشور نشده و يا باعث گرفتن جان کسی نبوده و از همه مهمتر چند سالی را در زندان به حق يا نابه حق گذرانده و معلوم شده زندانی خطرناکی نيست و اتفاقا بسيار جوان نجيب و باوقاری است، پس آن سياست های سراپا شعاری (رافت اسلامی و سياست جذب حداکثری و دفع حداقلی) شما کجاست تا به خاطر مصلحت نظام هم که شده گاه گاهی ازش کلک بگيريد!؟

حيف جوانان اين آب و خاک نيست اينگونه قربانی سياست های دگم و متحجرانه شما ميشوند!؟ آيا راهی به غير از اعدام پيش روی اينان نبود!؟ کجای اين اقدامات به مصلحت اسلام و نظام و انقلاب است...!؟

يکی از هم بندی های حبيب الله امروز صبح در يک تماس کوتاه تلفنی ميگفت: "با اعدام "باهوز" (حبيب الله بين رفقايش به باهوز مشهور بود) همه اميدهايمان از دست رفت و کم کم نوبت به ما هم ميرسد..."
آقای روحانی کجاست آن منشور حقوق شهروندی شما و ياران تان؟

کجای اين "تدبير" است که نوشدارو را بعد از مرگ سهراب آماده کنيد؟

پس کی به عنوان رئيس دولت، مجری قانون و امين مردم فرياد اعتدالتان را بر سر دستگاه تندرو قضايی می کوبيد...! مگر شما وکيل و امانتدار مردم نيستيد؟

رئيس جمهور محترم اين موجی که به خاطر شما به راه افتاد و يخ ها را آب کرد به اين خاطر بود که بساط بی عدالتی و خودسری برچيده شود...

جناب دکتر روحانی اميد بسته بوديم به موج اين آزادی ها و گفتيم ديگر نسيم آشتی ملی تمام ايران را دربر ميگيرد و همه بر سر يک خوان و در کنار هم سرود ای ايران سر ميدهيم...

کاش نه شاهد اين آزادی ها بوديم و نه شاهد اين اعدام ها،

خدايم شاهد است که حبيب الله مستحق مجازات اعدام نبود، روحش شاد.

کمال حسينی
خبرنگار آژانس خبری موکريان