این که یک نویسنده ایرانی به طور مکرر خطاب به رهبر کشوری دیگر برای دریافت کمک به مردم اش که در زیر فشار وحشتناک بلاتکلیفی و احتمال سرکوب گسترده به سر می برند بنویسد نه در شان نویسنده است نه در شان مردمی که امروز به رغم تمام خطرات بپا خاسته اند تا ایران و جهان را از شرّ یک اژدهای هفت سر برهانند.
این که این تک صدا از یک خبرنگار ساده به رییس قدرتمندترین کشور جهان برسد البته محل تردید است ولی من این کار را انجام می دهم برای ثبت در گوشه ای از تاریخ تا آیندگان بدانند مردم ایران در سال ۲۰۲۶ سعی کردند از هر طریقی می توانند جهان و بخصوص امریکا را با خود همراه کنند.
جناب پرزیدنت!
وعده ی شما برای کمک به ایرانیان در بند در داخل کشور بسیار دلگرم کننده بود ولی بعد از طرح این وعده، و همزمان با اوج گرفتن مقاومت مردم در مقابل حکومت نکبت اسلامی، سکوت و به نوعی جا خالی دادن شما وضعیتی نگران کننده برای ما به وجود آورد.
من در جایی دیدم و هنوز مرجع آن را پیدا نکرده ام که جناب عالی در رهبری شاهزاده رضا پهلوی و نقش ایشان به عنوان ستون و تکیه گاهی ملی که مردم معترض حول ایشان گرد آمده اند تشکیک کرده اید که این موضوع اگر صحت داشته باشد یکی از پوست موزهایی ست که عوامل نفوذی در دستگاه دولت شما به زیر پای شما انداخته اند.
ما در ایران، چه در داخل و چه در خارج هیچ شخصیتی شناخته شده تر، با سابقه تر در مبارزه با حکومت نکبت، با فرهنگ تر و مدرن تر و دمکراسی خواه تر از شاهزاده نداریم و ایشان نه تنها همواره زیر ضربات مستقیم و غیر مستقیم تبلیغاتی و امنیتی حکومتی ها بوده بلکه ضربات بسیار و مداوم از مخالفان خود و خانواده اش در جبهه ی مثلا مخالف حکومت اسلامی نیز دریافت کرده ولی تا این لحظه با پایمردی این ضربات را تحمل کرده است.
ایشان با وجود اعلام چند ده باره و صریح که قصد ش آزاد کردن ایران است و بعد از آن حکومت به منتخبان مردم چه پادشاهی خواه چه جمهوری خواه سپرده خواهد شد باز ضرباتی ناجوانمردانه از گروه های چپ و ضد پهلوی متحمل می شود که شما می خواهید سلطنت را در ایران مستقر کنید.
این ها دروغ محض است و امیدوارم دستگاه دولت شما تحت تاثیر این دروغ زشت و بی شرمانه قرار نگیرد و در رساندن کمک به مردم ایران تردید روا ندارد.
من شخصا به عنوان یک جمهوری خواه از ایشان به صورت کامل و صد در صدی در کمک به مردم برای انداختن حکومت نکبت اسلامی حمایت می کنم و حاضرم روزی که ایشان تصمیم به بازگشت به ایران برای تقویت مبارزات مردم ایران بگیرد همراه ایشان به ایران بازگردم.
اما تاخیر و پشت گوش انداختن کمک شما به ایرانیان باعث خواهد شد تا این مردم که امروز در حبس و سیاهی مطلق و در بی اینترنتی و بی ارتباطی کامل با خارج از ایران در کمبود طاقت فرسا از هر لحاظ زندگی می کنند ناچار به بازگشت به خانه های شان شوند و مبارزه ای که می رود موفق بشود نیمه کاره رها شود که به دنبال آن باید منتظر انتقام گیری وحشتناک حکومت از مردم بمانیم که چنین مباد.
امیدوارم صدای این روزنامه نگار تنها و منفرد به هر صورت که هست به گوش شما یا مسوولانِ ایرانِ دولتِ شما برسد و اثرکی داشته باشد.
