برایان استرن درباره چگونگی انجام چنین عملیاتی گفت: «روند این است که افراد برای کمک با ما تماس می‌گیرند و ما بر اساس سطح تهدید و گزینه‌های موجود، بهترین و امن‌ترین مسیر را انتخاب می‌کنیم. مثلا درباره ایران، شرایط هر روز ممکن است تغییر کند. الان حریم هوایی باز است و می‌شود با پرواز خارج شد. اما هفته گذشته حریم هوایی بسته بود و امکان خروج هوایی وجود نداشت. بنابراین بسته به روز و شرایط، تصمیم می‌گیریم چه روشی قابل اجراست.»

او تاکید کرد که تمرکز تیمش در حال حاضر بر خروج شهروندان آمریکایی از ایران است و برای این کار از آمریکایی‌ها پولی دریافت نمی‌کند.

آقای استرن همچنین گفت که هیچ یک از گروه‌های اپوزیسیون ایران تاکنون برای عملیات امداد و نجات با او تماس نگرفته‌اند، با این حال گفت: «تعجب نمی‌کنم اگر در آینده چنین اتفاقی بیفتد.»

او درباره سازوکار سازمان و مشتریانش گفت: « سازمان ما دو بخش دارد. یک بخش، بنیاد خیریه است که آمریکایی‌ها را رایگان نجات می‌دهد. بخش دیگر، یک مجموعه انتفاعی است که ممکن است برای مشتریان دیگری کار کند، مثلا یک دولت خارجی یا یک شرکت. مشتریان آن بخش محرمانه هستند و ما آن‌ها را اعلام نمی‌کنیم. بنابراین نمی‌توانم درباره این که آیا دولتی با ما تماس گرفته است یا نه اظهار نظر کنم.»

عملیات خروج مخفیانه ماچادو

برایان استرن درباره عملیات خروج مخفیانه ماریا کورینا ماچادو، رهبر مخالفان ونزوئلا و برنده جایزه صلح نوبل از این کشور که «عملیات دینامیت طلایی» نام داشت، گفت: «ما ماریا کورینا ماچادو را از ونزوئلا خارج کردیم و با استفاده از یک تیم زمینی، یک عنصر دریایی و یک عنصر هوایی، او را تا نروژ همراهی کردیم و رساندیم.»

خانم ماچادو در ماه دسامبر، با وجود ممنوعیت سفر و تهدید مقامات قضایی ونزوئلا مخفیانه از این کشور خارج شد و ساعاتی پس از آن‌که دخترش به نمایندگی از او جایزه صلح نوبل را دریافت کرد، به اسلو رسید و در میان هوادارانش سخنرانی کرد.

آقای استرن درباره این عملیات گفت: «او برای چندین ماه در خانه امن در ونزوئلا مخفی شده بود. ما باید او را از خانه امن به یک قایق منتقل می‌کردیم. بعد آن قایق باید به قایق دیگری می‌رسید، سپس آن قایق به خشکی رسید و بعد او به هواپیما منتقل‌ شد و به نروژ پرواز ‌کرد.»

به گفته آقای استرن دولت آمریکا هیچ دخالت یا مشارکتی در این عملیات نداشت. او افزود که هزینه عملیات گروهش از طریق کمک‌های مردم تامین می‌شود و هیچ بودجه دولتی دریافت نمی‌کند.