توضیح: خیلی خنده دار است که من مطالبی خطاب به رییس جمهور قدرتمندترین کشور جهان می نویسم، که نه او می خواند، نه من انتظار دارم که او بخواند، ولی این ها را مثل نویسنده ای که داستان می نویسد، و در کشوی میز کارش می گذارد صفحه به صفحه روی هم می گذارم شاید داستان عجیب و پر آب چشم مردم ما برای آیندگان شکل بگیرد.
آقای پرزیدنت،
این دومین نامه است که طی دو روز خطاب به شما می نویسم. امروز فرموده اید:
«رضا پهلوی فرد خوبی به نظر میرسد، اما احتمالاً شخصی که هماکنون در داخل ایران زندگی میکند گزینه مناسبتری برای اداره کشور خواهد بود.»
دلیل این فرمایش شما را نمی دانم و زیاد هم به دلیل شما کاری ندارم چون شخصیت مهمی مثل شما بر اساس نظر و پیشنهاد مشاوران اش صاحب دلیل می شود که قطعا فرآیند پیچیده ای دارد که در حد عقل و فهم من نیست. همین نظر و پیشنهاد مشاوران شما باعث شده تا مدیر رسانه های دولت شما یک فرد بی صلاحیت و یاوه گو را به عنوان مشاور ارشد ناظر بر تلویزیون فارسی، کردی و افغانستان صدای آمریکا برگزیند که مردم ایراندوستی که نمی خواهند کشورشان را تکه پاره شده ببینند از او متنفرند.
عرض کردم لابد جناب عالی دلیلی برای این کار دارید و این انتخاب افتضاح نشان می دهد که دلایل شما الزاما برای ما ایرانیان قابل قبول نیست. مقصر هم شخص شما را نمی دانم چون با مشغله هایی که شما دارید اطلاع از ریزه کاری های تک تک کشورها محال است که فعلا با آن کار ندارم و عرض ام این است که مشابه همان کسانی که این شخص را مثل میخ در چشم مردم ایران فرو کرده اند همین نظر را در ذهن شما جا انداخته اند که شخصی که هم اکنون در داخل ایران زندگی می کند گزینه مناسب تری برای اداره کشور خواهد بود.
حال این سخن را از من که یک نویسنده ی درجه پنج سیاسی هستم ولی به اندازه ۴۷ سال بر اساس وضعیت ایران و رویدادهای مختلف بیش از ده هزار مطلب و مقاله نوشته ام بشنوید که این نظر هم، مثل انتخاب مسوول صدای امریکا، با عرض معذرت موذیانه ترین و خرابکارانه ترین نظری ست که به شما ارائه شده به دلایلی که خیلی کوتاه خدمت تان عرض خواهم کرد.
اولا در سیاست،،، ما شخص ایده آل نداریم و رضا پهلوی هم مثل هر شخصیتی خوب و بدهایی دارد که باید آن ها را واقع گرایانه سبک سنگین کرد و مردم ایران مدت ۴۷ سال او را که زیر بمباران شدید تبلیغات منفی حکومت نکبت و مخالفان پیشرفت ایران و چپ های ضد امپریالیست و مجاهدین خلق و تجزیه طلبان و فرصت طلبان قرار داشته حسابی سبک و سنگین کرده اند و بعد از ۴۷ سال زیر چنین تبلیغاتِ نابود کننده ای تشخیص داده اند که او در میان انتخاب های موجود داخل و خارج از کشور بهترین گزینه برای دستکم مرحله ی گذار از جمهوری اسلامی به یک حکومت مطلوب و انسانی و امروزی ست و دلیل این گفته ی من شعارهایی ست که در ایران و خارج از ایران در حمایت از او می دهند.
چند دلیل را برای این حمایت خدمت شما عرض می کنم شاید نگاه تان به موضوع ترجیح کسانی که داخل ایران هستند تغییر کند:
اولا به عنوان یک کارشناس مسائل ایران که دستکم پنجاه سال در این عرصه کار کرده با قاطعیت خدمت تان می گویم که ما نه در ایران و نه در خارج کسی را همپایه و همسطح و هموزن رضا پهلوی از نظر شخصیت سیاسی و شناخته بودن در نزد عامه ی مردم ایران نداریم. هر کس با این سخن مخالف است، هر چند تا شخصیتی که در ذهن دارد نام ببرد تا به آسانی ثابت کنم که آن نام، کسری از اعتبار رضا پهلوی در نزد مردم را ندارد.
خانواده ی رضا پهلوی بعد از فاجعه ی حکومت ۴۷ ساله اسلامی و مشخص شدن واقعیت ها، از منفور سال ۱۹۷۹ به محبوب سال ۲۰۱۶ تبدیل شده اند و رضا پهلوی نه با حرف و شعار بلکه با تربیت و رشد در متن همین خانواده، صاحب شخصیتی شده که هیچ ایرانی دیگری نمی تواند ادعای برابری با او را کند.
غیر از موضوع «شخصیت خانوادگی» خود او از نظر سیاسی بسیار آگاه است، بسیار دمکرات و آزادی خواه است، به انتخاب مردم احترام می گذارد، تمام زندگی اش را نه صرف پادشاه یا رییس جمهور شدن بلکه صرف بر انداختن حکومت آخوندهای عقب افتاده کرده است و همیشه و همه وقت خواست و شعارش این بوده که بعد از سقوط حکومت نکبت اسلامی، مردم هر نوع حکومتی خواستند انتخاب کنند. حکومت اسلامی برای تخریب اعتبار او، تلاش کرده است تا عوامل نفوذی اش در مراحل مختلف، به اَشکال مختلف، با ترفندهای مختلف، او را محاصره کنند و به اسم دوست و همراه، با زیرکی به تخریب شخصیت او در نزد مردم بپردازند که بعد از چند گام اول دست شان رو شده و در توطئه های زشت و ناجوانمردانه شان شکست خورده اند.
رضا پهلوی همه چیز داشته و دارد و زندگی امروز او در امریکا چیزی از یک رجل سیاسی موفق کم ندارد و حرص و ولع ثروت و قدرت ندارد و نیازی به شاه شدن و رییس جمهور شدن ندارد و این یکی از بزرگترین مزیت های اوست که قرار نیست با آمدن شخصی گدا گشنه و دارای حرص و ولع ما مردم ایران یک بار دیگر به دهان گدا گشنه هایی مثل آخوندهای امروزی بیفتیم که خدا را هم بنده نیستند.
همان طور که در بعد از شکست ژاپن در جنگ دوم جهانی چند جوان امریکایی قانون اساسی آن کشور را نوشتند این حق شماست که بعد از کمک به مردم ایران برای آزادی از چنگال آخوندها در مورد جانشین آخوندها نظر بدهید ولی لطفا ما را مجددا به دهان گداگشنه هایی که مردم سوابق زندگی و کار آن ها را نمی دانند نیندازید تا آن ها هم بخواهند یک نیم قرن دیگر عمر مردم ایران برای آزمون و خطاهایشان تلف کنند و نظر مشاورانی را بخواهید که خودشان قصد و هدف و منافعی نداشته باشند و تنها واقعیت ها را به شما بگویند و شما را برای تصمیم گیری ها در مورد ایران راهنمایی کنند.
بمب ها چند روز دیگر مجتبی را پیدا می کنند؟
