عمری خواستند به ملت حقنه کنند که اسلام فقط اسلامِ مصباح یزدی نیست؛ اسلامِ عبدالکریم سروش و محسن کدیور و دیگر «نواندیشان» و «روشنفکران دینی» هم است.
بعد هم در انبوهی از مجلهها و روزنامهها ــ که متأسفانه حاصل نابودی درختان بسیار بودند ــ سالها دربارهی این مهملات قلمفرسایی کردند و برایش «دستگاه نظری» ساختند.
امروز اما از سروش و شمسالواعظین و کدیور گرفته تا اشکوری و جماعتی دیگر از نعلینمالانِ حکومت، بسیاریشان حتی از «بسیجیِ دهنگشاد» نیز وفادارتر پشت رژیم جنایتکار خامنهای ایستادهاند.
برای این جماعتِ شیفتهی «آرمان فلسطین»، ایران و منافع ملی ایران پشیزی ارزش ندارد. ریشهی فکری همهی اینها، مستقیم یا باواسطه، به سنت فکری سید قطب و سید ابوالاعلی مودودی و دیگر نظریهپردازان اسلام سیاسی میرسد.
اینها دوشادوشِ کسی پیش میآیند که با گلوله به سر مردم شلیک میکند؛ او خون میریزد و این خونشویی میکند.
