خاموشی نوری در ظلمات، به مناسبت درگذشت محمد مدير شانه چی، علی اصغر حاج سيد جوادی

محمد مدير شانه چی رفيق چند ساله ی روزگار آوراگی ما، در زادگاه مالوف خود مشهد چشم از جهان فروبست . او به مسلمانی شهره بود اما در طول و عرض جغرافيايی ايمان مذهبی هيچگاه بر اصالت مبارزه ی ۴ فرزند جوان خود که با تفکر چپ به دست شاه و شيخ ، معدوم شدند خط بطلان و انکار نکشيد.

مردی بود صريح الهجه که بر سر ايمان به آزادی و طهارت اخلاقی و دشمنی با قلدری و طراری، اهل معامله و چانه بازاری نبود.

در سال های سياه حکومت شاه، سفره اش به روی اهل منبر، آن ها که از زادگاهش مشهد به اميد کيسه ی فتوت بازار تهران به پايتخت می آمدند پيوسته گشوده بود. اما اين مبلغان کلام خدا که همراه معممين و مکلاهای همطراز خود، همان هايی بودند که سه فرزند جوان او را به دنبال فرزند اول او که قربانی دوران شاه بود به جرم مخالفت با خودکامگی و توحش مدافعان شريعت نابود و خانه او را که سفره خانه شريعتمداران متظاهر به آزاديخواهی بود مصادره کردند و راهی برای او جز اسارت در چنگ رهزنان انقلاب و يا گريز ناگزير از ديار خود باقی نگذاشتند که به زبان واعظان منبر« الفرار ممالا يطاق من سنن المرسلين » او مردی آزاده بود که سر بر آستانه ی هيچ قدرتی خم نکرد اما تا مغز استخوان نسبت به آمران خوشبختی و رهايی مردم وطن خود وفادار و فداکار باقی ماند.

روانش شاد که با سرافرازی و آزادی از جهنم پر هياهوی شقاوت بشری عبور کرد و با وجدان آسوده به بهشت آرامش طبيعت رسيد.

سی ام آذرماه ۱۳۸۷
علی اصغر حاج سيد جوادی