نقش نهادهای ایرانی در گزارش ضعیف احمد شهید، حسن زارع زاده اردشیر

تاکید و تفصیلی که در گزارش آقای احمد شهید نسبت به حصر آقایان موسوی و کروبی و همچنین ذکر فشار وارد آمده به بعضی از سران اصلاح طلب و اقلیتهای مذهبی، کمبود این گزارش را نسبت به بیشتر زندانیان تحت فشار دموکرات و سکولار مدنی و دانشجویی، کارگران، اقلیتهای قومی و ملی، زندانیان گمنام، کشته شدگان تظاهرات سال ۸۸، کشتار سالهای ۶۷ و ۶۸ و موارد دیگر را نمایان می کند.

تبليغات خبرنامه گويا	[email protected]

ویژه خبرنامه گویا

zarezadeh.blogspot.com

با انتشار متن کامل گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در مورد نقض حقوق بشر توسط حکومت جمهوری اسلامی ، بار دیگر ضعف نهادهای مدنی ، حقوق بشری و سایر گروههای سیاسی ایرانی عموما مستقر در خارج کشور نمایان شد. افراد و گروههایی که در خارج کشور با آقای شهید که گزارشگر ویژه سازمان ملل در مورد ایران است ، نشان دادند که نه تنها به حقوق بشر بعنوان یک امر یکسان برای کلیه افراد ایرانی داخل کشور قائل نیستند، بلکه در این مورد الویت بندی نیز برایشان وجود دارد.

تاکید و تفصیلی که در گزارش آقای احمد شهید نسبت به حصر آقایان موسوی و کروبی و همچنین ذکر فشار وارد آمده به بعضی از سران اصلاح طلب و اقلیتهای مذهبی، کمبود این گزارش را نسبت به بیشتر زندانیان تحت فشار دموکرات و سکولار مدنی و دانشجویی ، کارگران، اقلیتهای قومی و ملی، زندانیان گمنام ، کشته شدگان تظاهرات سال ۸۸ ، کشتار سالهای ۶۷ و ۶۸ و موارد دیگر را نمایان می کند که ضروری است در گزارش اصلاح شوند. زمانیکه تجمع مادران پارک لاله با همه محدودیتهای رژیم در سایتها نشان داده می شوند که در آنها مادرانی گله می کنند که سهم فرزندانشان که در جنبش سبز کشته شده اند در گزارش چیست ، نشان از واقعیت تلخی است که چگونه چنین ارزشی توسط افراد و گروههای مورد تماس با آقای شهید برایش الویت قائل نبودند. چنانچه آزادی بیان و اجتماعات در گزارش تاکید شده و این جزو حقوق قانونی افراد ایرانی است که دولت ایران با امضای خود به اجرای آنها متعهد است، مگر کسانیکه کشته شده ، تجاوز شده ، شکنجه شده ، زندانی شده و یا اعدام گردیدند ، جز دفاع از این حقوق کار دیگری کردند ! مگر نداها ، سهرابها ، .... که رژیم با سنگدلی تمام آنها را در خیابانها و زندانهایش کشت نباید از آنها اشاره ای در گزارش میشد ، مگر استقامت مجید توکلی ها ، شیوا نظر آهاریها ، و دیگران را که حکومت و مزدورانش با همه فشارها نتوانستند خللی در اراده آنها برای هدفی که داشتند ، ایجاد کند نباید بخشی از گزارش را پر کند ؟ فشار و سختی که بر آقای حشمت الله طبرزدی در ۱۳ سال اخیر وارد گردید ، تنها برای آنکه جدایی دین از حکومت را درخواست کرده بود ، باید بهمان اختصار در گزارش بسنده می گردید ؟!

متاسفانه اعدامهای هموطنان کرد که به دلایل واهی توسط رژیم در سالهای اخیر انجام شده و فشاری که به سایر اقلیتهای قومی وارد می شود نیز جایی از گزارش را در بخش مربوط به اقلیتهای قومی و مذهبی بخود اختصاص نداده که یا از نظر سنی مذهب بودن و هم از نظر قومی بودن تحت فشار بیشتر حکومت هستند! همچنین در گزارش احمد شهید از کارگران زندانی و سایر نمایندگان کارگری که بدلیل حمایت و ایجاد سندیکای کارگری که امری تایید شده توسط سازمان ملل است و خیل کارگرانی که یا بکار بدون قرارداد مشغولند و یا بیکارند ، اشاره ای نیست. آیت الله بروجردی که رنج های زیادی را در زندان تحمل کرده جای در گزارش ندارد ولی به جایگاه آیت الله صانعی به خوبی پرداخته شده است. موجب خوشحالی و تایید است تمام اسامی نامبرده شده در گزارش که تحت فشار حکومت قرار دارند ، ولی انتظار می رفت که حداقل عدالت برای همه گروههای زندانی و تحت فشار رعایت می گردید . حق بود در مورد دانشجویان سرشناس و گمنامی که در زندانها حماسه ها آفریدند ، جای بیشتری در گزارش داشتند نسبت به کسانیکه کمتر تحت فشار بوده و صفحاتی را در گزارش بخود اختصاص دادند .

مستندات در مورد نکاتی که در بالا اشاره گردید ، آنقدر زیاد است که نمی توان گفت بدلیل کمبود مدارک از آنها نام برده نشده است ، درحالیکه گاها مدارک موجود در آنچه در گزارش آمده بمراتب کمتر از مواردی است که ذکری از آنها نرفته است! وضعیت اسفناکی که پناهندگان ایرانی که با ریسک جانشان از طریق مرزهای کشور خارج می شودند و به گمان خود با خارج شدن از کشور دیگر از امنیت و سلامت کافی برخوردار خواهند بود ، بخصوص در شهرهای ترکیه ، می بایست در گزارش به تفصیل آورده می شد. حال بخشی از همین پناهندگان در زلزله اخیر ترکیه بشدت در مضیقه قرار گرفته و ۵۰۰ نفر از آنها در شهر وان ترکیه بدون امکاناتی گرفتار شده اند که می بایست توسط هموطنان ، سازمان ملل و سایر کشورهایی که پناهنده می پذیرند ، مورد توجه بیشتری قرار گیرند.

آری زمانی ایرانیان داخل کشور به اهمیت کاری که سازمان ملل متحد در مورد حمایت از اصول حقوق بشر اعتقاد پیدا می کنند که رعایت عدالت را ابتدا در گزارشهای رسمی آنها ببینند. این باور به افراد ، سازمانهای حقوق بشری و سایر گروههای سیاسی ایرانی نیز زمانی به یقین تبدیل خواهد گردید که درک کنند آنها الویت کاری خود را به افراد و وابستگان خاص فکری اختصاص نمی دهند. اگر جامعه ای دموکرات، سکولار و آزادی همراه با پلورالیسم تبلیغ می کنند، باید این اعتقادات در عملکردها نیز اثبات گردد ، هنوز دیر نیست که با اراده ای قوی نسبت به آنچه بطور واقعی در کشور در جریان است ، کوشش شده و موجب اصلاح تفکر جهان خارج و نمایندگان سازمان ملل و سایر کشورها شویم.

* نسخه چاپی این یادداشت در مجله "هفت" چاپ کانادا و آمریکا امروز جمعه منتشر شده است.