آقای روحانی!چرا از استعفاء می هراسید؟ناصر مستشار

«تنها یک رابطهٔ اجتماعی معین بین ِ انسان‌ها است که در چشم ِ آن‌ها، شکل ِ فانتزی ِ رابطهٔ بین ِ اشیا را به خود می‌گیرد.»کارل مارکس

آقای روحانی !رابطه معین اجتماعی شما با مردم منوط به وعده های انبوه شما به ملت بود در غیر آن صورت شخصیت دکتر شیخ حسن روحانی مانند دیگران که از درون نظام بیرون آمده اند ـ هیچ اعتبار حقوقی برای آنها نداشت!

تنها راه ممکن که رهبران سیاسی در کنار مردم نگاه می دارد ،صداقت است.اگر تاکنون نتوانسته اید هرچند ناچیز به آنسوی کوه خرابی راه بیابید ـ استعفاء بدهید تا در میان مردم ارجمند بمانید.

زمانی که سید محمد خاتمی نتوانست به وعده های داده شده به مردم عمل کند،تنها اشک ریخت و بدین اتکاء کرده و به ملت ، خود را تدارکات چی معرفی کرد.

آقای روحانی ! امیدوارم شما به روزگار محمد خاتمی مبتلا نگردید!

جناب آقای روحانی !شما افتخارمی کنید که اکثریت آرای مردم ایران در انتخابات اخیر ریاست جمهوری را از آن خود کرده اید.

شما وعده های بسیار دلگرم کنننده ای به مردم دادید و مردم نیز برای نجات جامعه به شما اعتماد کردند. پس مردم به وعده ها رای داند نه به شما؟!

مردم اینک 35 سال آزگار هست که اسیر وعده های رنگارنگ هم قطاران شما و از نحله های گوناگون شکل گیری نظام ولایت فقیه شده اند. اولین وعده هائی که باعث قدرت گیری مراد شما یعنی آیت الله خمینی که از پاریس به شکل پی در پی اعلان می شد ، سعادت و آزادی انسان ها بود که هرگز به وقوع نپیوست.

“روحانی” جمهوری اسلامی را منحل نخواهد کرد.

http://www.mirjalalmousavi.ir/?p=17171

اما آرای شما مشروط به اجرای وعده های هرچند کوتاه مدت به مردم بود ،درغیر آن صورت اکثر آرای مردم به شما بی اعتبار می گردد.

کلیدراه گشاء بنفش رنگی که شما به مردم در کارزار انتخاباتی نشان دادید تا همه مشکلات را بگشاید، اما بسیار زود در در کوران کوتاه مدت موانع پیش بینی شده سائیده شد و از کارائی خود بازمانده است.

قبل از اعلام پیروزی شما در انتخابات ریاست جمهوری ، نگارنده پیش بینی کرده بودم که وعده های شما عملی نخواهد شد!

http://news.gooya.com/politics/archives/2013/06/161819.php

شما پس از کسب مقام ریاست جمهوری بلافاصله به عمق بحران و فاجعه های گوناگون در نظام پی بردید که کمی دور از منطق به نظر می رسید،چرا که شما همواره در کنار حکومت ودر مرکز تحقیقات استراژیکی و آمار کشور حضور داشتید .

شما با اطلاع دقیق از خرابی های بی شماردر عرصه های گوناگون در کشور خود را کاندیدای ریاست جمهوری کردید تا همه آنها را برطرف نمائید ، اما اینک ارتفاع پرتگاه را بسیار بلند تر از گذشته به تصویر می کشید.

آقای روحانی ! آیا در لحظه ای که رهبر انقلاب اسلامی یعنی سید علی خامنه ای ، حکم ریاست‌جمهوری شماررا تنفیذ کردند ، بدان اندیشید که درست هشت سال قبل از آن ـ همین خامنه ای سکان کشور را در سایه حمایت های خویش به شخصی سپرد بنام احمدی نژاد که اینک شما اورا عامل خرابی ها می دانید؟

آمار های غلط وغیر قابل اعتماد و ضد علمی در حکومت اسلامی بیداد می کنند!

اگر احمدی نژاد کشور را در همه عرصه ها بسوی پرتگاه سوق داده است ،طبعا خامنه ای نیز یار غار او بوده است . شخص رهبر نیز باید پاسخگو باشد که شما هرگز بدان نپرداخته اید و بنابر تجربه هیچگاه بدان رسیدگی نخواهید کرد!

شما این روزها از خالی بودن صندوق دولت ناله و فغان می کنید اما مگر فراموش کرده اید ،هنگامیکه ولی فقیه که شما با او التزام شرعی و قانونی دارید در جریان بزرگترین دزدی تاریخ کشور چگونه واکنش نشان داد؟

وقتی احمدی نژاد کشور را به ویرانه تبدیل می کرد ، خامنه ای بعنوان رهبر و مدیر، مدبر کجا بودند که مانع ضایعات می شدند؟

آیت‌الله خامنه‌ای درباره اختلاس بزرگ: رسانه‌ها قضیه را کش ندهند - فردا

آقای روحانی !عامل اصلی خالی بودن صندوق دولت ،احمدی نژاد نیست بلکه سید علی خامنه ای است!

وقتی آمار ارئه شده توسط رئیس جمهور توسط مقامات اقتصادی دولت هم تایید نمی شود!

در دولت راستگویان چه کسی راست می‌گوید؟/ روحانی: خزانه خالی و صندوق طلبکار است؛جهانگیری: صندوق توسعه ملی 32 میلیارد دارد؛ نهاوندیان: 40 میلیارد دارد.

http://rajanews.com/Detail.asp?id=172292

علیه مبارزه حشونت گرا و حمله نظامی در راه سرنگونی حکومت اسلامی باید پشتکار نشان دادو از تاریخ می توان بدرستی درس آموخت!

به نظر من تا قبل از آغاز ماجراجوئی مبارزه غلط مسلحانه در پایان سال های دهه چهل خورشیدی ، هنوز فضای سیاسی منطقی را علیرغم وجوداستبداد نهادینه شده در ایران می شد نجات داد.با آغاز عمیلیات مسلحانه تقلیدی از کوبا و معیار مبارزه مسلحانه ای که بقول مسعود احمد زاده هم به تاکتیک و استراژی تبدیل گردید که در نوع خود یک ابداع غلط و غیر عملی مبارزه اجتماعی برای همه نیروهای سیاسی منطقی طرفدار ضد خشونت محسوب می شد ،آنها رفته رفته به حاشیه رانده شدند و همه حواله های مبارزاتی از هر نوعش و از هر سوئی به حساب روباه و جغد پیر که در نجف در کمین نشسته بود ،ریخته شد و باقهر تاریخ در حق مردم ایران در نهایت او رهبری یک مبارزه اجتماعی را که می توانست به آینده بهتر با هدایت دیگر نیروهای سیاسی انجام بگیرد ،بدست گرفت. همانطوری حمله نظامی صدام و ماجراجوئی مسلحانه مجاهدین در آغاز 1360 همه زمینه های سرکوب را برای خمینی آماده ساخت.