مسعود پزشکیان، رییس دولت در جمهوری اسلامی در واکنش به آغاز روند فعال شدن مکانیسم ماشه، این اقدام را برای ایران مهم دانست و گفت، همه مشکلات کشور ایران ناشی از وجود تحریمها است.
او گفت: «وضعیت آب و برق ، پول ملی و گاز و همه اینها در لبه سقوط است.»
او همچنین اشاره کرد که قصد نداشته در ریاست جمهوری نامزد شود و این کار را برای افزایش مشارکت مردم انجام داده است.
المانیتور: فعال شدن مکانیسم ماشه نقطه عطف درگیریهای اسرائیل و جمهوری اسلامی است
المانیتور گزارش داد فعال شدن مکانیسم ماشه نقطه عطفی در درگیریها میان اسرائیل و جمهوری اسلامی است. این رسانه تاکید کرد اسرائیل همچنان دست بالا را دارد. یک مقام اسرائیلی نیز گفت: «کلام آخر در جنگ هنوز گفته نشده است» و تازه اول ماجراست...
:::
:::
از قله تا قعر؛هنوز در پی دشمن روی نقشه!
احسان نگارچی
رئیسجمهور همین دیروز اعتراف کرد، «آب و برق و گاز بر لبهی سقوطاند».
آنچه وی گفت فقط هشدار و اعلام رسمی ناتوانی نبود، بلکه استعاره ای بود از اعتراف و هشدار به نزدیکی سقوط حکومت و البته تلاشی برای رفع مسئولیت.
:::
هر حکومتی با اعلام پایان آب و برق و گاز سقوط خواهد کرد و زندگی در چنین شرایطی به سمت هرج و مرجی خواهد رفت که برای هیچ کس قابل پیش بینی و ارزیابی دقیق نیست ،چون بی سابقه است.
او دارد خیلی شفاف می گوید ،حکومت در حال سقوط است و به جای واژه ی سقوط از سه عنصر حیاتی ،آب و برق گاز استفاده می کند تا شاید کمتر مورد انتقاد قرار گیرد و دردش برای عده ای از خودی ها کمتر باشد.
حداقل در این صد سال گذشته ندیده ایم که حکومتی در دنیا گفته باشد ،آب و برق و گاز جملگی بر لبه ی سقوطند و خودش را عاجز در فراهم کردن آن معرفی کند.
این اعتراف، نه صدای یک رییس جمهور که بانگ یک ویرانه است. کشوری که بیآب مانده ، چون بدنی است بیخون؛ و کشوری که بیبرق است، چون مغزی است بینور؛ و کشوری که بیگاز است، چون سینهای است بینَفَس.
اینچنین پیکری دیگر زنده نیست، هرچند هنوز شعار میدهد و روی نقشه به دنبال دشمن می گردد .
از سالها پیش، خیمهی این حکومت بر سه ستون استوار بوده است ؛ فریب، فساد و شعار که همین باعث شد، ستونهای حقیقی زندگی ، یعنی آب و نان و برق و گاز ؛ یکییکی فرو ریختند.
«این نظام، سالیانی است که در ضمیر مردم فرو ریخته و پیشاپیش سقوط کرده است؛ و آنگاه که خود را بر لب پرتگاه دید، به فریب، از فتح قله سخن راند تا اندک هوادارانش را دلخوش دارد ، شاید که شتاب سقوط را اندکی به تأخیر اندازد ولی امروز رئیس جمهورش مجبور به اعتراف شد ،زیرا سقوط را بسیار نزدیک دیده وشاید تنها راه ، اعتراف است .