توانا - این سرکوبگر مسلح، ۵ بهمن در یک استوری نوشت: «زیاد طول نکشید پاکسازی کنیم.» او ۱۶ دی‌ماه هم نوشته بود: «به وقت پاکسازی». این اطلاعات توسط فرزاد فتاحی(روزنامه نگار)

جمع‌آوری شده است اما نکات بسیار مهمی که در این اطلاعات وجود دارد را با شما به اشتراک می‌گذاریم. این‌ها صرفا چند جمله احساسی یا ادبیات خشن مجازی نیست؛ این‌ها اعلان قبلی خشونت است. زبانی که پیش از شلیک به کار می‌رود و نشان می‌دهد سرکوب، نه واکنشی لحظه‌ای، بلکه اقدامی آگاهانه و برنامه‌ریزی‌شده است.

عرشیا مقصودی در اعتراضات ۱۴۰۱ هم به‌عنوان سرکوبگر حضور داشته و هم‌زمان به‌عنوان نیروی فعال در حوزه سایبری شناخته می‌شود. این هم‌پوشانی تصادفی نیست. تجربه سال‌های اخیر نشان داده که سرکوب خیابانی و سرکوب دیجیتال دو بازوی یک سازوکار واحدند. آدرسی که در پروفایل او به طرشت اشاره می‌کند، ظاهرا مربوط به فعالیت‌های جانبی در حوزه خدمات اینترنتی و فروش سرور است. اما با توجه به سابقه و نقش این فرد، نمی‌توان به‌سادگی از کنار این موضوع گذشت.

چنین فضاهایی می‌توانند پوششی برای فعالیت‌های سایبری، جمع‌آوری داده، یا اجرای پروژه‌های نظارتی باشند؛ به‌ویژه وقتی پای نیروهای وابسته به دستگاه سرکوب در میان است. نکته بسیار نگران‌کننده، تبلیغ و فروش سرور و وی‌پی‌ان در اینستاگرام . شبکه‌های اجتماعی توسط فردی است که هم سابقه سرکوب دارد و هم به ساختار امنیتی نزدیک است.

برای کاربران ایرانی، این موضوع یک زنگ خطر جدی است. استفاده از وی‌پی‌ان یا سرورهایی که توسط افراد مشکوک، نیروهای همکار یا وابسته به نهادهای امنیتی ارائه می‌شوند، می‌تواند پیامدهای سنگینی داشته باشد: نخست، این سرویس‌ها به‌راحتی می‌توانند محل ذخیره یا شنود ترافیک کاربران باشند.

آی‌پی‌ها، زمان اتصال، مقصدها و حتی محتوای رمزگشایی‌شده، همه می‌توانند ثبت و تحلیل شوند. دوم، چنین وی‌پی‌ان‌ها و سرورها ممکن است عمدا به‌گونه‌ای طراحی شده باشند که امکان شناسایی، پروفایل‌سازی و ردیابی کاربران معترض را فراهم کنند. سوم، استفاده از این خدمات می‌تواند کاربران را با حس امنیت کاذب به فعالیت‌های پرخطر سوق دهد، در حالی که عملا تمام ردپاهای دیجیتال آن‌ها در اختیار همان دستگاهی قرار می‌گیرد که در خیابان با گلوله پاسخ می‌دهد.

در کشوری که سرکوب دیجیتال مکمل سرکوب فیزیکی است، فروش وی‌پی‌ان توسط یک سرکوبگر مسلح فقط یک کسب‌وکار مشکوک نیست؛ بخشی از یک چرخه خطرناک است: شناسایی، ردیابی، و در نهایت حذف. «به وقت پاکسازی» فقط یک جمله نیست؛ ترجمه‌اش در دنیای آنلاین، به دام انداختن کاربران ناآگاه است. صفحه اینستاگرام این مامور سرکوبگر ساعاتی پیش از دسترس خارج شد.