احمد وحدت خواه - ویژه خبرنامه گویا

شادروان احمد کسروی در دیباچه کتاب پرارزش خود «انقلاب مشروطه» می نویسد او از نزدیک شاهد زوال سلسله قاجار و عقب ماندگی کشور از قافله تمدن بوده، و اگر او و سایر روشنفکران زمانه از جانفشانی ملت ایران برای زدودن این ننگها در جنبش انقلابی مشروطه خواهی به ثبت این وقایع همت نمی کردند، از نسلهای بعد که هیچ یک از آنها را ندیده اند چه انتظاری می توان داشت.

با گذشت بیش از ۱۲۰ سال، جنبش آزادیخواهی مردم ایران امروز کم و بیش همان آرمانهای انقلاب مشروطه را برای حاکمیت قانون، پیشرفت و آزادیهای فردی دنبال می کند، با یک تفاوت عظیم و مهم.

اگر در انقلاب مشروطه قشر روحانی هم علیرغم خواسته های محدود خود در آن انقلاب حضور و نقش آفرین بود، امروز انقلاب جاری در ایران به دست نسل جوان، کمر به برچیدن بساط کامل همان قشر از صحنه سیاست کشور بسته است.
اگر در جریان شورش ارتجاعی پنجاه و هفت انقلابیون مذهبی (از روی نفرت از تمدن غربی) و نیروهای چپی (از دشمنی با همان تمدن ولی با لعاب ضد امپریالیستی) به آتش زدن سینماها و نمادهای نوگرایی حکومت شاه فقید دست می زدند، امروز این پایگاه های مذهبی بسیج و سپاه و ساختمان امامزاده ها در مساجد است که در آتش خشم جوانان ایرانی خاکستر می شوند.

هدف این انقلاب دفن حادثه شوم بهمن پنجاه وهفت و همه بازیگران داخلی و حامیان خارجی آن در گورستان تاریخ ایران است.

یک نگاه کلی به سازمانها و افراد وابسته به «انقلاب اسلامی»، از حاکمان و میراث خواران آن گرفته تا «اپوزیسیون» های دینی و لنینی، جایگاه واقعی آنها را در فضای سیاسی امروز کشور نشان می دهد.

هیچ یک از آنها در حال حاضر نقشی در برنامه ریزی، سازماندهی و هدایت این جنبش خودجوش نداشته اند، سهل است، در دشمنی با شاهزاده رضا پهلوی که همه توان و اعتبار خود را صادقانه برای پیروزی این انقلاب به کار گرفته است از هم سبقت گرفته اند.

برای آنها رضا پهلوی گویا شبحی از پدرش است که برای انتقام از آنها در همدستی با خمینی و فرقه تبهکار او در «انقلاب اسلامی» اکنون از مزار خود برخاسته، پس برای آسوده کردن وجدانشان مخالفت با شاهزاده را بر هرگونه همراهی با او در این لحظه تاریخی ترجیح می دهند.

غافل از آنکه این ملت ایران است که با فریادهای «پهلوی بر می گرده» به آنها صریحا می گویند ما برای پیروزی این انقلاب تا روز تعیین نظام سیاسی آینده کشور انتخاب خود را کرده ایم. شما هم می توانید یا با ما باشید یا در همان منجلاب پنجاه و هفت بمانید!