یادداشت به زبان انگلیسی مهدی پرپنچی در شبکه اکس

ویرایش و ترجمه خبرنامه گویا

ادعای ولی نصر مبنی بر این‌که برخی ایرانیان از اسرائیل حمایت می‌کنند چون «می‌خواهند سفید باشند تا در جامعه غربی جا بیفتند»، چیزی جز فرافکنی نیست.

نصر تمام مسیر حرفه‌ای خود را در محیط آکادمیک آمریکا ساخته است؛ جایی که سیاست‌های ضداسرائیلی اغلب به نشانه‌ای از فضیلت و پذیرش در جمع تبدیل شده‌اند. نصر کاملاً با آن فضا تطبیق پیدا کرده است: زبان آن را آموخته، پیش‌داوری‌هایش را جذب کرده و واکنش‌های اخلاقی رایج در آن محیط را به باورهای خود تبدیل کرده است. در واقع، این اوست که «سفید» و همرنگ جماعت شده، نه کسانی که به آن‌ها حمله می‌کند.

به همین دلیل نصر نمی‌تواند مردمی را که درباره‌شان صحبت می‌کند درک کند. او نمی‌تواند بپذیرد که برخی ایرانیان ممکن است بر اساس قضاوت سیاسی، تجربه زیسته، حافظه تاریخی یا درک روشن از ماهیت جمهوری اسلامی از اسرائیل حمایت کنند. برای همین او ناچار است این موضع را صرفاً تلاشی برای جلب پذیرش اجتماعی یا نشان دادن تعلق به یک گروه خاص جلوه دهد، چون در فضایی که خودش در آن زندگی می‌کند، بسیاری از مواضع بیشتر برای نشان دادن هویت و هم‌سویی با یک جمع بیان می‌شوند.

همین ذهنیت باعث می‌شود ایران را نیز به‌درستی نبیند. افرادی مانند نصر تحلیل خود را از ایرانِ واقعی آغاز نمی‌کنند؛ آن‌ها از تصویری ذهنی و آرایش‌شده از ایران شروع می‌کنند تصویری مرتب و تئوریک که بیشتر ساخته و پرداخته فضای دانشگاهی است تا بازتاب واقعیت جامعه ایران. این تصویرسازی او شاید پیچیده و روشنفکرانه به نظر برسد، اما ارتباط چندانی با واقعیت ندارد؛ بیشتر شبیه یک توهم زیبا و خوش‌پرداخت است.

:::

ولی نصر: «آن‌ها از صهیونیسم و آنچه در غزه رخ می‌دهد حمایت می‌کنند، چون به‌شدت می‌خواهند به‌عنوان افرادی "سفید" و غربی دیده شوند. آن‌ها می‌خواهند پیوندهای عربی و مسلمان خود را پاک کنند تا در جامعه غربی جا بیفتند.»

***