چند نکته پیش از ورود به بحث اصلی:
-ما به هیچ وجه از دولت یا شخصیتی خارجی طلبکار نیستیم و انتظار نداریم کسی از خارج به داد ما برسد هر چند از نظر انسانی این حق هر کسی ست که از دیگر انسان ها به وقت اضطرار کمک بخواهد.
شما فریاد کسی را می شنوید که آدم روانی و زورگویی می خواهد او را بکشد و او از شما کمک می خواهد. این کمک خواستن نه زشت است نه معنی اش طلبکار بودن است، بلکه این کمک خواستن امری انسانی ست و در جوامعی که انسانیت معنی دارد، حتی از انسان ها خواسته می شود اگر می توانند و خودشان آسیب نمی بینند به داد همنوع شان برسند. در جوامع غربی به این کار سیویل کوراژ می گویند و مردم را تشویق به نشان دادن این شجاعت مدنی می کنند. در آلمان حتی اگر شما بتوانید به کسی کمک کنید و از این کار سر باز بزنید بی اعتنایی شما جرم به حساب می آید و در چشم مردمان،،، این بی اعتنایی نفرت انگیز و غیرانسانی خواهد بود.
-قدرت زیاد، مسوولیت زیاد به همراه می آورد. هر اندازه قدرت بزرگ باشد، اشتباه های بزرگ تری نیز می تواند به وقوع بپیوندد. به همین خاطر صاحبان قدرت زیاد، «باید» از نظر «مشاوران» متخصص و اهل خِرَد برخوردار باشند.
-کشور امریکا شاید بزرگ ترین قدرت سیاسی و نظامی در جهان باشد. به همین لحاظ این کشور و سران اش مسئولیت بسیار بزرگی در قبال بشریت دارند. تصمیم خطای این کشور می تواند خسارات بزرگ به بشریت وارد کند. درست است که اتخاذ تصمیم نهایی بر عهده ی رییس جمهور این کشور است ولی عوامل تصمیم ساز یک نفر و دو نفر و یک مشاور و دو مشاور نیستند بلکه یک «دستگاه عظیم» در تصمیم سازی و تصمیم گیری عمل می کند هر چند امضای نهایی بر عهده ی رییس جمهور است.
-پرزیدنت ترامپ، در موضوع کمک به ایرانیان مسالمت جویی که خواهان تغییر نظام سیاسی کشورشان هستند اشتباه عجیبی مرتکب شد که هر چند می توانست بلوف سیاسی به شمار آید اما هم مردم ایران این بلوف را جدی گرفتند هم حکومت اسلامی.
مردمی که ۴۷ سال زیر بزرگترین فشارها و سرکوب های یک حکومت مذهبی فاسد و جنایتکار امیدشان را به کوچکترین تغییر مثبت از دست داده بودند در روزهای دی، به وعده ی کمک پرزیدنت ترامپ اطمینان کردند و به شکل میلیونی و به صورت مسالمت آمیز به خیابان ها آمدند که متاسفانه از این کمک خبری نشد و در نهایت امریکا به خاطر منافع ملی خودش وارد مذاکره با حکومت نکبت اسلامی شد.
نه برای دادن آن وعده ی غلیظ دلیل خاصی وجود داشت و نه به یکباره به فراموشی سپردن آن دلیل موجهی می توانست داشته باشد. پرزیدنت ترامپ خواست بلوف بزند و بلوف او نگرفت و این موجب کشته شدن حداقل ۴۰۰۰ و حداکثر ۵۰۰۰۰ ایرانی معترض شد. اگر چه مسوول اصلی این کشتار، نظام نکبت اسلامی حاکم بر ایران و شخص سدعلی مجنون است ولی مسوولیت جنبی آن بر عهده ی دولت امریکا و شخص پرزیدنت ترامپ است.
-ما بر خلاف مغرضان و فرصت طلبانِ دنبال نام و نان، که در روزهای اخیر کاسه کوزه ی جنایت های حکومت نکبت اسلامی را بر سر امریکا و یا بر سر شاهزاده رضا پهلوی می شکنند که چرا اولی وعده ی کمک به مردم ایران داد و دومی فراخوان به ایستادگی در مقابل نظام نکبت را صادر کرد، عامل اصلی جنایت را تنها و تنها حکومت نکبت اسلامی و ماموران پیدا و پنهان آن در تمام سطوح نظام می دانیم و وقوع این سرکوب و جنایت را با در نظر گرفتن خصائل حیوانی این حکومت کاملا طبیعی می دانیم.
اما شاید این اشتباه ما مردم و کسانی که خود را اهل سیاست می دانند بوده باشد که بر اساس رویدادهای تاریخی هشدار لازم را به مردم عادی نداده باشیم چون گمان به خلف وعده آن هم به این شدت و در کوتاه مدت نمی برده ایم.
شما به گفتار متین این جوان بوشهری نگاه کنید. هزاران امثال این جوان در کشور ما زندگی می کنند و ناامیدی شان از داشتن یک زندگی عادی به حد نهایی رسیده است. وقتی راهی برای خروج از بن بست های زندگی وجود نداشته باشد، خودکشی به عنوان آخرین راه حل می تواند مطرح شود. این جوان صریحا می گوید که به وعده های پرزیدنت ترامپ دلگرم بوده و از این رو این وعده و امیدبخشی می تواند مسوولیت خودکشی این جوان را مستقیما متوجه پرزیدنت ترامپ و بلوف مهلک او کند.
ما از کسی از جمله آقای ترامپ طلبکار نیستیم ولی امیدواریم دستکم برای آرامش روانِ «عزیز از دست دادگان» مسوولیت خطای بزرگ اش را قبول و آن را اعلام کند.
ایران اینترنشنال - مردی در شهر بندری بوشهر در جنوب ایران، پیش از خودکشی، ویدئویی به زبان انگلیسی منتشر کرد و از دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا و دولتهای غربی خواست از هرگونه معامله با دولت حاکم بر ایران خودداری کنند.
A man in Iran's southern port city of Bushehr posted a video in English appealing to US President Donald Trump and Western governments to avoid any deal with Iran's ruling government, before taking his own life. pic.twitter.com/q6Fs8uMyIu
-- Iran International English (@IranIntl_En) February 8, 2026
