پس از ظهور خامنهای از پناهگاه، با یک ویدیوی از پیش ضبطشده چند دقیقهای، با ظاهری آشفته و لحن صدا و تپقزدنهای مکرر، که فریاد میزد، بلافاصله بعد از بلند شدن از پای منقل بوده و دستور هرچه باشکوهتر برگزار کردن مراسم بیستودوی بهمن را صادر کرد؛ مراسمی که از آن بهعنوان مشت محکمی بر دهان دشمنان ملت (ملت وی یعنی نیروهای تا دندان مسلح سپاه، پلیس، انتظامی، بسیج، لباسشخصی و حشدالشعبی عراق و...) نام برد.
فشار بر خانوادهها؛ توقف تحویل اجساد و ملاقاتها
سران همه این تروریستهای مکانیسم ترور و وحشت در جامعه ایران، منطقه و بقیه نقاط جهان، بلافاصله سراغ خانوادههای صدها هزار زندانی و مجروحین انقلاب شیروخورشید ایران رفته و برخلاف روزهای قبل، که برای تحویل بدنهای مطهر شهدای ملت ایران به خانوادهها و ملاقات با فرزندان اسیر و مجروح در زندان، صدها میلیون تا میلیاردها تومان مطالبه مینمودند، اکنون به دستور فتواگونه یک جنایتکار تمام قرون و اعصار از ابتدای تاریخ تاکنون، کاملاً ورق برگشته و تحویل اجساد یا ملاقات با مجروحین و دربندشدگان زندانی، متوقف و موکول به اقدامی مشروط برای خانوادههای داغدار شده است.
شرط برای تحویل اجساد و دیدار با زندانیان
این اقدام مشروط این است: باید همه (این خانوادههای داغدار) همراه با اعضای خانواده، از کوچک و بزرگ، در راهپیمایی بیستودوی بهمن شرکت و با گرفتن عکس و فیلم ویدیویی بهعنوان سند، آن را بعد از پایان مراسم در اختیار نیروهای اهریمنی مزبور گذاشته و بتوانند اجساد عزیزان خود را تحویل گرفته یا با عزیزان مجروح و زندانی خود ملاقات کنند.
و افزود: «این غم بزرگ، با که بگویم..»

















