به آنان که جوانان دلاور ایران را بخاک و خون کشیدند
شما بدگونه بیمارید!
شما جادوگران دخمهٔ تاریک نادانی
که هر دم بهر افسون خلایق
رنگ دیگر بر خود افشانید
چرا جز رنگ تار تیره بختی را، ز مردم بر نمی تابید؟
چرا از رنگهای شادی آور رویگردانید؟
شما که مفتیان هفت رنگ "تقیه" واستاد نیرنگید
چرا چون گاوهای وحشی میدان گوبازی*
ز رنگ سرخ فام، آن سان بخشم آیید ومی جنگید؟
شما در بند باورهای بی بارید
شما از رنگ بیزارید!
شما بد گونه بیمارید!
*
شما سر خوردگان زشتروی عاجز از درک مقال عشق
که هر گز ناچشیده کامی از شهد وصال عشق
چنان بیگانه با مستی، ز یک آغوش مهر آمیز پر شورید
که گویی زنده در گورید
شما شایسته ی همخوابگی با خوک-اندامی سیه پوشید
که همچون "کشتزار" خود
در او تخم عفونت زای همسانان خود را کاشت میکوشید
شما در بند باورهای بی بارید
شما از عشق بیزارید!
شما بدگونه بیمارید!
*
شما بی بهره از درک نوای ساز وآوازید
نوایی که طبیعت را صفای زندگی بخشد، شما را ناپسند آید
شما را شور جان افزای موسیقی نمی شاید
شما همواره مردم را،
عزادار وسیه پوش وغمین وزار میخواهید
شما از دیدن گیسوی مهرویان بجوش آیید
زعیش وعشرت آنان، در خشم وخروش ایید
شما را جز عبوسی، تند خویی، کار دیگر نیست
کریه زشت خویی چون شما را یار دیگر نیست
چه مردم را ز بوی گند تن ها تان بکوچانید
وناهنجاری سیمای زشت دیو گون خود
بزیر خرمنی ازریش وپشم، تا گردن بپوشانید.
شما در بند باورهای بی بارید
شما دایم عزادارید!
شما بد گونه بیمارید!
*
شما خالی از احساسید،
شما از دلبری های لطیف خوبرویان،
نگاهی زیر-چشمی از دو چشم مست،
وناز گوشه-لبخندی زروی شرم،
ویا خوشخوانی مرغی که مست از دیدن یک قطره ی شبنم به گلبرگی،
دل انسان با احساس را از شوق لرزاند
بسی بی بهره ودورید!
شما هرگز خراب بادهٔ گلگون نبوده چونکه محجورید
شما در بند باورهای بی بارید
شما بدگونه بیمارید!
شما بدگونه بیمارید!
===============
- گو بفتح گاف در گویش لری بختیاری بمعنی گاو است
از مصدق تا شاهزاده، سایرس یادگار
