ویرایش و ترجمه خبرنامه گویا
بوریس جانسون در یادداشتی تند در روزنامه دیلی میل نوشت، کِر استارمر را به دلیل مخالفت با استفاده آمریکا از پایگاههای هوایی بریتانیا برای حملات احتمالی علیه ایران بهشدت مورد انتقاد قرار داد و پرسید: «استارمر طرف کیست؟» او مدعی شد که ایران ممکن است تنها چند ماه با دستیابی به سلاح هستهای فاصله داشته باشد و امتناع لندن از همکاری با واشینگتن، عملاً به معنای همراهی با جمهوری اسلامی است.
رسانههای بریتانیایی گزارش دادهاند که دولت لندن تاکنون با استفاده آمریکا از پایگاههای «دیهگو گارسیا» در اقیانوس هند و پایگاه هوایی «فِیرفورد» برای حملات احتمالی علیه ایران موافقت نکرده است. جانسون این تصمیم را ضربهای به اتحاد سنتی لندن-واشینگتن توصیف کرده و آن را نشانهای از تزلزل سیاست خارجی دولت کارگر دانسته است.
به گفته جانسون، خطر دستیابی جمهوری اسلامی به بمب اتمی موضوعی است که نهتنها واشینگتن و اروپا، بلکه حتی چین و روسیه را نیز نگران کرده است. او تأکید میکند هیچ دولت جدی در جهان از اتمی شدن حکومت ایران خشنود نخواهد بود و هشدار میدهد که تهران ممکن است بسیار نزدیکتر از آنچه تصور میشود به هدف خود رسیده باشد.
در همین چارچوب، جانسون اقدامهای ترامپ، از جمله اعزام ناوگروه آمریکایی به خلیج فارس به رهبری ناو هواپیمابر جرالد فُرد را نه نشانه جنگطلبی، بلکه ابزاری برای بازدارندگی و وادار کردن تهران به مذاکره توصیف میکند.
به گفته جانسون اگر آمریکا ناچار به اقدام شود، حتی بدون پایگاههای بریتانیا نیز قادر خواهد بود از خاک خود یا با سوختگیری هوایی عملیات انجام دهد، اما پیام سیاسی مخالفت لندن در این مقطع حساس، بهمراتب زیانبارتر است.
وی این وضعیت را با سال ۱۹۸۶ مقایسه میکند؛ زمانی که رانولد ریگان و مارگارت تاچر خواست برای حمله به لیبی از پایگاههای بریتانیا استفاده کند و تاچر با وجود مخالفتها، در راستای امنیت جمعی و اتحاد فراآتلانتیک با واشینگتن همراهی کرد. به باور جانسون، امروز نیز خطر اتمی شدن ایران تهدیدی فوریتر از آن مقطع تاریخی است.
در نهایت، جانسون تصمیم استارمر را بزرگترین خطای سیاست خارجی دولت او میخواند و خواستار بازنگری فوری در این موضع میشود.
صحنه عجیب سورئال و خیره کننده از یک مادر داغدار
