خبرنامه گویا - اظهارات اخیر کاری لیک، رئیس آژانس رسانه‌های جهانی ایالات متحده در دولت ترامپ، و بازنشر آن از سوی علی جوانمردی، رئیس بخش فارسی صدای آمریکا، بیش از آنکه روشن‌ساز باشد، پرسش‌های تازه‌ای را درباره عملکرد این رسانه برمی‌انگیزد. کاری لیک در پست خود در ایکس ادعا کرده که برنامه «میدان*» رضا پهلوی را دعوت کرده اما پاسخی دریافت نکرده است. در مقابل، تیم پهلوی گفته که صدای آمریکا تمایلی به حضور او ندارد و حالا مقامات این رسانه این ادعا را «دروغ» می‌خوانند. (*لازم به یادآوری است که برنامه «میدان» یک برنامه مصاحبه‌ای معمول نیست، بلکه قالب آن بر پایه مناظره و گفت‌وگو میان افرادی با دیدگاه‌های متفاوت طراحی شده است.)

اما مسئله اصلی، یک دعوت‌نامه برای حضور در یک برنامه مناظره نیست. پرسش اساسی این است که چرا صدای آمریکا طی ماه‌های گذشته، عملاً نام و فعالیت‌های رضا پهلوی را از پوشش خبری خود حذف کرده است؟ از مارس ۲۰۲۵ تاکنون (۱۱ ماه)، در موارد معدودی (حدوداً ۷ بار) که به او پرداخته شده، اغلب با رویکردی انتقادی یا حاشیه‌ساز بوده است. اگر قرار بر «ارائه طیف کامل دیدگاه‌ها»ست، این حذف سیستماتیک چگونه توجیه می‌شود؟

بی‌توجهی کامل به تجمعات گسترده اخیر حامیان رضا پهلوی در شهرهایی چون مونیخ، تورنتو و لس‌آنجلس نمونه‌ای آشکار از این رویکرد گزینشی است. نبود هرگونه پوشش خبری از اعتراضات میلیونی حامیان رضا پهلوی در رسانه‌ای که با بودجه عمومی آمریکا اداره می‌شود، اعتبار ادعای بی‌طرفی آن را به شدت تضعیف می‌کند.

اکنون تکیه بر یک «دعوت باز» برای حضور در برنامه‌ای تلویزیونی، تلاشی برای تطهیر این سابقه به نظر می‌رسد. حتی اگر دعوتی ارسال شده باشد، این امر جای خالی پوشش خبری منصفانه و مستمر را پر نمی‌کند.

این رفتار، در بهترین حالت، نشانه ضعف حرفه‌ای و در بدترین حالت، بیانگر جهت‌گیری سیاسی پنهان است.

این مناقشه می‌تواند به تقابل علنی‌تر میان هواداران رضا پهلوی و مدیران صدای آمریکا منجر شود؛ تقابلی که هزینه آن نه برای یک فرد یا یک رسانه، بلکه برای اعتبار کل جریان رسانه‌ای فارسی‌زبان خارج از کشور خواهد بود. اگر این روند ادامه یابد، مخاطبان بیش از پیش به رسانه‌های جایگزین و شبکه‌های اجتماعی روی خواهند آورد و نقش صدای آمریکا در شکل‌دهی به گفتمان اپوزیسیون تضعیف خواهد شد.