خبرنامه گویا - گزارش دیروز بی‌بی‌سی فارسی درباره روز دوم اعتراضات دانشگاهی، بیش از آنکه تصویری شفاف از سرکوب ارائه دهد، به‌نظر می‌رسد کوشیده روایت را در مسیری خاص هدایت کند. در ماجرای درگیری‌های دانشگاه امیرکبیر، از «زد و خورد میان دانشجویان مخالف و حامی حکومت» سخن گفته می‌شود؛ تعبیری که عملاً نیروهای بسیجیِ وابسته به ساختار قدرت را هم‌تراز دانشجویان معترض نشان می‌دهد. تأکید بر اینکه «گزارشی از آسیب جدی دریافت نشده» و «بازداشتی صورت نگرفته» نیز این شائبه را تقویت می‌کند که شدت برخوردها عمداً کمرنگ نمایش داده شده است.

در گزارش آقای سیاوش اردلان، دانشجویان حامی پهلوی نشان داده می‌شوند که هنگام شعار دادن انگشت وسط بالا برده‌اند و او توضیح می‌دهد که این‌ها «شعارهایی هستند که مشخصه و نماد این جریان به‌شمار می‌روند». همچنین پرچم شیر و خورشید با تاج پهلوی برجسته می‌شود؛ به‌گونه‌ای که گویی عاملی تفرقه‌انگیز و غیرهمبسته‌کننده است.

گزارش در ادامه از شعارهای جداگانه «ضدحکومت» و «حامی پهلوی» سخن می‌گوید و تلویحاً از شکاف در میان معترضان تصویر می‌سازد؛ حال آنکه وظیفه خبرنگار گزارش آنچه شنیده می‌شود است، نه تفسیر نیت‌ها یا جهت‌گیری‌های نهایی دانشجویان.

***