خبرنامه گویا - احمد باطبی، خبرنگار پیشین صدای آمریکا، پس از انتشار خبر پایان همکاریاش با این رسانه، در واکنشی تند از آنچه «سانسور، مهندسی روایت و فشار سازمانیافته بر خبرنگاران» در این شبکه توصیف کرد، سخن گفت. او تأکید کرد آنچه در داخل صدای آمریکا جریان دارد، به گفته او، شباهتی به روزنامهنگاری مستقل ندارد.
باطبی در شبکه اکس نوشت، برخلاف روایتی که کری لیک در رسانهها مطرح میکند، فضای داخلی این سازمان با نشانههایی از «دستکاری سیستماتیک روایتها، انتخاب جهتدار خبرها و حذف واقعیتهای نامطلوب» همراه است. به گفته او، چنین روندی در ساختمانی رخ میدهد که کمتر از یک مایل با کنگره آمریکا فاصله دارد و باید نماد آزادی جریان اطلاعات باشد.
او گفت این سخنان را نهتنها بهعنوان خبرنگاری که پس از اعتراض به سانسور و تحریف محتوا از کار برکنار شده، بلکه بهعنوان شهروند و مالیاتدهنده آمریکایی بیان میکند؛ فردی که به ارزشهای بنیادین آمریکا از جمله آزادی بیان، پاسخگویی عمومی و حاکمیت قانون باور دارد.
به گفته باطبی، در درون آژانس رسانههای جهانی آمریکا محیط کاری بهگونهای تغییر کرده که به باور او با تأیید یا دستکم با چشمپوشی علی جوانمردی، مدیر منصوبشده توسط کری لیک، همراه بوده است. او مدعی شد فشارهای سازمانیافتهای برای وادار کردن تحریریه به پیروی از یک دستور کار مشخص اعمال میشود.
باطبی افزود پیام این فشارها برای خبرنگاران روشن است: یا سانسور و چارچوبهای تحمیلی مدیریت را بپذیرید، یا با پیامدهایی مانند حذف از پروژهها، فشار اداری و در نهایت خروج از سازمان روبهرو شوید.
او همچنین گفت برخی کارکنان صدای آمریکا همچنان با «فشارهای اداری، تهدیدهای غیررسمی و ارعاب» مواجه هستند تا به این روند تن دهند. به گفته او، هر زمان خبرنگاری تلاش کند استانداردهای حرفهای را حفظ کند، با ابزارهایی مانند محدودیت کاری، فشار روانی و در نهایت وادار شدن به استعفا یا اخراج روبهرو میشود.
باطبی تأکید کرد که از زمان پیوستن به صدای آمریکا در سال ۲۰۰۸، هرگز تا این حد «مداخله ساختاری در استقلال تحریریه» را تجربه نکرده بود. او این وضعیت را بیسابقه توصیف کرد.
این روزنامهنگار ایرانی-آمریکایی گفت ادعاهایش بر اساس تجربه شخصی، مشاهدات مستقیم و اطلاعاتی است که به گفته او قابل مستندسازی است. او اعلام کرد در صورت بررسی از سوی نهادهای نظارتی، بازرسان یا رسانههای حرفهای، آماده ارائه اسناد، مکاتبات و شواهد مربوط به سانسور و فشارهای داخلی است.
باطبی یادآور شد که پیش از دریافت تابعیت آمریکا، یک دهه از عمر خود را بهعنوان زندانی سیاسی در ایران گذرانده است. به گفته او همین تجربه باعث شده که سکوت در برابر آنچه نقض آزادی بیان میداند را «خیانت به ارزشهای آمریکا» تلقی کند.
او در پایان اعلام کرد از این پس موضوع را با اعضای کنگره، سناتورها و نهادهای نظارتی در میان خواهد گذاشت و این روند را ادامه خواهد داد تا صدای آمریکا، به گفته او، دوباره به «بازتابدهنده حقیقت و تریبون بیصداها» تبدیل شود؛ نه ابزاری برای منافع سیاسی یا شبکههای قدرت.
