فرزانه روستایی
دو چیز هست که چشم را کور و عقل را ضایع می کند. اولی ایديولوژی است و دومی پول باد آورده. مافیای سپاه امروز به هر دو نقصان دچار است. پول های کلان ناشی از چپاول کشور و درآمدهای به دست آمده از دور زدن تحریم ها تا خرخره آنها بالا آمده است و ایدئولوژی که آخوندها برای آنها بافته اند سپاه را چنان فریفته است که تو گویی مادر خود را روی میز قمار گذاشته اند.
سپاه هنوز فرصت دارد تا به فلاکت حزب الله لبنان دچار نشود. هنوز فرصت دارد همه چیز را ری استارت کند تا کشوری که در لبه پرتگاه است بازگردد و زودتر روی آرامش را ببیند. هر چند ظاهرا، آپاراتچی های نظام تصمیم گرفته اند میهن ما را در کثیف ترین بازار مادر فروشی نقد کنند.
شهوت قدرت آنها را کور کرده و سرنوشت حسن نصرالله، یحیی سنوار، هاشم صفی الدین، و علی خامنه ای برای آنها آموزه ای نشد. بارها گفته شد که اتمی و غنی سازی و موشک بالستیک در کشوری که دور و بر اسراییل قرار دارد و تابلو روزشمار نابودی اسراییل را ابتدای همه شاهراهها گذشته محال است. بارها گفته شد که نابودی تاسیسات هسته ای ایران و بار کامیون زدن آنها فقط موضوع زمان است نه امکان. اینکه سرنوشت علی خامنه ای در نهایت چیزی مانند صدام و قذافی و مبارک علی عبدالله صالح است بارها گقته شد اما چشم ها کور و عقل ها زايل شده بودند و روند تحولات را نمی دیدند.
حال در شرایطی که نیروی هوایی و دریایی و پدافند و توان راداری کشور همه با هم نابود شدند، تو گویی مجتبی عزادار را وارد گود کردند تا روی مردم ایران را کم کنند. امروز مجتبی خامنه ای آسیب دیده ترین شخصی است که شناسنامه ایرانی دارد. او پدر و مادر و همسر خود را یکجا از دست داده است. چنین فقدانی کافی است تا انسان سالها درگیر غم از دست دادن عزیران خود باشد.
الفبای معادلات امروز خاورمیانه و تجربه ای که از کشته شدن خامنه ای به دست آمده می گوید اگر مجتبی خودش قصد خودکشی ندارد ظاهرا دیگران تصمیم گرفته اند او را قربانی کنند.
مانند روز روشن است همان تشکیلات و ساختاری که علی خامنه ای و حسن نصرالله را یافت و زد، مجتبی را هم پیدا خواهد کرد. اینکه مجتبی قصد خودکشی دارد به خودش مربوط است، اما اینکه آینده یک کشور با ادامه لجاجت سپاه دارد بر باد می رود موضوع دیگری است.
کاش مجتبی خامنه ای تا دیر نشده نعلین محمد بن سلمان را یک بار امتحان کند. و ببیند که او تلفن جو بایدن را پاسخ نداد با آمریکا قهر و آشتی میکند، پوتین را برای ترساندن ترامپ به ریاض دعوت کرد و هزار بازی پیچیده دیگر.
بی شک اولین ضرورت سازکاری پاهای آخوندی مجتبی با نعلین شاهزاده محمد بن سلمان ولیعهد سعودی این است که فرزند علی خامنه ای ترک مخاصمه در جنگ را بپذیرد و مذاکره با آمریکا و اسراییل را بی درنگ آغاز کند و در اولین سخنرانی خود، اگر حرف زدن بلد است بیاید و بگوید که بایت قتل عامی که پدرش راه انداخت متاسف است. زندانی ها را آزاد کند ایرانیان خارج از کشور را دعوت به بازگشت کند و در اولین فرصت انتخابات آزاد برگزار کند تا مردم به خواسته های خود برسند.
دیر یا زود، هفته آینده یا دو ماه آینده، همان تشکیلاتی که علی خامنه ای را در بیت خودش شکار کرد مجتبی را خواهند یافت. خامنه ای در شرایطی هدف قرار گرفت که نظام هنوز اندک حساب و کتابی داشت، امروز به برکت توهمات علی خامنه ای سنگ روی سنگ بنا نیست.
مجتبی هنوز جوان است و پدر فرزندان دیگری. باید به او کمک کرد تا رکورد کمترین فاصله زمانی هدف قرار گرقتن یک پدر و فرزند را به خود اختصاص ندهد و به جای آن، همین امشب نعلین های گشاد بن سلمان را کنار بالش خود بگذارد و تا صبح فکر کند به اینکه نباید گذاشت بیش از این پدر و مادرها عزادار شوند و کشور غارت. اتفاقا نام مجتبی خامنه ای با تن دادن به یک تغییرات ساختاری برگشت ناپذیر بزرگ امکان جاودانه شدن در تاریخ ایران را دارد.
از ما گفتن بود.
***
