جنگ و صلح؟ یا جنگ شماره ۱ و جنگ شماره ۲؟

رامین احمدی

رفقای چپ و پنجاه و هفتی که کشتار سی هزار نفر هموطنانشان را با سکوت و تایید تماشا کردند مسئولیتش را هم‌ متوجه فراخوان دهنده دانستند اما حالا ناگهان به شدت نگران از دست رفتن زیرساخت ها شده اند و ضجه اعتراض شان بلند است نمی توانند بفهمند که انتخاب مردم ما هرگز بین جنگ و صلح نبود. انتخاب بین جنگ شماره ۱ و جنگ شماره ۲ بود. در آخرین دور از جنگ مداوم و روزمره شماره ۱ نیروهای نیابتی چپ مقاومتی بیش از سی هزار از شهروندان بیگناه ما را در طی دو روز سلاخی کردند.

گزارش دولتی آن را بیش از سه هزار گزارش کرد و فعالان حقوق بشر تاکنون بیش از یازده هزارنفر را راستی آزمایی کرده اند. تعداد زخمی ها هم بالا بود. نزدیک به سه هزار چشم از حدقه خالی شد به بیمارستان ها حمله کردند و بیمار و پرستار و پزشک را به گلوله بستند. از خودشان تعداد کشته به گزارش خود دولت ۲۷۰ نفر بود.

در جنگ شماره ۲ یعنی جنگ متفقین و مردم با حکومت بالاترین مقام های سپاه و نیروهای سرکوب کشته شدند هزاران بسیجی و نیروی سپاهی هدف قرار گرفته اند و کشته های غیرنظامی به گزارش حکومت که همیشه مبالغه امیزست و گزارش سفیر حکومت اسلامی حدود ۱۲۰۰ تا ۱۳۰۰ نفر برآورد شده است. نسبت تلفات مردم و سپاه در جنگ شماره ۲ برعکس جنگ شماره ۱ است.