پژوهشگران موزه تاریخ طبیعی آمریکا در مقاله‌ای که در نشریه علمی Science Advances به چاپ رسانده‌اند، آورده‌اند که این فسیل‌ها در سنگ‌هایی با قدمت ۵۶۷ میلیون سال و مربوط به دوره زمین‌شناسی «ادیاکاران / Ediacaran» کشف شده‌اند.

این دانشمندان معتقدند گروهی از اندامک‌های دریایی به نام «فونیسیا / Funisia» احتمالا با آزاد کردن اسپرم و تخمک در آب، به‌صورت هم‌زمان و گروهی تولیدمثل می‌کرده‌اند؛ در واقع، آن زمان اقیانوس‌ها پر بوده از این تبادل ژنتیکی گسترده که باعث می‌شده تنوع زیستی شکل بگیرد.

تا پیش از آن، بیشتر موجودات زنده روی زمین از طریق تولیدمثل غیرجنسی تکثیر می‌شدند؛ یعنی خودشان تقریبا نسخه‌ای مشابه از خود را تولید می‌کردند.

اما با گذشت زمان، موجودات زنده به این نتیجه رسیدند که تنوع ژنتیکی مسیر موثرتری برای بقا و دوام بلندمدت گونه‌ها است. در نتیجه، آن‌ها شروع به ترکیب «دی‌ان‌ای / DNA» خود کردند و همین امر، روند تکامل را تسریع کرد.

موجودی تخت و بدون دهان ولی دارای توانایی جنسی

در محل کشف این فسیل‌ها، گونه‌های عجیب دیگری از جانوران اولیه نیز پیدا شد که یکی از آن‌ها «دیکینسونیا / Dickinsonia» است؛ نامی که به‌دلیل شباهت بخش ابتدایی آن به یک واژه عامیانه انگلیسی برای آلت تناسلی مردانه ممکن است در نگاه اول کمی دوپهلو به نظر برسد. با این حال، برخلاف چنین برداشت‌هایی، این موجود هیچ ارتباطی با این برداشت لفظی ندارد.

این جاندار، موجودی تخت و بدون دهان است و به نظر می‌رسد توانایی تولیدمثل جنسی نیز داشته است.

پژوهشگران همچنین نشانه‌هایی از «کیمبرلا / Kimberella» را نیز کشف کردند؛ که یکی از قدیمی‌ترین جانوران شناخته‌شده دارای توان حرکتی است.

به گفته پژوهشگران، این یافته‌ها نشان می‌دهد که پیش از آنکه این جانداران به آب‌های کم‌عمق ساحلی مهاجرت کنند و در نهایت مسیر تکامل خود را در خشکی دنبال کنند، برخی از مهم‌ترین جهش‌های تکاملی خود را در مراحل ابتدایی حیات، احتمالا در اعماق اقیانوس‌های طی کرده‌اند.