شعری نخوانده ای که شوم مست و نغمه خوان
سبزت نديده ام که سروی کنم تو را

با صد هزار خدعه برون آمدی که من
با صد هزار نکته مبادا کنم تو را

رسوای ِعالمی شدی خود از سرخ لاله ها
جهدی نکرده ام که رسوا کنم تو را

خواهم شبی نقاب ز رويت بر افکنم
رويت نشان دهم و هويدا کنم تو را

آن چشمهای ِفروبسته, چرخد اگر به سوی من
چندين هزار نقش ِنديده, صف آرا کنم تو را

بالای خود در آينه ی چشم ِمن نگر
تا با خبر از ضارب زهرا کنم تو را