امروز (پنجم بهمن ماه مطابق 25 ژانویه) جامعه پزشكي و گروه درمان درداخل و خارج ايران خبر دادند كه "كشتار ايرانيانً (جمع كشته ها وزخمي ها معترض و غير معترض، در خيابان ها و كوچه هاي ٤٠٠ شهر و شهركً و روستا به مرز 60 هزار نفرتخمين زده شده 30,274 كشته به تفكيك شهرها و حدود 30,000 زخمي و زنداني و تعدادي نامشخص و مفقود).
اين جنايت گسترده ، خواب را از چشمان ايرانيان و آرامش را از دستگاه روانی همه ما ربوده ، مليون ها ايراني را در داخل و خارج به شوك و حيرت فروبرده و ممكن است پس از رها شدن از اين شوك رواني ، به انتقام خشن و عصیان گسترده فرا رويد .
آثار رواني اين جنايت ، چنان عميق دستگاه رواني انسان ايراني را زخمين و خونين كرده است كه شايد تاسالها و شايد تا نسل ها آسيب هاي رواني- اجتماعي اين تراما ها فراموش نشود.

گزارش هاي گسترده از منابع حقوق بشري نشان مي دهند كه اين جنايت ضد بشري از هفته ها و حتي ماه هاي گذشته برنامه ريزي و سازمان يافتگي داشته و چندين آيت اله آخر زماني از جمله اژه اي و شوراي عالي امنيت با خامنه اي ، فتواي اين كشتار را به لشكريان يوسف ثقفي ( همان سردار رادان) صادر كرده و حتي خون و أموال اين معترضين خياباني را در راه اسلام ، مباح و جايز دانسته بوده اند .
به همين دليل حكومت قطع اينترنت وتلفن را از هيجدهم ديما ه بطور كامل اجرا كرد تا اخبار اين جنايت دهشتناكًً به شهرهاي ديگر و جهان آزاد منتقل نشود .
اكنون بين قربب به اتفاق مردم ٩٠ مليوني ايرانيان و حاكمان اقليت قاتل ، درياي خوني موج مي زند . لذا انتظار مي رود كه كشتار و سبعيت و تبليغات غير واقعي و گمراه كننده حاكميت ادامه يافته و واکنشی خشونت بار و فراگير جهت انتقام در دستور كار قرار گيرد.
متاسفانه كشور كهنسال ايران ، اکنون وارد يك كشاكش خونين دراز دامني شده است كه به اين سادگي افق روشن و نزديكي را نشان نمي دهد !
اما احساس خشم فراگير داخلي و خارجي از اين جنايت و آرزوي رسيدن به آزادي و جامعه اي نرمال و صاحب كرامت ، چنان قوي و همه گير شده است كه امكان ادامه ديكتاتوري و يا باز سازی حكومت فردي را به حد اقل رسانده است .
زمان همگرايي و خواسته هاي حداقلي مثل استقلال ، حكومت قانون ، جدايي نهاد دين از نهاد حكومت و رهبري از طريق انتخابات آزاد و مشروط ، باتكيه بر جامعه چند صدايي و متكثر، البته با نظارت سازمان های حقوق بشری ، بيش از هميشه ضرورت پيدا كرده و خواست همگانی شده است . اين اميد فراگير نه تنها سركوب نشده است بلكه به شكلي نوین همگاني شده است و خوشبختانه زمینه همکاری و نزدیکی نیروهای رنگارنگ تغییر را نوید می دهد.
پيش بسوي چنين در خواست هاي متمدنانه و قابل حصول .
اشكبوس طالبي، ٢٥ ژانويه ٢٠٢٦ برابر ٥ بهمن ٤٠٤- مريلند

دخالت خارجی؟ آرمان مستوفی
















